II SA/Łd 537/03

WyrokWSA w Łodzi2004-12-21

Skład orzekający: Grzegorz Szkudlarek, Zygmunt Zgierski, Sławomir Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić wydania pozwolenia na rozbiórkę, powołując się na braki we wniosku, które nie zostały wezwane zgodnie z procedurą usunięcia braków formalnych?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając, że organ administracji publicznej, uznając braki we wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, powinien był wezwać stronę do ich usunięcia w określonym terminie z pouczeniem o skutkach ich nieusunięcia, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Niewykonanie takiego wezwania nie dawało organowi podstaw do wydania rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy wydania pozwolenia na roboty budowlane związane z rozbiórką budynków gospodarczych. Organ I instancji odmówił wydania pozwolenia, wskazując na niewykonanie przez wnioskodawcę obowiązków nałożonych postanowieniem o dostarczenie określonych dokumentów. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa budowlanego i k.p.a., twierdząc, że żądania organów były nieuzasadnione i że dysponuje prawem do nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
1. Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. 2. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 3. Zasądzono od Wojewody na rzecz T. K. kwotę 10 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia NSA: Zygmunt Zgierski (spr.), Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski, , , Protokolant Referendarz sądowy: Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 roku na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi T. K. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] Nr [..] 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnie- nia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody [..] na rzecz T. K. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi. II SA/Łd 537/03 U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia [..] Prezydent Miasta Ł. odmówił T. K. udzielenia pozwolenia na roboty budowlane związane z rozbiórką budynków gospodarczych położonych w Ł. przy ul. A. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wnioskodawca nie wykonał obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [..], wydanym przez Kierownika Referatu Urbanistyki i Administracji Architektoniczno-Budowlanej Delegatury Ł. Urzędu Miasta Ł.. Powyższym postanowieniem zobowiązano wnioskodawcę do dostarczenia do dnia 31 stycznia 2002 r., sporządzonego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, opisu zakresu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia, aktualnej mapy do celów lokalizacyjnych, uzupełnionej o określenie granic i oznaczenie lokalizacji obiektów przeznaczonych do rozbiórki oraz do udokumentowania aktualnego stanu prawnego nieruchomości i wykazania przez wnioskodawcę prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] odwołanie wniósł T. K. Zarzucił on organowi I instancji naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez stawianie wnioskodawcy wymogów nie wymaganych przepisami prawa. Stwierdził, iż akta administracyjne zawierają wszelkie dokumenty wymagane przez art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Decyzją z dnia [..] Wojewoda [..] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..] W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, określony w art. 28 ustawy Prawo budowlane, odnosi się również do rozbiórki obiektu budowlanego. Roboty budowlane polegające na rozbiórce, które nie spełniają przesłanek określonych w art. 31 ww. ustawy, wymagają zatem uzyskania pozwolenia na ich wykonanie. Organ II instancji wskazał, że przewidziane do rozbiórki obiekty budowlane usytuowane są przy granicy działki wnioskodawcy o nr 75, a ponadto obiekty te sąsiadują z innymi obiektami gospodarczymi, usytuowanymi na działce nr 76. Nie zostało jednak ustalone, czy obiekty położone na obydwu nieruchomościach posiadają wspólną ścianę wygrodzenia pożarowego i czy w trakcie wykonywania robót budowlanych nie ulegną uszkodzeniu. Wojewoda [..] stwierdził również, iż pomimo nałożenia na wnioskodawcę obowiązku przedłożenia dokumentów, wymaganych dyspozycją art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, inwestor w wyznaczonym terminie powyższego obowiązku nie wykonał. Organ odwoławczy odniósł się również do zarzutu błędnego powołania się przez organ I instancji na art. 104 k.p.a. w postanowieniu z dnia 23 grudnia 2002 r., stwierdzając, iż powyższa wada nie miała wpływu na zasadność wydanego postanowienia. Na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył T. K. Autor skargi zarzucił zaskarżonej decyzji, jak również decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [..], naruszenie art. 7 Konstytucji RP, art. 6 k.p.a. oraz art. 31 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Skarżący podniósł, iż rozbiórka parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m, nie podlegającego ochronie jako dobro kultury, nie jest objęta obowiązkiem posiadania pozwolenia, a także nie wymaga uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi. Ponadto, zdaniem skarżącego, żądania organu sformułowane w postanowieniu z dnia [..], polegające na dostarczeniu niezbędnych dla organu dokumentów, nie są zgodne z prawem. Nie wynikają bowiem z treści art. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Skarżący wskazał ponadto, iż w aktach znajduje się wyciąg z rejestru gruntów, z którego wynika, iż T. K. jest współwłaścicielem nieruchomości przy ul. A w Ł.. Dołączył ponadto do odwołania umowę notarialną z nowym podkładem geodezyjnym, a także oświadczenie współwłaściciela nieruchomości J. K.. Skarżący dysponował zatem prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skarżący stwierdził również, iż przedstawił opis zakresu i sposobu prowadzenia robót budowlanych. Nie spełnił jedynie bezpodstawnego żądania opracowania tego opisu przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..], przytaczając argumenty powołane już w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przeprowadzając taką kontrolę, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Przede wszystkim podnieść należy, że stosownie do treści art. 29 ust. 1 pkt 1 lit.a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (tj.: Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) pozwolenia na budowę nie wymaga budowa parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m kw., przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m., związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Skoro zatem przedmiotowe budynki gospodarcze usytuowane na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego nie są związane z produkcją rolną i nie uzupełniają zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej, to prezentowane w skardze stanowisko, iż stosownie do treści art. 31 ust. 1 pkt 2 w sprawie nie jest wymagane pozwolenie na rozbiórkę, nie wytrzymuje próby krytycznej analizy. Stwierdzić jednakowoż należy, że z treści art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego wynika, iż do wniosku o udzielenie pozwolenia na rozbiórkę należy dołączyć: 1) zgodę właściciela obiektu, 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego, 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, 5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi, 6)w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Organ I instancji uznając, że wniosek T. K. o pozwolenie na rozbiórkę nie zawiera wszystkich w/wym. elementów, w dniu 23 grudnia 2002 r. wydał postanowienie (m. in. na podstawie art. 104 k.p.a.), mocą którego zobowiązał skarżącego do dostarczenia, w terminie do dnia 31 stycznia 2002 r., następujących dokumentów: 1) opisu zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych oraz zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, 2) uzupełnionej o określenie granic i oznaczenia lokalizacji obiektów będących przedmiotem wniosku aktualnej mapy do celów lokalizacyjnych, 3) udokumentowania aktualnego stanu prawnego posesji i wykazanie się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Abstrahując w tym miejscu od zasadności stanowiska organu, że zachodziły podstawy do zobowiązywania skarżącego do "udokumentowania aktualnego stanu prawnego posesji i wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane", prawidłowości przytoczonej podstawy prawnej, a także przywołanego rygoru, to stwierdzić należy, co następuje: Jeżeli w ocenie organu orzekającego, podanie T. K. nie czyniło zadość wymaganiom ustalonym w przepisie prawa (art. 33 ust. 4), należało wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Ewentualne niewykonanie żądania opartego na przepisie art. 64 § 2 kpa w żadnym razie nie dawało zatem organowi podstawy do wydania rozstrzygnięcia niekorzystnego dla strony. Z powyższych względów, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz c), art. 135, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – pkt 3 wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło