II SA/Łd 538/10

Dnia 5 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2010 roku sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w formie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], po rozpoznaniu odwołania R. W., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] roku, Nr [...]. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, w dniu 25 lutego 2010 roku R. W. zwróciła się do organu I instancji z wnioskiem o przyznanie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia w dniu 15 grudnia 2009 roku dziecka – A. Ł. Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] roku orzekł o odmowie przyznania żądanego świadczenia, ze względu na to, że dziecko urodziło się martwe. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 15b i 15c ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 139, poz. 992 ze zm.). W odwołaniu od powyższej decyzji R. W. wskazała, że czuje się bardzo pokrzywdzona otrzymaniem odmownej decyzji. Strona wyraża żal i sprzeciw wobec takiego potraktowania dziecka i jej jako matki, która przez dziewięć miesięcy ciąży przestrzegała okresowych badań lekarskich i na kilka dni przed planowanym porodem dowiedziała się, że urodzi martwe dziecko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] roku utrzymało w mocy rozstrzygnięcie I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że z dokumentów załączonych do akt wynika, że odwołująca się urodziła martwe dziecko. Strona tej okoliczności nie kwestionuje. Tymczasem, zgodnie z przepisem art. 15b ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, z tytułu urodzenia się żywego dziecka przyznaje się jednorazową zapomogę w wysokości 1.000 zł na jedno dziecko. Zdaniem organu, z treści zacytowanego przepisu w sposób wyraźny wynika, że pomocą nie jest objęte urodzenie dziecka martwego. W związku z tym organ II instancji, aczkolwiek rozumiejąc ból matki tracącej dziecko, utrzymał w mocy decyzję I instancji o odmowie przyznania świadczenia. W skardze na powyższą decyzję R. W. wniosła o jej uchylenie i przyznanie zapomogi z tytułu urodzenia dziecka. W motywach skargi strona wyjaśniła, że w trakcie ciąży regularnie chodziła do lekarza, ciąża przebiegała bez komplikacji. Wyznaczony przez lekarza termin porodu przypadał na dzień 22 grudnia 2009 roku. W dniu 7 grudnia 2009 roku skarżąca stawiła się na badanie KTG i już podczas tego badania występowały sygnały, które powinny zaniepokoić lekarza. Tym niemniej, lekarz ten odesłał skarżącą na badanie w dniu 14 grudnia 2009 roku. W tym dniu było już wiadome, że dziecko nie żyje, bowiem tętno dziecka nie było wyczuwalne. W dniu 15 grudnia 2009 roku siłami natury skarżąca urodziła martwe dziecko. Ustalona przyczyna zgonu to uduszenie dziecka przez pępowinę. W konkluzji strona wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, a wnioskowane pieniądze chciała przeznaczyć na wykonanie pomnika dla syna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, iż wnioskodawczyni – R. W., na mocy decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Ł. – C. z dnia [...] roku, zmieniła nazwisko na G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wynika z tego także, iż Sąd administracyjny nie ma uprawnień do przyznania stronie wnioskowanego świadczenia. Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala. W ocenie składu orzekającego, organy prowadzące postępowanie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanych decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 15b ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2006 roku Nr 139, poz. 992 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, z tytułu urodzenia się żywego dziecka przyznaje się jednorazową zapomogę w wysokości 1.000 zł na jedno dziecko. Treść zacytowanego przepisu jest jasna i nie powoduje różnorakich dywagacji interpretacyjnych. W zakresie przesłanek przyznania świadczenia w trybie tegoż przepisu warunkiem koniecznym jest stwierdzenie, że dziecko urodziło się żywe. Tymczasem, z akt administracyjnych wynika, iż skarżąca urodziła w dniu 15 grudnia 2009 roku martwe dziecko. Potwierdza to akt urodzenia, jak i wynik badania autopsyjnego przeprowadzonego w dniu 17 grudnia 2009 roku gdzie wprost napisano, że dziecko było martwo urodzone. Okoliczności tej nie kwestionuje także skarżąca. Wobec stwierdzonego niezbicie faktu urodzenia przez skarżąca martwego dziecka, Sąd podzielił pogląd organów administracji, iż nie było podstaw do przyznania świadczenia w postaci jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że Sąd rozumie ból i rozgoryczenie skarżącej. Tym niemniej, zacytowany przepis art. 15b ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie daje możliwości przyznania świadczenia w jakiejkolwiek innej sytuacji niż w razie urodzenia się żywego dziecka. Zaplanowany przez skarżącą sposób wykorzystania pieniędzy (na wykonanie pomnika dla syna) mimo, iż bardzo szczytny, nie daje podstaw do przyznania zapomogi. Na rozstrzygnięcie też nie wpływa sytuacja materialna skarżącej. Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. K.O.