II SA/Łd 556/25

PostanowienieWSA w Łodzi2025-09-05

Skład orzekający: Asesor WSA Beata Czyżewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej informujące o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania administracyjnego, niebędące decyzją ani postanowieniem, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Skarga na pismo organu informujące o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Pismo to nie jest decyzją, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA, a jedynie ma charakter informacyjny.
Stan faktyczny
K.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na pismo Wojewody Łódzkiego z dnia 3 lipca 2025 r. dotyczące zawiadomienia o przedłużeniu postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem, a jedynie czynnością informacyjną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na pismo Wojewody Łódzkiego z dnia 3 lipca 2025 r. znak: GPB-III.7821.10.2025 JR w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę. dc Pismem z 8 lipca 2025 r. K.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Wojewody Łódzkiego z 3 lipca 2025 r. w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Pismo nie jest decyzją ani postanowieniem, nie stanowi też żadnego innego aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn.zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W tym celu omówienia wymagają przepisy prawa regulujące właściwość działania sądów administracyjnych. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b. opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 4 p.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Powyższe regulacje stanowią określenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych i wynikają z przepisów art. 175 ust. 1 i art. 177 Konstytucji RP. Zgodnie z Konstytucją wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Przy czym zasadą jest, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów. Oznacza to, że ustrojodawca ustanowił generalne domniemanie właściwości sądownictwa powszechnego w rozstrzyganiu wszelkich spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Wyjątkiem są natomiast sprawy, które ustawowo zostały zastrzeżone do właściwości innych sądów - w tym sądów administracyjnych. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii aktów lub czynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych albowiem jak wynika z treści przywołanych przepisów, zakres skargi wyznaczają przepisy art. 3 § 2 p.p.s.a. Powyższa okoliczność wyklucza dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego pisma. Koniecznym staje się zatem wyjaśnienie, że przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest pismo Wojewody Łódzkiego z 3 lipca 2025 r. w przedmiocie zawiadomienia o przedłużeniu postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W piśmie tym organ wyłącznie zawiadomił w trybie art. 36 § 1 k.p.a., że postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Starosty Powiatu Piotrkowskiego nr 3/24 z 18 października 2024 r., znak: GBR.6740.3.1.2024.JK udzielającej Burmistrzowi Sulejowa zezwolenia na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie i przebudowie drogi gminnej ul. [...] w S. na długości [...] m (...) nie zostanie zakończone w terminie o którym mowa w art. 35 k.p.a., wyznaczył nowy termin jego zakończenia, tj. do 4 sierpnia 2025 r. i zawiadomił o możliwości złożenia ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Wobec jednoznacznie zakreślonego przedmiotu skargi, tj. pisma Wojewody Łódzkiego z 3 lipca 2025 r., Sąd stwierdza, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż zaskarżone pismo nie mieści we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. W związku z powyższym brak jest przepisów, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Pismo to nie jest decyzją ani postanowieniem, nie stanowi też aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Ma ono wyłącznie charakter informacyjny. Skarga na pismo organu z 3 lipca 2025 r. jest zatem niedopuszczalna. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzekł jak w postanowieniu. dc

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło