II SA/Łd 557/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-07-05
Skład orzekający: Leszek Foryś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, którego sprawa dotyczy odmowy umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jest zwolniony z mocy ustawy od kosztów sądowych w postępowaniu przed WSA?Ratio decidendi
Skarżący działający w sprawie dotyczącej należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest zwolniony z mocy ustawy od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA. W związku z tym, jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony jako bezzasadny, gdyż prawo to wynikało bezpośrednio z przepisów ustawy. Jednocześnie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 PPSA, przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, ze względu na jego trudną sytuację materialną i rodzinną.Stan faktyczny
K.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed WSA w Łodzi, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. odmawiającą umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżący przedstawił swoje trudne położenie materialne i rodzinne.Rozstrzygnięcie
1/ przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata; 2/ oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienie od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 lipca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia 1/ przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata; 2/ oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie lf
II SA/Łd 557/13
Uzasadnienie
K.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z konkubiną i 6-letnią córką. Skarżący jest kelnerem, utrzymuje się z umowy o dzieło i z prac dorywczych, co daje mu 615 zł miesięcznego dochodu. Konkubina skarżącego jest bezrobotna, osiąga 100 zł dochodu z prac dorywczych, a kwotę 106 zł otrzymuje z pomocy społecznej w ramach świadczeń rodzinnych. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu są należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu wniosek skarżącego w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny.
Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie pełnomocnika.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącego, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strona w sposób dostateczny wykazała, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtują w znacznej niewielkie dochody.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło