II SA/Łd 547/09

Dnia 27 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Protokolant Asystent sędziego Marcin Olejniczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2009 roku przy udziale - sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia : umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A. T.- P. Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 104, art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 4, art. 150 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a., odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z. G. pozwolenia na wykonania robót budowlanych, związanych z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi, położonego w Ł. przy ul. A 17. W uzasadnieniu wskazano, iż na podstawie oświadczenia złożonego przez E. S. w dniu 13.marca 2009r. ustalono, że wnioskodawczyni o decyzji z dnia [...] dowiedziała się w dniu 18.grudnia 2007r., choć nie został jej w tym dniu ujawniony numer tegoż aktu. Zdaniem organu precyzyjnie o numerze decyzji i dacie jej wydania E. S. dowiedziała się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 26.lutego 2008r., które otrzymała w dniu 29.lutego 2009r. W dniu 10 kwietnia 2008r. wnioskodawczyni złożyła natomiast do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo, które można uznać za skuteczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania w trybie przewidzianym w art. 145 k.p.a. Tym samym też przekroczony został termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania, przewidziany dyspozycją art. 148 § 2 k.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła E. S., wnioskując o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że o istnieniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] po raz pierwszy dowiedziała się w dniu 18. grudnia 2007r. od pracownika Referatu Urbanistyki, Architektury i Administracji Architektoniczno – Budowlanej, który wprowadził ją w błąd informując, że organem właściwym do rozpoznania sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł.. Dopiero na skutek złożonej do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargi, odwołująca uzyskała informację, o przysługującym jej prawie złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie udzielonego pozwolenia na budowę. Ponadto już ze złożonego przezeń pisma z dnia 14.grudnia 2007r., wynikało, że wnioskodawczyni domaga się informacji przysługujących stronie postępowania. Wówczas też, jej zdaniem, powinna być poinformowana o możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Dodatkowo wskazała zaś, iż organ I instancji nie rozpoznał jej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...]. W uzasadnieniu zakwestionował stanowisko odwołującej, iż jej pismo z dnia 14.grudnia 2007r., kierowanie do organu nadzoru budowlanego wskazywało na żądanie wznowienia postępowania, bowiem dopiero skarga do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], zawierająca żądanie wszczęcia postępowania, skutkowała koniecznością wskazania wnioskodawczyni trybu w jakim może nastąpić weryfikacja decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Ponadto, zdaniem organu odwoławczego, na podstawie materiału zgromadzonego w aktach sprawy należy uznać, że E. S. o w/w decyzji dowiedziała się precyzyjnie z treści pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., które zostało jej doręczone w dniu 29.lutego 2008r., zaś jej wniosek o wznowienie postępowania z dnia 3 kwietnia 2009r. wpłynął do organu nadzoru budowlanego w dniu 10 kwietnia 2008r. i tę datę należy uznać za dzień złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Zatem wniosek ten został złożony po upływie miesięcznego terminu do jego wniesienia. Wojewoda wskazał nadto, że wprawdzie organ I instancji nie odniósł się do wniosku E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, ale skoro uchybienie terminu do złożenia tegoż wniosku nie wyniknęło z przyczyn niezależnych od wnioskującej, będąc skutkiem nieznajomości prawa, nie było przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję złożyła E. S., wnosząc o jej uchylenie. Skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu, zarzucając ponadto decyzji Wojewody Ł. naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 12 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Decyzją nr [...].z dnia [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm.) uchylił natomiast decyzję własną z dnia [...] nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z. G. pozwolenia na wykonania robót budowlanych, związanych z rozbudową i nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi, położonego w Ł. przy ul. A 17 z uwagi na istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Decyzja powyższa nie została zaskarżona odwołaniem, uzyskując walor ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszym toku rozważań p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony. Umorzenie postępowania oznacza zatem przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne albo nawet niedopuszczalne. Bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu cytowanego przepisu zachodzi zaś wówczas kiedy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie, na skutek wydanego po dacie zaskarżonej decyzji aktu – ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję tegoż organu z dnia [...] o udzieleniu Z. G. .pozwolenia na budowę. Decyzja wspomniana kończyła zaś postępowanie, objęte zgłoszonym przez skarżącą wnioskiem o wznowienie postępowania. Tym samym też, pomimo formalnego pozostawania w obrocie prawnym zaskarżonej decyzji, faktycznie postępowanie sądowoadministracyjne, mające za przedmiot ocenę jej legalności stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem uchylona została decyzja, kontestowana przez skarżącą w trybie wznowienia postępowania, bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie o legalności decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Brak jest bowiem przedmiotu ewentualnego wznowionego postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe oraz uznając, iż postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o jego umorzeniu. m.o.