II SA/Łd 542/11

Dnia 21 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. P., A. C. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu w zarząd państwowy budynku p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 6 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. P., A. C. i T. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przejęciu w zarząd państwowy budynku położonego w K., przy ul. A 8. W dniu 20 lipca 2011 roku (data nadania) skarżąca J. P. wniosła o doręczenie w/w wyroku. Następnie w piśmie z dnia 29 lipca 2001 roku wyjaśniła, ze w/w pismo stanowiło wniosek o doręczenie sentencji wyroku z dnia z dnia 6 lipca 2011 roku. Kolejnym pismem z dnia 22 września 2011 roku J. P. wniosła do o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, w uzasadnieniu wniosku wskazując, że intencją wniosku z dnia 20 lipca 2011 roku było uzyskanie uzasadnienia wspomnianego wyroku z dnia 6 lipca 2011 roku. W kolejnym piśmie z dnia 10 października 2011 roku wnioskodawczyni wyjaśniła, że przyczyną uchybienia terminu był jej urlop wypoczynkowy, dodając że nie zdawała sobie sprawy z tego, że termin na złożenie wniosku o uzasadnienie w przedmiotowej sprawie wynosi 7 dni od dnia jego ogłoszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też - w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego - odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę zapadł w dniu 6 lipca 2011 roku, zaś wniosek skarżącej o doręczenie wyroku został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 20 lipca 2011 roku, należy zatem przyjąć, iż został zachowany termin o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec tego rozważeniu podlegała przesłanka uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu owego terminu, przewidziana § 2 wspomnianego przepisu. W tym miejscu należy wskazać, iż ocena uprawdopodobnienia przesłanki braku winy strony pozostawiona została uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonywać ocen z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (zob. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999 roku, w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX nr 42023). Zatem kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W literaturze prawniczej dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1996, str. 296). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Tak więc przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowym wniosku skarżąca wskazała, że uchybienie terminu było spowodowane jej pobytem na urlopie wypoczynkowym. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła zatem w sposób należyty braku winy w uchybieniu terminu, a wskazana we wniosku przyczyna przekroczenia terminu jest niewystarczająca. Zauważyć należy, że fakt pobytu na urlopie wypoczynkowym nie powinien stanowić przeszkody w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Szczególnie jeśli się weźmie pod uwagę okoliczność że wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest czynnością odformalizowaną i nie wymaga szczególnej formy. Istotne jest tylko zachowanie przez stronę terminu do wniesienia środka i złożenie stosownego oświadczenia. Podkreślić należy, iż skarżąca w punkcie drugim pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy została poinformowana o 7 dniowym terminie, liczonym od dnia ogłoszenia wyroku, do złożenia wniosku o uzasadnienie w przypadku oddalenia skargi i skutkach jego niezachowania. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. m.o.