II SA/Łd 55/10

Dnia 7 czerwca 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków T.C. i H.C. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T.C. i H.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia przyznać wnioskodawcom prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. AG II SA/Łd 55/10 Uzasadnienie T. i H. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 12 maja 2010 r. do tut. Sądu wpłynęły wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Ze złożonych na urzędowych formularzach oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2340 złotych. Posiadają dom o powierzchni 110 m kw. położony na działce o powierzchni 581 m kw. (powierzchnia działki wynika z oświadczenia z dnia 31 stycznia 2010 r.). Nie zadeklarowali posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, iż ponoszą znaczne wydatki związane z rehabilitacją i zakupem leków, jak również na utrzymanie domu. Ponadto wnioskodawcy oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że wnioskodawcom zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, zatem na obecnym etapie wniosek skarżących musi zostać rozważony z zastosowaniem kryteriów przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Analiza okoliczności przedstawionych przez wnioskodawców w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, w ocenie Referendarza sądowego, uzasadnia przyznanie prawa pomocy również w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Jak już bowiem wskazano w postanowieniu z dnia 17 lutego 2010 r., nie można tracić z pola widzenia faktu, że skarżący są osobami starszymi, wydatkującymi część dochodów na leki i rehabilitację. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG