II SA/Łd 550/03

Dnia 16 grudnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi S. P.i D. P. na decyzję Wojewody [..] z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy R. z dnia [..], Nr [..]; 2/ stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3/ zasądza od Wojewody [..] solidarnie na rzecz S. i D. P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi II SA/Łd 550/03 U Z A S A D N I E N I E W dniu 8 lipca 2002 r. T. W. złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę stacji tankowania auto-gaz, przyłącza energetycznego kablowego, wjazdu i wyjazdu na działce nr 316 przy zbiegu ulic C. i ul. K. w S.. Decyzją z dnia [..] Nr [..] W. Gminy R. zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. W. pozwolenia na budowę powyżej opisanej inwestycji. Od decyzji tej odwołanie złożyli S. i D. P. wskazując na uciążliwość zamierzonej inwestycji, która zakłóci ich spokojne zamieszkiwanie na nieruchomości sąsiadującej. Decyzją z dnia [..] Nr [..] Wojewoda [..] uchylił zaskarżoną decyzję Wójta Gminy R. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na braki w dokumentacji i uchybienia organu I instancji przy wydaniu zaskarżonej decyzji, Organ drugiej instancji nakazał uzupełnienie dokumentacji przez uzupełnienie projektu o sposób odprowadzania wód powierzchniowych i o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej złożenie do wniosku uprawnień projektantów - wykonawców projektu, zgody zarządców dróg co do ulic K. jako drogi gminnej i C. jako drogi powiatowej na ich zajęcie. W dniu 14 października 2002 r. Wójt Gminy R. wydał decyzję Nr [..] z nowego wniosku Inwestora z dnia 4 października 2002 r. dotyczącego tej samej inwestycji. Od decyzji Nr [..] S. i D. P. złożyli odwołanie przedstawiając wcześniejszą argumentację jako jej uzasadnienie . Decyzją z dnia [..] Nr [..] Wojewoda Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie przed organem I instancji wszczęte z wniosku inwestora z dnia 4 października 2002 r. Ponownie rozpatrując sprawę Wójt Gminy R. postanowieniem z dnia [..]. znak [..] zobowiązał inwestora do uzupełnienia wniosku z dnia 8 lipca 2002 r. o brakujące dokumenty wskazane w decyzji Wojewody [..] Nr [..] z dnia [..]. o: - zgodę zarządcy drogi gminnej –ul. K. na wykonanie z niej wjazdu i drogi powiatowej –ul. A na wykonanie z niej wyjazdu z w/w. projektowanej stacji, -decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej pod zamierzoną inwestycję ze Starostwa Powiatowego -rozwiązanie projektowe sposobu odprowadzenia wód opadowych z terenu stacji, - kserokopie uprawnień projektantów opracowujących projekt w/w. inwestycji. Inwestor załączył do projektu zgodę zarządców dróg, kserokopie uprawnień projektantów. Decyzją z dnia [..] Wójt Gminy R. zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. W. pozwolenia na budowę stacji tankowania auto-gaz , przyłącza energetycznego kablowego, wjazdu i wyjazdu na działce nr 316 położonej w S. przy ul. C. –K. według załączonego projektu technicznego z zachowaniem warunków przewidzianych w art. 36 ust. 1 i 2 prawa budowlanego. Od decyzji z dnia [..] odwołali się S. i D. P. właściciele nieruchomości sąsiadującej z działką, na której projektowana jest inwestycja. Odwołujący sprzeciwiali się przedmiotowej budowie obawiając się, iż będzie ona dla nich zbyt dużym zagrożeniem oraz zakłóci spokojne korzystanie z własnej nieruchomości. Decyzją z dnia [..] Nr [..] Wojewoda [..] utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy R. z dnia [..] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji tankowania auto- gaz., przyłącza energetycznego kablowego, wjazdu i wyjazdu na działce nr 316 położonej w S.. Wojewoda [..] oparł swoje rozstrzyga niecie na następujących rozważaniach: Zgodnie z obowiązującym w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań , jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji( Dz.U. z 1998 r., Nr 93, poz. 589) przedmiotowa inwestycja nie należy do mogących pogorszyć stan środowiska. Inwestor załączył do wniosku decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a przedłożony do zatwierdzenia projekt jest zgodny z warunkami w niej określonymi. Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane ( Dz.U. z 2002 r., Nr 106, poz. 1126) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Art. 35 ust.4 cytowanej ustawy Prawo budowlane stanowi natomiast, że jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami w tym techniczno-budowlanymi, projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, a inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę zgodnie z ww. art. 32 ust. 4 prawa budowlanego, to właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwolenie na budowę. Powyższą decyzję zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi S. i D. P. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu instancji. Skarżący zarzucili organom wydającym decyzje naruszenie przepisów prawa w szczególności art. 77, 80 kpa oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane. S. i D. P. wskazali, iż zamierzona budowa, a także eksploatacja obiektu budowlanego spowoduje szkodę dla otoczenia zwłaszcza dla nieruchomości sąsiednich poprzez nadmierny hałas i natężenie ruchu przy skrzyżowaniu C.-K.. Ponadto inwestycja pozbawi dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [..] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi natomiast na treść art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Skarga jest zasadna. W aktach sprawy nadesłanych do Sądu brak dokumentów w postaci decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej pod zamierzoną inwestycję oraz rozwiązania projektowego sposobu odprowadzania wód opadowych z terenu stacji. Z załączonego do projektu budowlanego aktu notarialnego wynika zaś, że grunty, na których jest projektowana inwestycja stanowią gospodarstwo rolne ( grunty rolne ). Tych dokumentów, między innymi domagał się pierwotnie organ II instancji w swej decyzji z dnia z [..] Nr [..] uchylającej zaskarżoną decyzję Wójta Gminy R. i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania. W ślad za wskazaniami organu odwoławczego Wójt Gminy R. wydał postanowienie z dnia [..] znak [..] mocą, którego zobowiązał inwestora do uzupełnienia wniosku z dnia [..] o brakujące dokumenty wskazane w decyzji Wojewody [..] Nr [..] z dnia [..]. Zatwierdzając projekt budowlany i wydając ponownie pozwolenie na budowę decyzją Nr [..] z dnia [..] Wójt Gminy R. uznał, że inwestor złożył wymagane prawem dokumenty. Utrzymująca powyższą decyzję w mocy decyzja Nr [..] Wojewody [..] z dnia [..] w uzasadnieniu zawiera zapis, ,,inwestor wykonał nałożone w/w postanowieniem obowiązki,, . Nie wiadomo na jakiej podstawie są oparte twierdzenia organów obu instancji co do kompletności dokumentów, które pierwotnie były przez te organy żądane. Powyższe stanowi naruszenia art. 106 § 1 k.p.a., a decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę była przedwczesna. W tym miejscu Sąd chciałby również zwrócić uwagę na to, iż nadesłane akta nie odpowiadają żadnym standardom – wymogom prowadzenia akt organów administracji publicznej. Nadesłane do Sądu teczki zawierają luźne nie powiązane ze sobą dokumenty, ułożone niechronologicznie i nie ponumerowane, przeplatane kserokopiami innych dokumentów. Niezależnie od powyższego raczej dowolne i nie poparte żadnymi dowodami są twierdzenia organu II instancji, jakoby inwestycja nie należała do mogących pogorszyć stan środowiska. Wniosek ten jest wyprowadzony przez organ tylko i wyłącznie dlatego, że zamierzona inwestycja nie jest ujęta w wykazie objętym Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań , jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji( Dz.U. z 1998 r., Nr 93, poz. 589). W dacie wydawania decyzji przez organ I instancji ( [..]) i organ II instancji ([..] ) obowiązywały wprawdzie rozporządzenia na które powoływały się organy administracji ale tylko do 30 czerwca 2003 roku i to na podstawie przepisu szczególnego § 5 kolejnego rozporządzenia uchylającego to poprzednie i jedynie do spraw nie zakończonych decyzją ostateczną. Powołane rozporządzenie z 1998 roku zostało uchylone z dniem 13 listopada 2002 roku przez Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.(Dz. U. z dnia 29 października 2002 r.) W rozporządzeniu tym inwestycja polegająca na budowie stacji paliw i tankowania auto – gaz jest zaliczona do inwestycji co do, których może być postawiony wymóg sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. § 3. 1. Sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać następujące rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: c) instalacje do magazynowania lub dystrybucji ropy naftowej, produktów rafinacji ropy naftowej lub substancji chemicznych, w tym stacje paliw, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 9 lit. b, d) do podziemnego magazynowania gazów łatwo palnych. Rozporządzenie to wyznaczyło zupełnie nowe standardy ochrony środowiska , a przez to i ludzi zamieszkujących w najbliższej okolicy planowanej inwestycji. Okoliczność powyższa pozostała poza sferą rozważań organów wydających zaskarżoną decyzję, które pominęły w toku postępowania administracyjnego podnoszone argumenty odwołujących się o szkodliwości zamierzonej inwestycji dla środowiska i uciążliwości z powodu nadmiernego hałasu i ruchu samochodów dla skarżących jako sąsiadów. Organy administracji nie przeprowadziły żadnych badań o oddziaływaniu inwestycji na środowisko i ludzi oraz nie ustosunkowały się do podnoszonych zarzutów w uzasadnieniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Lakoniczne stwierdzenia o braku szkodliwości odwołujące się jedynie do przepisu prawa nie odpowiadają wymogom stawianym uzasadnieniu decyzji zawartym w art. 107 § 3 k.p.a. Podobnie wypowiedział się w wyroku z dnia 17 kwietnia 2002 roku Naczelny Sad Administracyjny w sprawie sygnatura akt IV SA 1370/00 ( nie publikowane ) wskazując w swej tezie że: ,,O braku uciażliwości zamierzenia inwestycyjnego nie decyduje jedynie okoliczność, iż inwestycja nie została wymieniona w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogacych pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji /Dz.U. nr 93 poz. 589/, jako mogąca pogorszyć stan środowiska. Nadmierny hałas, zanieczyszczenie środowiska lub gleby, jakie mogą wynikać np. z działalności produkcyjnej projektowanego obiektu, może zakłócić ponad przeciętna miarę możliwość korzystania z nieruchomości położonych w bezpośrednim lub dalszym sąsiedztwie inwestycji, a to rzutować musi w sposób bezpośredni na legitymację skarżących,, . Organy administracji rozpoznające ponownie sprawę winny uzupełnić materiał dowodowy w zakresie wyżej wskazanym, również z uwzględnieniem zapisów cytowanego nowego rozporządzenia odnoszącego się do ochrony środowiska. Nie wyjaśnienie przez organ okoliczności podniesionych wyżej i nie rozważenie całokształtu materiału dowodowego stanowi naruszenie zasad postępowania wyrażonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. , które z całą pewnością miało istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze jak i fakt, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przytoczonych wcześniej przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c i art. 135 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, oraz wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie przepisu art. 152 ustawy o p.p.s.a. (Dz. U.Nr 153, poz. 1271 z póż. zm.) O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368), w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), jak w pkt 3 wyroku.