II SA/Łd 549/13

Dnia 9 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg J. W. i K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu. ls Wyrokiem z dnia 26 listopada 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargi J. W. i K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W dniu 30 grudnia 2013r. (data nadania pocztą) skarżący J. W. wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku wyjaśniając, iż uchybienie terminu spowodowane było nieobecnością skarżącego na rozprawie. Ponadto skarżący nie został poinformowany o kolejnych terminach posiedzeń i nie wiedział o rozstrzygnięciu. Dodał, że działa bez profesjonalnego pomocnika, co utrudnia mu poruszanie w zawiłościach procedur prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Istotnym kryterium przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest brak winy w opóźnieniu. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie skarżący uzasadnił uchybienie terminu niewiedzą o zapadłym wyroku. Jednakże został prawidłowo powiadomiony zarówno o terminie rozprawy, jak też o tym, że jego nieobecność nie tamuje rozpoznania sprawy. Skarżący wraz zawiadomieniem o terminie rozprawy został również pouczony, że w przypadku oddalenia skargi wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku należy złożyć w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia. Nic nie stało na przeszkodzie, aby dokładając należytej staranności telefonicznie choćby dowiedzieć się o wynik rozprawy i treść rozstrzygnięcia, a następnie podjąć określone czynności procesowe. Tym bardziej, że w niniejszej sprawie ogłoszenie wyroku było aż dwukrotnie odraczane. W tym miejscu podkreślić wypada, że zgodnie z art. 163 § 1 P.p.s.a. postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia i doręcza stronom tylko wtedy, gdy są one zaskarżalne. Jednakże do takich postanowień nie zalicza się postanowienia o odroczeniu publikacji orzeczenia. Jest ono bowiem niezaskarżalne i w związku z tym sąd nie miał obowiązku zawiadomienia skarżącego o odroczeniu terminu ogłoszenia orzeczenia. Reasumując, powoływanie się na nieobecność na rozprawie nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej opóźnienie działań strony, zwłaszcza gdy została ona pouczona o skutkach nieobecności jak i możliwych dalszych czynnościach procesowych. Zakres pouczenia, które skarżący otrzymał wraz z zawiadomieniem o rozprawie przesądza o nieskuteczności argumentu, iż to nieznajomość prawa spowodowała uchybienie terminu do złożenia wniosku. Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do takich powodów z pewnością nie można zaliczyć nieobecności skarżącego na rozprawie. Mając powyższe na uwadze sąd stwierdził, iż skarżący nie uwiarygodnił stosowną argumentacją faktu, iż przeszkoda uniemożliwiająca złożenie wniosku w terminie była od niego niezależna a skoro tak, to należy również stwierdzić, iż skarżący nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. zdanie drugie orzekł, jak w sentencji. a.bł.