II SA/Łd 536/12

Dnia 30 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant asystent sędziego Nina Krzemieniewska - Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi W. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu P. L. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W. L. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. W treści skargi strona zawarła zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kwestionowanej decyzji. Pismo stanowiące skargę zostało wysłane złożone w organie II instancji w dniu 17 maja 2012 roku. Podczas rozprawy przed Sądem pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego oświadczył, iż popiera skargę z dnia 17 maja 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Zgodnie z unormowaniem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Jak wynika z dokumentów załączonych do akt, decyzja organu II instancji została doręczona J. L., jako pełnomocnikowi skarżącego dnia 26 marca 2012 roku. Nadto, decyzja ta została doręczona także skarżącemu, co miało miejsce w dniu 2 kwietnia 2012 roku. W treści decyzji zawarto pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu. W pouczeniu tym, w szczególności zawarto informację, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji II instancji. Termin do złożenia skargi upłynął z dniem 25 kwietnia 2012 roku. Tymczasem skarga została wniesiona (złożona bezpośrednio w organie II instancji) dopiero w dniu 17 maja 2012 roku, czyli z uchybieniem terminu. Strona nie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Na marginesie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Zacytowany przepis nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksu postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń, obarcza ona organy prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Doręczenie rozstrzygnięcia stronie w sytuacji, gdy w postępowaniu uczestniczy pełnomocnik nie ma żadnego znaczenia procesowego. Ma jedynie charakter informacyjny. Z tego powodu, w stanie faktycznym niniejszej sprawy, termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg z dniem doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Wobec powyższego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł w punkcie drugim postanowienia na mocy regulacji art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z treścią § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). ko