II SA/Łd 534/13

Dnia 21 czerwca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków K.Z. i J.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.Z. i J.Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki budynku inwentarsko-gospodarczego postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. AG II SA/Łd 534/13 U z a s a d n i e n i e K.Z. i J.Z.. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki budynku inwentarsko-gospodarczego. Ze złożonych na urzędowych formularzach oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżący utrzymują się z renty oraz świadczenia przedemerytalnego w łącznej kwocie 1545,14 zł. Skarżący posiadają dom o powierzchni 47 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,1265 ha. Skarżący nie wykazali posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, spłacają kredyt i wydają znaczne kwoty na leki. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez skarżących uznać należało, iż wnioski zasługują na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanego dochodu, uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie są w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym zwłaszcza kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG