II SA/Łd 558/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka (spr.), Sędzia WSA Michał Zbrojewski, , Protokolant asystent sędziego Robert Latek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi U. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 29 marca 2023 r. nr 71/2023 znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę inwestycji oddala skargę. Decyzją z dnia 29 marca 2023 r. nr 71/2023, znak: [...] Wojewoda Łódzki na mocy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (wówczas t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej również jako: "k.p.a.") w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (wówczas t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm., dalej również jako: "Prawo budowlane" lub "Pr. bud.") uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 12 stycznia 2023 r. nr DPRG-UA-I.73.2023, znak: DPRG-UA-I.6740.307.2022 584033.ASB oraz zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany i udzielił Spółce P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z niezbędnymi urządzeniami technicznymi oraz przebudową układu drogowego w tym: zjazdu z ul. [...] i peronów przystankowych na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], na działce ewidencyjnej nr [...] oraz nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną: Wnioskiem z dnia [...] września 2022 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. zwróciła się do Prezydenta Miasta Łodzi o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Do wniosku (uzupełnionego ostatecznie w dniach [...] września 2022 r. oraz [...] grudnia 2022 r.) pełnomocnik inwestora załączył m.in. oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, trzy egzemplarze projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, pełnomocnictwo oraz decyzję Prezydenta Miasta Łodzi nr DPRG-UA-VII.914.2022 z dnia 11 lipca 2022 r. o warunkach zabudowy dla projektowanej inwestycji, utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi nr SKO.4150.377.2022 z dnia 21 września 2022 r. Postanowieniem z dnia 5 października 2022 r. organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości dotyczących przedłożonej dokumentacji w terminie do dnia 28 października 2022 r. Prezydent Miasta Łodzi postanowieniem z dnia [...] października 2022 r. zmienił własne postanowienie z dnia 5 października 2022 r., rozszerzając obowiązek usunięcia nieprawidłowości, występujących w projekcie budowlanym o doprowadzenie do zgodności projektu z zapisami zawartymi w decyzji o warunkach zabudowy w zakresie projektowanego zjazdu z ul. [...] zlokalizowanego przy zachodniej granicy dz. nr [...] w obrębie [...] oraz o rozszerzenie wniosku o pozwolenie na budowę o ww. przebudowę układu drogowego i dołączenie stosownych oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działek, na których dokonywana będzie ww. przebudowa. Jednocześnie wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku usunięcia nieprawidłowości do 31 grudnia 2022 r. Pismem z dnia [...] października 2022 r. U. zgłosił swój wyraźny sprzeciw dla ww. inwestycji, wskazując, iż nie wyraża zgody na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Jednocześnie w treści ww. pisma wskazuje szereg uchybień i niezgodności, a także braki w dokumentach w przedmiotowej sprawie. Inwestor udzielił odpowiedzi na powyższe stanowisko pismem z dnia [...] października 2022 r. W dniu [...] października 2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo pełnomocnika inwestora, stanowiące odpowiedź na postanowienie z dnia 5 października 2022 r. oraz postanowienie z dnia [...] października 2022 r. Następnie, pismem z dnia [...] listopada 2022 r., Prezydent Miasta Łodzi poinformował inwestora, że obowiązki nałożone ww. postanowieniem nie zostały wypełnione w całości, ponieważ: 1. nie rozwiązano kwestii zaopatrzenia planowanej inwestycji w ciepło w świetle zapisu zawartego w warunkach przyłączenia do sieci ciepłowniczej nr [...] wydanych przez V. S.A. z 20 kwietnia 2022 r. oraz w piśmie z dnia [...] października 2022 r., 2. w projekcie przebudowy układu drogowego nie odniesiono się do wymagań zawartych w piśmie [...] z dnia 28 czerwca 2022 r.; 3. nie załączono upoważnienia dla Ł.W. do podpisywania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w tym dla działki nr ewid. [...] w obrębie [...]); 4. rysunek projektu zagospodarowania terenu nadal jest nieczytelny, brak też wszystkich oznaczeń w legendzie. W dniu 7 grudnia 2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo inwestora, stanowiące odpowiedź na pismo z dnia [...] listopada 2022 r., z uzupełnieniem o wskazane w tym piśmie dokumenty i jednocześnie podtrzymujące stanowisko w kwestii zaopatrzenia planowanej inwestycji w ciepło, które zostało zawarte w odpowiedzi na postanowienie z dnia 5 października 2022 r. W dniu 27 grudnia 2022 r. do Urzędu Miasta Łodzi wpłynęło kolejne pismo (datowane na dzień [...] grudnia 2022 r.) U., w którym częściowo podtrzymując poprzednie stanowisko, przekazano kolejne uwagi i zastrzeżenia, w szczególności dotyczące kwestii braku zgody na przeprowadzenie sieci ciepłowniczej przez działkę, której właścicielem jest U. tj. działki nr ewid. U. w obrębie [...]. Przywołaną na wstępie decyzją z dnia 12 stycznia 2023 r. Prezydent Miasta Łodzi odmówił inwestorowi zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezydent Miasta Łodzi wskazał, iż dokonał ponownego, szczegółowego sprawdzenia dołączonej do wniosku dokumentacji, w zakresie o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, stwierdzając, że nie wszystkie obowiązki nałożone postanowieniem z dnia 5 października 2022 r., zmienionym postanowieniem z dnia [...] października 2022 r., zostały w pełni wykonane. Inwestor nie rozwiązał bowiem, w opinii organu, kwestii wyposażenia projektowanego budynku w ciepło systemowe. Z art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz zapisów § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (wówczas t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1225, dalej również jako: "rozporządzenie" lub "warunki techniczne") wynika, iż pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego, a zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych, zaś działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia tej działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej, a dla budynków wymienionych w § 56 - także telekomunikacyjnej. Organ zobowiązany jest sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w związku z czym, należy rozpatrzyć kompleksowo cały materiał dowodowy dot. możliwości sprostania przepisom, w zakresie możliwości wykonania elementów infrastruktury zewnętrznej, bez której obiekt nie może samodzielnie funkcjonować. Wprawdzie organ podkreślił, iż przyłącza realizować można w oparciu o art. 29a ustawy Prawo budowlane bez zgłoszenia i pozwolenia na budowę, zaś ich realizacja może nastąpić niezależnie od wydawanego pozwolenia. Jednakże, zdaniem organu, istotnym pozostaje fakt przedłożenia stosownego materiału dowodowego, który potwierdzi samą możliwość przeprowadzenia przyłącza w przypadku, gdy organ poweźmie wątpliwości co do stanu faktycznego w prowadzonym postępowaniu. W przypadku, gdy przyłącze ma być zlokalizowane na obszarze działek budowlanych pozostających we własności innych podmiotów, w opinii organu, zasadnym jest wskazać na konieczność uzupełnienia przez inwestora materiału dowodowego, celem wykazania, że budynek będzie mógł zostać przyłączony do odpowiedniej sieci, czyli, że będzie on mógł funkcjonować zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Nie bez wpływu pozostaje tu także konieczność zadbania przez organ o interesy osób trzecich (właścicieli nieruchomości, przez które miałyby zostać przeprowadzone urządzenia), które w takiej sytuacji mogą zostać potencjalnie naruszone, poprzez założenie a priori, że osoby te wyrażają zgodę na użytkowanie ich nieruchomości w ww. sposób. W przedmiotowej sprawie infrastruktura techniczna c.o. ma być przeprowadzona przez teren należący do U., który jest stroną w postępowaniu i który jednoznacznie odniósł się w postępowaniu do tego, że nie wyraża zgody na taką możliwość. Jednocześnie inwestor nie uzyskał nowych warunków przyłączenia, a jedynie przedłożył pismo gestora sieci z dnia [...] października 2022 r., w którym mowa o możliwości opracowania nowej analizy ekonomicznej, uwzględniającej alternatywny przebieg sieci ciepłowniczej. Z pisma nie wynika jednak, że wydanie innych niż pierwotnie warunków przyłączenia jest możliwe, a jedynie to, że gestor sieci będzie taką możliwość analizował pod kątem ekonomicznym. W przedmiotowej sprawie najistotniejszy jednak pozostaje fakt, iż, w opinii organu, inwestor nie nazwał prawidłowo infrastruktury ciepłowniczej. Z przywołanego pisma V. S.A. z dnia [...] października 2022 r. wynika jednoznacznie, że aby podłączyć projektowany budynek do istniejącej sieci ciepłowniczej, inwestor musi zaprojektować i wykonać odcinek sieci, nie zaś przyłącze. Inwestor w projekcie zagospodarowania terenu określił, że realizowany według odrębnego opracowania odcinek infrastruktury ciepłowniczej jest przyłączem, co w opinii organu jest sprzeczne ze stanem faktycznym. Opisane powyżej stanowisko organu dot. projektowanych przyłączy, nie może więc znaleźć odzwierciedlenia w przedmiotowej sprawie. Organ stoi na stanowisku, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie powinna być uzależniona od przyszłej możliwości skutecznego przeprowadzenia procedury administracyjnej, będącej w kompetencjach organu administracji architektoniczno-budowlanej, lub jej braku. Ponadto działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci. Jeśli sieć nie istnieje, to w opinii organu, należy ją zaprojektować, lub uzyskać umowę z gestorem danej sieci z której wynikać będzie, że gestor sieć zrealizuje. W opinii organu to, że ustawodawca wyłączył z obowiązku uzyskania pozwolenia i zgłoszenia przyłącza (art. 29a ustawy Prawo budowlane), a nie wyłączył z tego obowiązku budowy sieci, oznacza, że organ nie może równorzędnie traktować tych elementów. W przedmiotowej sprawie inwestor winien więc uwzględnić projektowaną sieć w złożonym wniosku, bądź uzyskać uprzednio pozwolenie na jej budowę, lub dokonać skutecznego zgłoszenia jej budowy. Bez podjęcia tych kroków organ nie może stwierdzić, że projektowany budynek będzie mógł funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem, zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym przede wszystkim stanowisko właściciela nieruchomości przez którą inwestor w przyszłości chciałby przeprowadzić ciepłociąg, budzi uzasadnione wątpliwości w tym zakresie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła P. Spółka z o.o. z siedzibą w G.. Organ wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień oraz doprowadzenia projektu zagospodarowania terenu do zgodności z przepisami prawa, co inwestor uczynił przy piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. Zaskarżoną decyzją z dnia 29 marca 2023 r. Wojewoda Łódzki uchylił decyzję organu I instancji i udzielił Spółce P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z niezbędnymi urządzeniami technicznymi oraz przebudową układu drogowego w tym: zjazdu z ul. [...] i peronów przystankowych na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...], na działce ewidencyjnej nr [...] oraz nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...]. Na wstępie swoich rozważań organ przypomniał, iż planowana inwestycja obejmuje budynek mieszkalny wielorodzinny o kształcie prostokąta (o wymiarach krótszego boku 13,12 m i dłuższego 85,96 m), w którym wydzielone zostały strefy komunikacji pionowej w postaci z dwóch klatek schodowych i z trzonem windy, oznaczonych jako klatka A i B. Budynek usytuowano po stronie południowej działki nr ewid. [...], wzdłuż dłuższej granicy tej działki. Od strony ulicy [...], w północno-zachodnim narożniku działki inwestycyjnej zaprojektowano wjazd/zjazd prowadzący zarówno do części garażu podziemnego za pośrednictwem pochylni, jak i do stanowisk postojowych oraz obiektów tzw. małej architektury, zlokalizowanych przy wschodniej granicy działki inwestycyjnej m. in.: wiaty śmietnikowej, wiaty na rowery. Część budynku od strony północnej zaprojektowano o pięciu kondygnacjach naziemnych, a część od strony południowej o czterech kondygnacjach naziemnych, każda z lokalami mieszkalnymi. W sumie łącznie zaprojektowano [...] lokali mieszkalnych. W części kondygnacji podziemnej zaprojektowano garaż wielostanowiskowy wraz z komórkami lokatorskimi, pomieszczeniami technicznymi oraz zbiornikiem retencyjnym usytuowanym pod rampą zjazdową do garażu. Zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, w zakres zamierzenia inwestycyjnego wchodzi również budowa zjazdu indywidualnego z ul. [...], działki nr ewid. [...],[...] i [...] obręb [...] oraz przebudowa peronów przystankowych - na działkach nr ewid. [...], [...], [...], [...] i [...] obręb [...], których rozwiązania projektowe zostały w odrębnym opracowaniu branży drogowej. Ponadto, przedłożona dokumentacja projektowa obejmuje: budowę instalacji zewnętrznych w zakresie odprowadzenia wody opadowej i roztopowej z dachu projektowanego budynku (instalacja kanalizacji deszczowej) oraz instalacji odprowadzającej ścieki bytowe i technologiczne z projektowanego budynku (instalacja kanalizacji zewnętrznej), instalację elektroenergetyczną - wlz wraz z instalacją oświetlenia terenu i słupami oświetleniowymi, a także wykonanie utwardzeń w zakresie zarówno samego dojazdu jak i dojścia do projektowanego budynku w postaci ciągu komunikacji kołowej pełniącej jednocześnie funkcje drogi pożarowej czy też utwardzonych nawierzchni: ciągu pieszo-jezdnego, komunikacji pieszej (chodnika) oraz dwóch miejsc postojowych dla mieszkańców utwardzonych geokratą. Przyłącza wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, telekomunikacyjnej, ciepłowniczej i energetycznej realizowane będą według odrębnego opracowania, poza zakresem przedmiotowego opracowania i odrębnej procedury administracyjnej. Natomiast, sieć cieplna z przyłączami i elektroenergetyczna ze złączem kablowym ZK3 zgodnie z załączonymi warunkami przyłączenia realizowane będą przez poszczególnych gestorów sieci według odrębnych opracowań. Droga wewnętrzna o parametrach drogi przeciwpożarowej (szerokość 5,0 m) została poprowadzona od wjazdu na działkę wzdłuż zachodniej granicy działki inwestycyjnej do północno-zachodniego narożnika projektowanego budynku mieszkalnego z sięgaczem poprzecznym przy miejscach postojowych, zapewniającym możliwość zawracania dla samochodów interwencyjnych, uprzywilejowanych. Teren inwestycji z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym obejmujący działkę nr ewid. [...] obręb [...], od południa graniczy z działką nr ewid. U. zabudowaną pięciokondygnacyjnym budynkiem U., od zachodu z niezabudowaną działką nr ewid. [...] i działką nr ewid. [...], na której znajduje się parking obsługujący budynek U., natomiast od wschodu teren inwestycji graniczy z terenami niezabudowanymi, a od północy z działkami nr ewid. [...] i [...] leżącymi w pasie drogi publicznej ulicy [...]. Obecnie teren ten jest porośnięty zielenią niską i zielenią wysoką - drzewami, które w większej części z uwagi na kolizje z projektowaną inwestycją podlegają wycince, która będzie realizowana odrębnym postępowaniem. Dalej organ wskazał, iż teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego Prezydent Miasta Łodzi ustalił warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Zgodnie z zapisami wskazanej decyzji dla przedmiotowej inwestycji ustalono rodzaj inwestycji: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna - zaprojektowano budynek mieszkalny wielorodzinny. Inwestycja obejmuje budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym - zaprojektowano budynek z kondygnacjami naziemnymi mieszkalnymi i kondygnacją podziemną o funkcji garażu wielostanowiskowego. Ponadto inwestycja obejmuje budowę urządzeń budowlanych, w tym m.in. instalacji zewnętrznych oraz komunikacji wewnętrznej). Zaprojektowano układ komunikacji kołowej w postaci drogi szer. 5 m, ciągu pieszo-jezdnego oraz komunikacji pieszej w postaci chodnika. Ponadto, zaprojektowano zbiornik retencyjny, zewnętrzne instalacje kanalizacji sanitarnej i deszczowej, instalację elektroenergetyczną wiz wraz z oświetleniem terenu oraz tzw. małą architekturę (wiatę śmietnikową, wiatę na rowery) i dwa miejsca postojowe na terenie działki, w tym jedno miejsce dla osób niepełnosprawnych). Przyłącza: wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, telekomunikacyjnej, ciepłowniczej oraz złącze energetyczne realizowane jako odrębne opracowania. Powyższe warunki zostały zatem spełnione. Kolejne zapisy decyzji szczegółowo określają zasady zabudowy i zagospodarowania: – linia zabudowy: nieprzekraczalna linia zabudowy w linii północnej granicy działki o nr [...] w obrębie [...] - według załącznika graficznego opracowanego na mapie w skali 1:1000, wskazana linia opisana w legendzie jako nieprzekraczalna linia zabudowy przebiega przez północną granicę działki nr ewid. [...]. Jak wynika z rysunku projektu zagospodarowania terenu, budynek mieszkalny wielorodzinny zlokalizowany został za wyznaczoną nieprzekraczalną linią zabudowy- warunek spełniony; – wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy projektowanej w stosunku do powierzchni działki nr [...] w obrębie [...]: od 0,34 do 0, 44 - powierzchnia działki nr ewid. [...] wynosi - 2639,00 m2, a powierzchnia zabudowy projektowanym budynkiem wynosi 1156,50 m2, co daje wskaźnik zabudowy wynoszący 0,438 - warunek spełniony, – szerokość elewacji frontowej: od 11 m do 13,5 m - zgodnie z rysunkiem projektu zagospodarowania terenu oraz z rysunkiem rzutu parteru, jak wynika z poszczególnych wymiarów, szerokość ściany północnej elewacji (frontowej) z wejściem i zjazdem do garażu od strony ulicy [...] zaprojektowanego budynku wynosi 13,26 m - warunek spełniony, – wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki: 9 m - 16,5 m - zgodnie z rysunkami zarówno poszczególnych przekrojów budynku, jak i rysunkiem zagospodarowania terenu i przyjętych przy wejściu do budynku rzędnych odniesionych do poziomu morza, projektowana wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej części pięciokondygnacyjnej wynosi 15,41 m - warunek spełniony, – geometria dachu: wysokość głównej kalenicy - do 16,5 m, dachy jedno-/wielospadowe, kierunek gzymsów/attyk - prostopadły/równoległy do wschodniej/zachodniej granicy działki o nr [...] w obrębie [...]; kąt nachylenia głównych połaci dachów do 10° - zgodnie z przekrojami i rysunkiem rzutu dachu zaprojektowano jako dach płaski w postaci stropodachu tzw. dachu pogrążonego wielopołaciowego o nachyleniu warstwy profilującej spadek wynoszącej od 3% do 4,5%, co daje od 1,72° do 2,58° - warunek spełniony. Następnie, zgodnie z zapisem w decyzji o warunkach zabudowy maksymalna wysokość projektowanej inwestycji liczona ze wszystkimi urządzeniami na dachu (antenami, wywietrznikami, kominami, itp.) nie może przekraczać wysokości zabudowy wyznaczonej przez powierzchnie ograniczające - zgodnie z mapą ’’[...]". Według wyjaśnień inwestora zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. oraz uzupełnień na rysunku (przekrój A-A), maksymalną wysokość projektowanego budynku części pięciokondygnacyjnej wraz z urządzeniami na dachu (antenami, wywietrznikami, kominami, itp.) określono na poziomie rzędnej wynoszącej wartość - 252,06 m n.p.m. Zgodnie z ww. mapą ([...]) dla działki nr ewid. [...] maksymalna rzędna dotycząca wysokości zabudowy wyznaczonej przez powierzchnię ograniczającą zabudowę wynosi - 284 m n.p.m., co oznacza spełnienie powyższego warunku. Następnie w pkt 3 ww. decyzji WZ określono warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, mianowicie: – zaopatrzenie w media: energię elektryczną i ciepło systemowe, wodę odprowadzenie ścieków sanitarnych z/do sieci miejskich - na warunkach określonych przez gestorów odpowiednich sieci. Jak wynika z akt sprawy do dokumentacji projektowej załączono poszczególnych gestorów sieci warunki techniczne przyłączenia następujących mediów: wody, kanalizacji sanitarnej, energii, telekomunikacji i ciepła, – inwestycja powinna być zgodna z ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 210 ze zm.). Jak wynika z dokumentacji projektowej, przewidziano zarówno zapas mocy elektrycznej dla zasilania aut elektrycznych, jak i na rysunku projektu zagospodarowania terenu wskazowo miejsce postojowe dla zewnętrznej stacji ładowania samochodów elektrycznych, co spełnia powyższy warunek; – odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej - na warunkach określonych przez gestora sieci. Nadmiar wód opadowych należy retencjonować na terenie posesji i odprowadzić do kanalizacji ogólnospławnej w dłuższym czasie lub zagospodarować na terenie nieruchomości. Dla retencjonowania wód opadowych zaprojektowano wewnętrzny zbiornik tymczasowy wód deszczowych (retencyjny) o pojemności użytkowej ok. 60 m3 usytuowany w kondygnacji podziemnej (pod rampą zjazdową do garażu) - warunek spełniony, – obsługa komunikacyjna inwestycji: przez projektowany zjazd z ul. [...] zlokalizowany przy zachodniej granicy dz. nr [...] w obrębie [...] pod warunkiem dokonania przebudowy układu drogowego w następującym zakresie: inwestor inwestycji niedrogowej zobowiązany jest przebudować na koszt własny i własnym staraniem perony przystankowe, w sposób zapewniający bezpieczeństwo przejazdu i przejścia przez torowisko i jezdnię. Zgodnie z dokumentacją projektową, na mocy porozumienia znak [...] oraz umowy znak [...] (zawartych przez Inwestora z zarządcą drogi ul. [...]), projektowana przebudowa peronów przystankowych została uzgodniona pismem z dnia 28 czerwca 2022 r. znak: [...]. Do projektu załączono dokumentację techniczną zjazdu oraz projekt przebudowy układu drogowego dotyczący zmiany lokalizacji peronów tramwajowych zlokalizowanych wzdłuż ul. [...] i jednocześnie objęto je zakresem opracowania przedmiotowej inwestycji. Ponadto do dokumentacji dołączono: o decyzję Prezydenta Miasta Łodzi znak ZDiT-UU.40122.4.27.2022 z dnia 5 września 2022 r., zezwalającą na lokalizację zjazdu indywidualnego z ulicy [...] (działki nr ewid. [...], [...] i [...]) na teren nieruchomości działki nr ewid. [...] oraz uzgadniającą dokumentację projektową stanowiącą załącznik graficzny; o pismo Zarządu Dróg i Transportu Łódź znak [...] z dnia [...] czerwca 2022 r. dotyczące uzgodnienia projektu przebudowy peronów przystankowych na ul. [...] (działki drogowe: [...], [...], [...], [...] i [...]), w którym ZDiT informuje, że uzgadnia przedstawiony projekt stanowiący załącznik graficzny do ww. pisma pod ściśle określonymi warunkami wymienionymi w tym piśmie. Powyższe stanowi o spełnieniu warunku dotyczącego obsługi komunikacyjnej inwestycji; – stanowiska postojowe dla samochodów osobowych należy sytuować poza pasami dróg publicznych w liczbie: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna - na każde 60 m2 powierzchni użytkowej - 1-2 stanowisk postojowych. Przy obliczaniu wymaganej liczby stanowisk postojowych dla samochodów, uzależnionej od powierzchni budynku, należy uwzględnić jego powierzchnię użytkową, pomniejszoną o powierzchnię pomieszczeń pomocniczych, technicznych, gospodarczych i technologicznych nieprzeznaczonych na pobyt ludzi, powierzchnię magazynową oraz zaplecze komunikacyjne, w tym powierzchnię garażową. Zgodnie z dokumentacją projektową łącznie zaprojektowano [...] lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni użytkowej mieszkań wynoszącej 3602,39 m2, co w przeliczeniu 1-2 miejsca postojowego/60 m2 pow. mieszkań, daje 60 miejsc postojowych, a w garażu kondygnacji podziemnej zaprojektowano 61 miejsc postojowych oraz na terenie 2 miejsca postojowe w tym 1 przewidziane dla osoby z niepełnosprawnością. Powyższy warunek, w zakresie wymaganej w ww. decyzji WZ ilości miejsc postojowych został spełniony. Przedmiotowa inwestycja spełnia również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, określone w pkt 4 decyzji o warunkach zabudowy, odwołujące się do art. 5 ustawy Prawo budowlane. Ponadto inwestycja spełnia zarówno wymagania w zakresie spełnienia niezbędnych warunków do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, jak i w zakresie minimalnego udziału lokali mieszkalnych dostępnych dla osób niepełnosprawnych. Organ wskazał również, że pismem z dnia 15 lutego 2023 r. wezwał inwestora do wykazania, że przedmiotowa inwestycja spełnienia warunki w zakresie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Pełnomocnik inwestora, odpowiadając na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] lutego 2023 r., jednocześnie dołączył dokumentację opracowaną przez pracownię S. sporządzoną przez projektanta akustyki budowlanej M., zawierającą m.in. metodykę opracowania wraz z obliczeniami i wnioskami. Przyjęte w tym opracowaniu założenia umożliwiły graficzne przedstawienie zasięgu oddziaływania hałasu inwestycji na otoczenie pokazane na mapach siatkowych hałasu pochodzącego od źródeł drogowych inwestycji, gdzie wzdłuż fasad budynku na wysokości 4 m nad ziemią rozmieszczono receptory, dla których w oparciu o model komputerowy przeprowadzono obliczenia poziomu hałasu dla pory dnia i nocy. Mapy zawierające obliczeniową emisję hałasu z terenu objętego wnioskiem przedstawiono dla każdej pory dnia oddzielnie na poszczególnych mapach siatkowych hałasu. W powyższym opracowaniu podkreślono, iż przy opracowanym modelu komputerowym uwzględniono źródła hałasu m. in. pochodzące zarówno od ruchu drogowego ulicy [...], jak i na drogach wewnętrznych okolicznych zabudowań, a także od ruchu tramwajowego w ciągu ul. [...], ruchu kołowego na miejscach parkingowych okolicznych budynków oraz wentylacji okolicznych budynków. Przedłożona analiza akustyczna przedstawiona w postaci map siatki hałasu oraz załączanych tabel wskazujących wartości maksymalne wykazała, że inwestycja sama w sobie nie będzie wprowadzała poziomów przekraczających dopuszczalne poziomy wskazane w ww. rozporządzeniu, co oznacza, że dotrzymane będą standardy środowiska. Ponadto, zaznaczono, że w celu potwierdzenia braku przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu, po wykonaniu wentylacji należy sprawdzić równoważny poziom hałasu pochodzący od instalacji technicznych przy fasadzie piętra 4 od strony niższego dachu (na tarasach) i ewentualnie poczynić działania obniżające ów poziom. W następnej kolejności, organ odwoławczy poddał analizie zgodność projektu zagospodarowania terenu z warunkami technicznymi, w tym ww. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ stwierdził, iż kondygnacje naziemne budynku ścian z otworami okiennymi/drzwiowymi zaprojektowane zostały w odległości wynoszącej 4,0 m od granic działek sąsiednich, a fragmenty wystających ścian bez otworów okiennych (wysunięte fragmenty trzonów komunikacji pionowej od strony elewacji wschodniej) zaprojektowane zostały w odległości wynoszącej 3,0 m, co spełnia zapis § 12 ust. 1 warunków technicznych. Odnośnie kwestii zacieniania i przesłaniania organ wskazał, iż działka inwestycyjna położona jest na obszarze dzielnicy [...] (obręb [...]) w Ł., na którym znajduje się zabudowa wielorodzinna, usługowa i jednorodzinna. Projektowane naziemne kondygnacje budynku zostały zróżnicowane wysokościowo, w postaci narastającego w kierunku północnym uskoku od części niższej czterokondygnacyjnej po stronie południowej w terenie obniżonym względem działki skarżącego do części wyższej pięciokondygnacyjnej po stronie północnej, co ma znaczenie przy analizie przesłaniania i nasłonecznienia, jak pokazują przedstawione wydruki z ujęć przeprowadzonej symulacji komputerowej. Ponadto do dokumentacji projektowej oprócz rysunku projektu zagospodarowania, na którym w sposób opisowy i graficzny pokazano analizę przesłaniania, dołączono również opracowania graficzne: rysunek przedstawiający analizę nasłonecznienia w kontekście działek sąsiednich, uwzględniającą wystające części budynku w postaci balkonów oraz rysunek dołączony przy piśmie inwestora z dnia [...] lutego 2023 r., przedstawiający analizę nasłonecznienia w oparciu o linijkę słońca. Wszystkie ww. opracowania zostały wykonane zgodnie z warunkami zawartymi w przepisach ww. rozporządzenia przez autora projektu P.O. Dodatkowo pełnomocnik inwestora przy piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. wykazał, poprzez przedstawienie wydruków z przeprowadzonej symulacji, zapewnienie wymaganego ww. przepisami czasu nasłonecznienia. Z powyższych analiz wynika, że dla pomieszczeń mieszkalnych projektowanego budynku cztero- i pięciokondygnacyjnego, usytuowanego ścianami bocznymi w kierunku północ-południe na obszarze zabudowy [...], dla którego wysokość przesłaniania wynosi 7,68 m, zapewniono min. 3-godzinny czas nasłonecznienia w godzinach od 11.00 godz. do 13.00 godz. dla pomieszczeń mieszkalnych od strony zachodniej, a dla pomieszczeń mieszkalnych od strony wschodniej w godzinach od 7.00 godz. do 12.00 godz., w dniach równonocy. Natomiast dla pomieszczeń mieszkalnych tj. mieszkania B03 (mieszkania wielopokojowego) zlokalizowanego od strony narożnika południowo-wschodniego projektowanego budynku, usytuowanego na obszarze zabudowy [...], zapewniono 1,5 godzinny czas nasłonecznienia od 7.30 godz. do 9.00 godz., zaś dla mieszkania B.04 zlokalizowanego od strony narożnika południowo-zachodniego zapewniono 1,5 godzinny czas nasłonecznienia od 8.30 godz. do 10.30 godz. Ponadto budynek U. dopiero od godz. 10 zaczyna wchodzić swoim cieniem na projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny, zacieniając fragment narożnika południowo-zachodniego cofniętej ściany południowej projektowanego budynku. Reasumując, w ocenie Wojewody Łódzkiego, warunek naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych został zachowany. Projektowana inwestycja nie wiąże się z wprowadzeniem ograniczeń związanych z przesłanianiem innych obiektów, w sposób wykluczający możliwość zagospodarowania działek sąsiednich. Jak wynika z dokumentacji projektowej, budowa budynku wielorodzinnego, nie spowoduje przesłaniania i zacieniana sąsiednich budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Odnośnie spełnienia warunków bezpieczeństwa pożarowego organ odwoławczy wskazał, iż naziemne części budynku mieszkalnego wielorodzinnego średniowysokiego zakwalifikowano do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV. Garaż podziemny, pomieszczenia techniczne zaliczono do kategorii zagrożenia ludzi PM o średniej gęstości obciążenia ogniowego do 500 MJ/m2. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała spełnienie wymagań dotyczących odległości od budynków sąsiednich w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, o których mowa w § 271-273 ww. rozporządzenia. Przedmiotowa inwestycja jest również zgodna z wymaganiami określonymi w § 271 i § 272 rozporządzenia w zakresie bezpieczeństwa pożarowego, a projekt został uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto uzyskano zgodę od Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi (pismo z dnia [...] października 2022 r.) na spełnienie wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż określony w § 12 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia, do którego załącznikiem jest ekspertyza techniczna wykonana przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. M. C.. Dlatego też Wojewoda uznał, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania warunków ochrony przeciwpożarowej określonych w ww. rozporządzeniu. Ponadto, zdaniem organu, przedłożona dokumentacja, uzupełniona wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora zawartymi w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r., spełnia pozostałe warunki techniczno-budowlane w zakresie: dostępu do drogi publicznej (§ 14 ust. 1 i 4 warunków technicznych), rozmiaru dojazdu, szerokości i nośności nawierzchni (§ 15 ust. 1 i 2 warunków technicznych), dojść i dojazdów do poszczególnych części budynku zapewniających osobom niepełnosprawnym dostęp do całego budynku lub tych jego części, z których osoby te mogą korzystać (§16 ust. 1 warunków technicznych), zapewnienia stanowisk postojowych (§18 ust. 1 warunków technicznych), miejsca na odpadki (§ 23 ust. 5 warunków technicznych), urządzania terenów zieleni (§ 39 warunków technicznych), wyposażenia w instalację telekomunikacyjną (§ 56 warunków technicznych). Dodatkowo, projekt budowlany jest zgodny z ww. rozporządzeniem w zakresie zakazu zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości, o którym mowa w § 29 warunków technicznych. Jak wynika z dokumentacji projektowej, uzupełnionej wyjaśnieniami przy piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. o przekroje terenowe, wody opadowe nie będą skierowane na tereny działek sąsiednich. Dodatkowo naturalne ukształtowanie terenu działek sąsiednich m. in. nr ewid. [...] i U., położonych wyżej niż działka inwestycyjna, naturalnie uniemożliwia spływ wody opadowej na tereny tych właśnie działek, w tym działek skarżącego. Przedmiotowa inwestycja nie pozbawia również nieruchomości sąsiednich dostępu do drogi publicznej ani dostępu do szeroko rozumianych mediów (woda, ciepło, prąd, telekomunikacja). Ponadto zgodnie z wyjaśnieniami pełnomocnika inwestora zawartymi przy piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. i uzupełnieniami dokumentacji projektowej, w szczególności w zakresie przedłożonego nowego rysunku projektu zagospodarowania terenu (wskazanie trasy przebiegu sieci ciepłowniczej zaprojektowanej w pasie ulicy [...]) oraz zamiennych warunków przyłączenia do sieci ciepłowniczej V. S.A. z dnia [...] grudnia 2022 r., w ocenie Wojewody Łódzkiego przedmiotowa inwestycja nie pozbawia skarżącego, z uwagi na istniejący zjazd, dostępu do drogi publicznej. Organ odwoławczy wskazał, iż po zmianie trasy ciepłociągu jego lokalizacja jest poza terenem skarżącego. W projekcie technicznym niezbędnym na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji zostaną przedstawione szczegółowe rozwiązania projektowe (przyjęte przez projektanta, legitymującego się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi), w tym sposób przeprowadzenia sieci ciepłowniczej i jej realizacji zgodnie z przepisami, warunkami technicznymi i sztuką budowlaną. Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy stwierdza, że projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami techniczno - budowlanymi, w myśl art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Organ podkreślił ponadto, że dla przedmiotowej inwestycji opracowano również opinię geotechniczną wraz z dokumentacją badań podłoża gruntowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych (Dz.U. z 2012 r., poz. 463). Z przedłożonej dokumentacji, z rysunku projektu zagospodarowania terenu oraz z części architektoniczno-budowlanej - rzutu parteru oraz odpowiednio z przekrojów budynku wynika także, że zapewniono niezbędne warunki do korzystania z budynku użyteczności publicznej przez osoby niepełnosprawne. Nadto przedstawiony projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany spełniają wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2022 r., poz. 1679). Do dokumentacji załączone zostało wymagane oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zastosowane rozwiązania zostały zaprojektowane i sprawdzone przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania, oraz złożyły oświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Dokumentacja projektowa zawiera informację dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane. W następnej kolejności organ odwoławczy, w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane, poddał analizie zgodność projektowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (wówczas t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm.). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 58 lit. b, § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b oraz § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), "garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 50, 52-55 i 57, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a - przy czym przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego" zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z uwagi zarówno na wielkość terenu inwestycji składającej się z działki nr ewid. [...] o powierzchni wynoszącej 0,2639 ha, jak i na wielkość hali garażowej wynoszącej 0,1458 ha, przedmiotowa inwestycja nie kwalifikuje się ani do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko ani do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wobec powyższego, planowana inwestycja nie osiągając progów określonych w § 3ust.l pkt 55 lit. b oraz pkt 58 lit. b ww. rozporządzenia, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Odnośnie zarzutu związanego z poszanowaniem interesów osób trzecich, w tym zagrożeń w postaci emisji drgań oraz hałasu występujących podczas wykonywania prac budowlanych oraz ingerowania w prywatność skarżącego z uwagi na zbliżenie się planowanej inwestycji do budynku [...] od strony sal dydaktycznych i w związku z tym niekorzystnego oddziaływania na jakość prowadzonych w tej części budynku zajęć, Wojewoda stwierdził, że zarzut ten jest bezzasadny. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym jednolicie przyjmuje się, że pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich winno być interpretowane w oparciu o przesłanki obiektywne, a więc w oparciu o zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i normami obowiązującymi w budownictwie. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm wynikających z norm ustawy Prawo budowlane i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego. Każda nowa inwestycja będzie powodowała dodatkowe uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże Wojewoda Łódzki wskazał, że zgodnie z zasadą wolności budowlanej, wyrażoną w art. 4 Prawa budowlanego, zainicjowanie, organizacja procesu budowy oraz wyboru realizowanego zamierzenia budowlanego należy do wyłącznej właściwości inwestora. Ograniczenia zasady wolności budowlanej są proporcjonalne do potrzeb ochrony interesu publicznego i uzasadnionych interesów osób trzecich i wynikają wprost z przepisów prawa budowlanego. Reasumując, Wojewoda Łódzki stwierdził, że w świetle art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, spełnienie przez projekt budowlany warunków, wynikających z obowiązujących przepisów prawa, obliguje organ administracji architektoniczno-budowlanej do jego zatwierdzenia i udzielenia pozwolenia na budowę. W odniesieniu do głównej przesłanki odmowy pozwolenia na budowę należy wskazać, iż prawo budowlane w myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 lit. d oraz pkt 23 lit. e Prawa Budowlanego zwalnia od uzyskania pozwolenia na budowę m. in. sieci cieplne i przyłącza cieplne, jednakże zgodnie z art. 30 budowa sieci czy przyłączy cieplnych wymaga zgłoszenia organowi architektoniczno-budowlanemu. Inwestor, przedkładając warunki techniczne uzyskane od gestorów sieci, w tym sieci cieplnej oraz przedstawiając na rysunku projektu zagospodarowania terenu nowy przebieg sieci/przyłącza ciepłowniczego, zdaniem organu odwoławczego wykazał, że projektowany budynek będzie samodzielnie funkcjonował. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego zamieszczenia "niewłaściwego rysunku zagospodarowania terenu" w opracowaniu dotyczącym analizy hałasu, organ wskazał, że istotą opracowania jest prawidłowe rozmieszczenie receptorów oraz przyjęcie odpowiedniej dla danej inwestycji oraz miejsca jej lokalizacji, metodyki obliczeń i pomiarów, a następnie wyniki tych pomiarów. Ujęty na str. 10 ww. opracowania - plan zagospodarowania terenu - przedstawia widok rozpatrywanego budynku. Rysunek ten ma za zadanie scharakteryzowanie modelowego przedsięwzięcia, przedstawienie umiejscowienia budynku na analizowanym obszarze, względem ulic czy budynków sąsiednich. Ponadto kwestionowane nadwieszenie narożnika wschodniego kondygnacji 3 i 4 budynku U., jak wynika z ogólnodostępnych zdjęć na stronie internetowej street view, jest tylko elementem wystającym poza lico ściany kurtynowej, za którą znajdują się pomieszczenia uczelni i stanowi jedynie detal architektoniczny tego budynku, nie spełnia funkcji czysto użytkowej budynku uczelni, co oznacza, że odległość do samych pomieszczeń dydaktycznych jest większa niż wystający i nadwieszony fragment budynku. Natomiast obudowa ze wszystkich stron wystającej części, tworząc wnękę może korzystnie wpływać na ograniczenie hałasu napływającego z zewnątrz, poprzez jego wytłumienie. Odnośnie proponowanej trasy ciepłociągu organ podkreślił, iż istnieją w budownictwie odpowiednie technologie i metody przeprowadzenia/wykonywania rurociągu bez ingerencji w istniejące nawierzchnie, w tym wjazdu na teren U., dlatego też w ocenie organu odwoławczego powyższy zarzut jest bezzasadny. Podobnie wskazany w piśmie z dnia [...] marca 2023 r. zarzut dotyczący odległości "10 cm" ciepłociągu od granicy działki również jest bezzasadny, tym bardziej, że wskazana trasa przebiegu ciepłociągu została pokazana na mapie do celów projektowych wykonanej w skali 1:500, a z pomiaru własnego wynika, że odległość ciepłociągu oznaczonego symbolem "[...]" od granicy zachodniej działki nr ewid.[...] wynosi ok. 50 cm. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego braku uwzględnienia balkonów wystających poza ścianę południowej budynku projektowanego, należy wskazać, iż na rysunku zatytułowanego "Analiza nasłonecznienia w sąsiedztwie proj. budynku" zostały ujęte wszystkie elementy wystające poza budynek tj. balkony, co oznacza, że szczegółowo omówiona w decyzji analiza przesłaniania i nasłonecznienia została wykonana prawidłowo zgodnie z przepisami warunków technicznych. W kwestii pozostałych zarzutów tj. zabezpieczenia przed upadkiem z "wysokiej skarpy", organ podkreślił, iż jak wynika zarówno z rysunku projektu zagospodarowania terenu - rzutu ukształtowania terenu rysunku w skali 1:200, na którym wskazano spadki, jak i z rysunków poszczególnych przekrojów terenowych w skali 1:200, na których wskazano projektowane rzędne terenu, w części południowej od strony działki skarżącego, poziom terenu, w tym ukształtowanie terenu nie uległo zmianie. Projektowany teren dowiązano poziomem do istniejącego na tym fragmencie poziomu skarpy, co oznacza, że wysokość samej skarpy nie uległa przekształceniu, skarpa wysokości 95 cm zarówno w stanie istniejącym, jak i projektowanym, pozostaje z naturalnym spadkiem, jako teren biologicznie czynny, a to oznacza, że nie wymaga specjalnych zabezpieczeń. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, za wszystkie przyjęte rozwiązania projektowe odpowiada projektant, potwierdzając to swoim oświadczeniem, a nadto dokumentacja została poddana także sprawdzeniu w myśl art. 20 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W zakresie zarzutu, dotyczącego ochrony środowiska w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt, roślin i grzybów, podnoszonego przez skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2022 r., a w którym U. zwrócił uwagę, że teren pod zabudowę posiada liczne nasadzenia, które wspólnie z zielenią sąsiednich działek tworzą dom i schronienie dla żyjących tam zwierząt oraz licznych ptaków, Wojewoda wskazał, iż jak wynika z uzasadnienia decyzji o warunkach zabudowy, na etapie uzgadniania decyzji o warunkach zabudowy Prezydent Miasta Łodzi wystąpił pismem z dnia [...] maja 2022 r. zarówno do Wydziału Kształtowania Środowiska, jak i Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Departamentu Ekologii i Klimatu Urzędu Miasta Łodzi o opinię w zakresie istnienia ewentualnych form ochrony przyrody i zajęcie w tej kwestii stanowiska. Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa odpowiedział pismem z dnia [...] maja 20220., w którym poinformował, że na terenie objętym wnioskiem nie istnieją formy ochrony, I o których jest mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 916 ze zm). Wobec, powyższego w ocenie organu odwoławczego przedmiotowa inwestycja nie stoi w sprzeczności zarówno przepisami ochrony środowiska, jak i przepisami ochrony przyrody. Końcowo organ podkreślił, iż inwestor złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, załączając kompletny projekt budowlany, wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Projekt zawiera oświadczenia osób go wykonujących o zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej. Ponadto zebrany w rozpatrywanej sprawie materiał dowodowy zawiera elementy i informacje wymagane przez prawo dla prawidłowej oceny planowanej inwestycji. W ocenie Wojewody Łódzkiego przedłożony projekt budowlany wraz z wyjaśnieniami inwestora zawartymi przy piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. oraz dokonanymi uzupełnieniami w dokumentacji projektowej, spełnia zarówno warunki określone w decyzji o warunkach zabudowy, jak i warunki techniczno-budowlane oraz nie ogranicza dostępu do drogi i nie uniemożliwia ewentualnej zabudowy na terenach działek sąsiednich. Powyższe stanowi o wywiązaniu się inwestora z obowiązków wynikających z art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, koniecznych do spełnienia przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę. Skargę na powyższą decyzję złożył U., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zaskarżając ją w całości i zarzucając jej: I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie: – art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 81a k.p.a. - poprzez zaniechanie oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie rozstrzygnięcie powstałych wątpliwości na korzyść skarżącego, a w konsekwencji naruszenie słusznego interesu skarżącego, jak również naruszenie zasady praworządności, w tym przede wszystkim: • ustalenie przez organ II instancji, że inwestor wykazał, że projektowany budynek będzie samodzielnie funkcjonował, podczas gdy inwestor nie przedstawił dowodu na to, że planowany budynek będzie miał możliwość przyłączenia się do sieci ciepłowniczej, • nieustalenie przez organ I i II instancji, czy i w jaki sposób inwestycja negatywnie wpłynie na środowisko; • nieustalenie przez organ I i II instancji, czy i w jaki sposób inwestycja wpłynie na bezpieczeństwo użytkowników sąsiednich nieruchomości i uczyni uciążliwym korzystanie z nich, – art. 8, art. 75 § 1 k.p.a. i art. 77 § 2 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, co spowodowało niedostateczne zebranie materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne rozpoznanie sprawy przez organ I i II instancji, w tym w szczególności brak analizy rzeczywistej zabudowy istniejącej na działce sąsiedniej należącej do skarżącego; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: – art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie spełniła warunków, przewidzianych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w szczególności z uwagi na naruszenie: • art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 26 warunków technicznych poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku, który nie ma zapewnionej możliwości przyłączenia budynku do sieci ciepłowniczej, • art. 5 ust. 1 pkt 9 i 10 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania obiektu, tj. ochrony przed hałasem - zwłaszcza w salach dydaktycznych, uciążliwości związanych z przejeżdżaniem ciężkich pojazdów przez teren U. w celu dostania się na budowę i blokowania wjazdu oraz stwarzania niebezpieczeństwa przez głębokie wykopy i zagrożenie ze strony stromych skarp, poprzez osuwanie się gruntu, • art. 35 ust. 1 pkt 1b) Prawa budowlanego poprzez brak żądania od Inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w sytuacji gdy Inwestor winien ją uzyskać przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, • art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 12 warunków technicznych poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku sytuowanego w odległości mniejszej niż wymagana od granicy działki, • art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w zw. z § 13 warunków technicznych poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi w odległości od innych obiektów, która umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w całości oraz utrzymanie w mocy poprzedzającej ją decyzji wydanej przez organ I instancji w całości, a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania w sprawie, w tym zwrotu kosztów zastępstwa radcowskiego wg norm przepisanych oraz zwrotu opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała m.in., iż inwestor, w ocenie skarżącego, zobowiązany był do uzyskania decyzji, która określi w jaki sposób inwestycja wpłynie na środowisko. Ustalone w decyzji plany zabudowy z całą pewnością będą miały wpływ na środowisko, gdyż potencjalna zabudowa istotnie zmieni sposób zagospodarowania działki, na której ma powstać budynek, jak i działek sąsiednich. Aktualnie teren posiada liczne nasadzenia, które wspólnie z zielenią sąsiednich działek tworzą dom i schronienie dla żyjących tu zwierząt takich jak np. lisa, jeży oraz licznych gatunków ptaków. Inwestycja będzie wiązała się z usunięciem znacznej ilości drzew, co spowoduje wytworzenie przerwy pomiędzy okolicznymi nasadzeniami. Z uwagi na obecnie panujące warunki klimatyczne usunięcie z tak dużej przestrzeni drzew oraz roślinności niskopiennej osłabi linię terenu zielonego. Pozostałe drzewa zostaną narażone na liczne złamania, uszkodzenia podczas wichur, które coraz częściej obserwujemy w naszym regionie, takie zjawisko może również zagrażać bezpieczeństwu budynku skarżącego znajdującego się na działce sąsiedniej, ponieważ uszkodzone drzewo z przyczyn naturalnych lub spowodowane silnym wiatrem nie będzie miało oparcia i uderzy w budynek. Ponadto tak bliskie zbliżenie się planowanej inwestycji do budynku [...] U. od strony sal dydaktycznych, w których prowadzone są zajęcia, będzie rozpraszało oraz zaburzało kameralność prowadzonych w tej części budynku zajęć. Zwrócić ponadto należy na ruch samochodowy na ulicach [...] i [...]: już obecnie ogromne korki tworzą się o każdej porze dnia, nie tylko w godzinach szczytu. Kolejne domy w tym miejscu spowodują wzmożenie ruchu samochodowego, szkodliwego zarówno dla mieszkańców jak i zwierząt. Nie przekonuje w tym miejscu oświadczenie inwestora, że ewentualna wycinka drzew ograniczy się do minimum. Przy tak zaplanowanej inwestycji znaczna część działki zostanie zabudowana, co przy uwzględnieniu konieczności urządzenia miejsc parkingowych i ciągów pieszych oznacza, że zdecydowana większość powierzchni działki zostanie pozbawiona drzew i roślinności niskopiennej. Trudno też przyjąć za wystarczające ustalenie przez wnioskodawcę, w porozumieniu z zarządcą drogi, sposobu włączenia drogi dojazdowej do budynku z istniejącym układem drogowym. W ocenie skarżącego przebudowa ta nie uwzględnia najistotniejszego parametru a mianowicie istotnego wzmożenia ruchu samochodowego na drodze, która już jest mocno obciążona, szkodliwego zarówno dla mieszkańców, jak i dla znajdującego się w pobliżu C., który wykorzystuje ją do przejazdu pojazdów uprzywilejowanych. W ocenie skarżącego oznacza to, że planowana inwestycja może negatywnie oddziaływać na środowisko oraz narusza uzasadnione interesy osób trzecich korzystających z sąsiedniej nieruchomości, co w sposób oczywisty wymaga uzyskania oddzielnych uzgodnień od właściwych organów w przedmiotowej sprawie. Ponadto organ II instancji nieprawidłowo ocenił materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, ustalając, że inwestor wykazał, że planowany budynek będzie miał dostęp do sieci ciepłowniczej. W tym zakresie prawidłowej oceny dokonał organ I Instancji. Zdaniem skarżącego przedstawione przez inwestora przed organem II instancji nowe dokumenty nadal nie dają podstaw do ustalenia, że budynek będzie mógł samodzielnie funkcjonować. Skarżący podkreślił również, że organ nie dokonał analizy rzeczywistej zabudowy istniejącej na działce sąsiedniej należącej do skarżącego, a w konsekwencji nie ocenił prawidłowo, czy zabudowa ta pozostaje w kolizji z zabudową planowaną przez wnioskodawcę. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy szkiców sytuacyjnych oraz wydruku z mapy, budynek [...] U. znajdujący się na działce sąsiedniej ma na 4 piętrze nawis w kierunku północnym znacząco wychodzący ponad linię zabudowy. Z analizy akt postępowania wynika, że organy I i II instancji pominęły ten fakt w analizie zgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa. Na planie zagospodarowania terenu (w aktach sprawy) widoczny jest wyłącznie rzut parteru (budynku należącego do U. i budynku planowanego). Dokumenty te nie uwzględniają istniejącego nawisu, który znacząco wychodzi ponad obrys parteru budynku. W ocenie skarżącego naruszenie przepisów postępowania doprowadziło do naruszenia przepisów prawa materialnego w tym w szczególności § 12 warunków technicznych. Decyzja o warunkach zabudowy została wydana dla budynku usytuowanego w odległości mniejszej niż wymagana od granicy działki. Z powołanego przepisu wynika, że budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy tej działki. Istniejący nawis, który nie został uwzględniony w analizie, powoduje, że planowany budynek będzie usytuowany bliżej budynku skarżącego. W ocenie skarżącego doszło także do naruszenia § 13 warunków technicznych poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi w odległości od innych obiektów, która umożliwia naturalne oświetlenie tych pomieszczeń. Organ II instancji nieprawidłowo nie uwzględnił istniejącego nawisu na 4 piętrze budynku skarżącego przy ocenie warunku dostępu do naturalnego oświetlenia (zarówno dla budynku planowanego jak i istniejącego). Wskazane uchybienia proceduralne doprowadziły, zdaniem skarżącego, do naruszenia prawa materialnego poprzez naruszenie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie spełniła warunków, przewidzianych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Organ naruszył także art. 5 ust. 1 pkt 9 i 10 Prawa budowlanego. Organ II instancji nieprawidłowo uznał, że sąsiedztwo budynku wielomieszkaniowego w tak bliskiej odległości U. oraz wszelkie niedogodności związane z budową tego obiektu, nie naruszają interesów skarżącego, gdyż budowa nie narusza przepisów publicznoprawnych. Organ II instancji pominął fakt, że inwestycja będzie generować znaczne immisje utrudniające korzystanie przez skarżącego ze swojej nieruchomości (a które to uciążliwości były szczegółowo przedstawiane przez skarżącego w jego pismach składanych w postępowaniu administracyjnym), w szczególności: • zaprojektowania zbyt stromych skarp (o pochyleniu 1:1 i powyżej) co grozi sąsiednim działkom zagrożeniem w postaci osuwania się gruntu, powodując zagrożenie życia, zdrowia oraz mienia właścicieli działek sąsiednich, • planowany wykop na głębokości 6 m tuż przy granicy sąsiadującej z działką U., co powoduje realne zagrożenie życia, zdrowia i mienia, • nieuwzględnienie zagrożeń w postaci emisji drgań i hałasu, które będą znacznie utrudniać prowadzenie zajęć dydaktycznych (zajęć [...] na kierunkach [...]) w sąsiadującym z budową budynku U., • przejeżdżanie ciężkich samochodów i maszyn przez nieruchomość U. chcąc się dostać na budowę. Ponieważ wjazd jest zastawiony szlabanem, samochody te zastawiają wjazd, próbując wymanewrować z wąskiego wjazdu. Jest to tym bardziej niebezpieczne, ponieważ zablokowane samochody stoją na torach tramwajowych. Obecnie w miejscu, gdzie powinien być wjazd na budowę, znajduje się przystanek tramwajowy, więc prowadzone prace budowlane są też niebezpieczne dla osób korzystających z przystanku. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 25 sierpnia 2023 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G., reprezentowana przez Prezesa Zarządu, wniosła o oddalenie skargi oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci: • umowy nr [...] o udostępnienie terenu pod budowę ciepłociągu zawarta w dniu [...].04.2023 r. pomiędzy V. S.A. a Wspólnotą Mieszkaniową "U." z siedzibą w Ł. przy ul. [...],[...],[...] wraz z załącznikami; • decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 25 kwietnia 2023 r. nr DPRG-UA-VI. 1O5.P.2O23 o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, dla przedsięwzięcia polegającego na budowie osiedlowej sieci ciepłowniczej, przeznaczonego do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działkach o nr ewid. [...], [...],[...],[...],[...],[...], [...], [...], [...] w obrębie [...]; • decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 30.05.2023 r. znak ZDiT-UU.40120.4.67.2023 zezwalająca V. S.A. na lokalizację w pasie drogowym ul. [...] sieci ciepłowniczej wraz z przyłączem; • pozytywnej opinii Biura Inżyniera Miasta z dnia [...].07.2023 r. znak [...] wydana dla V. S.A dla wniosku o uzgodnienie lokalizacji urządzeń infrastruktury uzbrojenia terenu w związku z planowaną budową podziemnej sieci ciepłowniczej z rur preizolowanych o średnicy 2x(88,9/160 (2xDn80) w celu zasilania nieruchomości przy ul. [...] w Ł. wraz z załącznikami: mapą oraz pismem Wydziału Kształtowania Zieleni z dnia [...].04.2023 r. znak [...] adresowanym do Urzędu Miasta Łodzi w zakresie zweryfikowania zieleni występującej na terenie nieruchomości Miasta Łodzi (działka ewid. [...] obręb [...]) w związku z wnioskiem V. S.A w sprawie uzgadniania lokalizacji projektowanej sieci ciepłowniczej 2xDn80 na ww. działce dla zaopatrzenia budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. [...]; • protokołu Łódzkiego Ośrodka Geodezji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. z narady koordynacyjnej w przedmiocie usytuowania projektowanych sieci uzbrojenia terenu dla sieci cieplnej o wysokim parametrze, przyłącza cieplnego o wysokim parametrze dla potrzeb dz. nr [...] ul. [...] wraz z załącznikiem. W uzasadnieniu inwestor wskazał, iż powyższe, uzyskane po dacie wydania zaskarżonej decyzji dokumenty, dodatkowo potwierdzają prawidłowość oceny Wojewody w zakresie możliwości samodzielnego funkcjonowania budynku w kontekście zagwarantowania ciepła. W związku z powyższym, w ocenie inwestora, zarzut skarżącego o braku zapewnionej możliwości przyłączenia do sieci ciepłowniczej nie ma potwierdzenia w stanie faktycznym, a rozstrzygnięcie Wojewody Łódzkiego w tym zakresie jest prawidłowe. Ponadto inwestor wskazał, iż jego zdaniem niezasadny jest zarzut skarżącego co do tego, że organ - naruszając art. 35 ust. 1 pkt 1b) Prawa budowlanego, nie żądał od inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, mimo iż była ona wymagana. W treści zaskarżonej decyzji Wojewoda dokonał analizy zgodności projektowanej inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska, w tym ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2022 r., poz. 1029 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839). Wojewoda prawidłowo ustalił, że z uwagi na wielkość terenu inwestycji, jak i wielkość hali garażowej przedmiotowa inwestycja nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem planowana inwestycja nie osiągając progów określonych w § 3 ust.1 pkt 55 lit. b oraz pkt 58 lit. b ww. rozporządzenia, nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Uczestnik postępowania odniósł się także do zarzutu nieuwzględnienia przez organ kwestii ochrony przed hałasem wskazując, że inwestor złożył, w odpowiedzi na wezwanie Wojewody Łódzkiego, dokumentację opracowaną przez pracownię S. sporządzoną przez projektanta akustyki budowlanej M. K., zawierającą m.in. metodykę opracowania wraz z obliczeniami i wnioskami. Przedłożona analiza akustyczna przedstawiona w postaci map siatki hałasu oraz załączanych tabel wskazujących wartości maksymalne wykazała, że inwestycja sama w sobie nie będzie wprowadzała poziomów przekraczających dopuszczalne poziomy wskazane w przepisach prawnych, co oznacza, że dotrzymane będą standardy środowiska. Odnośnie zarzutu wydania decyzji dla budynku sytuowanego w odległości mniejszej niż wymagana od granicy działki inwestor podkreślił, iż Wojewoda zawarł analizę usytuowania budynku od granicy działki - powołując się na regulujące tą kwestię przepisy, w wyniku czego organ stwierdził, że zaprojektowane kondygnacje naziemne budynku ścian z otworami okiennymi/drzwiowymi zaprojektowane zostały w odległości wynoszącej 4,0 m od granic działek sąsiednich, a fragmenty wystających ścian bez otworów okiennych (wysunięte fragmenty trzonów komunikacji pionowej od strony elewacji wschodniej) zaprojektowane zostały w odległości wynoszącej 3,0 m. Tym samym spełnione zostały warunki, o których mowa w wyżej wskazanych przepisach rozporządzenia określające, że budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszą niż - 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy oraz - 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Inwestor podniósł także, iż Wojewoda Łódzki prawidłowo ocenił, że budowa budynku wielorodzinnego nie spowoduje przesłaniania i zacieniana sąsiednich budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi - wbrew twierdzeniu skarżącego. Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r. w sprawie o sygn. II SA/Łd 558/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi toczyło się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą akt II SA/Łd 942/22, w którym przedmiotem skargi była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 21 września 2022 r. nr SKO.4150.377.2022, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 11 lipca 2022 r. nr DPRG-UA-VII.914.2022, ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i urządzeniami budowlanymi, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. [...], na działce nr [...] w obrębie [...]. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę U. na powyższą decyzję. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2025 r. w sprawie o sygn. II OSK 1176/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną U. od wyroku w sprawie o sygn. II SA/Łd 942/22, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 18 listopada 2025 r. podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej również jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Łódzkiego, na mocy której organ uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 12 stycznia 2023 r. oraz zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno – budowlany i udzielił skarżącej spółce pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W myśl art. 35 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania decyzji przez organ II instancji (29 marca 2023 r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego (lit.c); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Podkreślić należy, iż w myśl art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe oznacza, że decyzja o pozwoleniu na budowę stanowi przykład decyzji administracyjnej związanej. Jej wydanie w żadnej mierze nie jest zatem uzależnione od woli organu czy zgody bądź sprzeciwu właściciela sąsiedniej nieruchomości, a od spełnienia ściśle określonych przepisami prawa warunków. Rolą organu administracji architektoniczno-budowlanej jest sprawdzenie przedłożonej przez inwestora dokumentacji przez pryzmat zgodności z brzmieniem powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak również przepisów obowiązującego dla terenu inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy. Przepis ten daje wyraz zasadzie prawa do zabudowy, określonej w art. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, iż każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przepis ten ustanawia zasadę swobody budowlanej, a warunkiem realizacji tej wolności jest zgodność zamierzenia budowlanego z przepisami prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II OSK 2763/22, dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl", dalej również jako: "CBOSA") wskazuje, że "Organ przy wydawaniu pozwolenia na budowę jest obowiązany jedynie do zbadania spełnienia przez inwestora wymagań o których mowa w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Jeśli zostały one spełnione organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jest to typowy przykład normy prawnej o charakterze związanym, kiedy organ nie ma żadnego "luzu decyzyjnego" i jeśli spełnione są przesłanki przewidziane wyżej powołanymi przepisami, to nie może wydać decyzji odmownej." Przechodząc do realiów badanej sprawy wypada w pierwszej kolejności stwierdzić, że do podstawowych obowiązków organu w sprawie pozwolenia na budowę należało zweryfikowanie kompletności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, jego zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji ustalającej warunki zabudowy oraz przepisami, w szczególności techniczno-budowlanymi - przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2022 r. poz. 1225). W kontrolowanej sprawie w ocenie Sądu organ prawidłowo zweryfikował kompletność dokumentacji projektowej oraz wykonanie projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowlanego przez osoby uprawnione. Nie budzi wątpliwości Sądu, że organ dokonał prawidłowej weryfikacji spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pr. bud., która doprowadziła organ to zasadnej konkluzji co do tego, że planowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 11 lipca 2022 r. nr DPRG-UA-VII.914.2022, wydanej przez Prezydenta Miasta Łodzi. Za trafne należało uznać również stanowisko organu odnośnie spełnienia wymagań zdefiniowanych w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Pr. bud., tj. zgodności projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z wymogami ochrony środowiska. Zgodnie bowiem z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jak trafnie wskazuje organ przedmiotowa inwestycja nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko ani do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko z uwagi zarówno na wielkość terenu inwestycji wynoszącą 0,2639 ha jak i ze względu na wielkość hali garażowej wynoszącą 0,1458 ha. Z tego też względu, zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2022 r., poz. 1029 z późn.zm.) nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w tym sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji. Ponadto teren inwestycyjny nie jest objęty żadną z form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 916 z późn. zm.), co zostało ustalone na etapie postępowanie w sprawie wniosku o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Wypada też zauważyć, że skarżący, uzasadniając zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b Pr. bud. nie wskazuje żadnych okoliczności faktycznych, które w myśl przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. skutkowałyby zaliczeniem przedmiotowej inwestycji do przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie oddziaływać na środowisko. Zarzut podnoszony przez stronę skarżącą okazał się zatem niezasadny. W ocenie Sądu prawidłowo uznał Wojewoda Łódzki, iż planowana inwestycja odpowiada wymogom z art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., tj. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Sąd podziela w tym zakresie trafność i kompletność ustaleń faktycznych oraz ich oceny dokonanej przez organ drugiej instancji, które zostały zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225) należy zaznaczyć, że stosownie do regulacji zawartej w § 12 ust. 1 rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w kontrolowanej sprawie, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy tej działki w odległości nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z oknami lub drzwiami w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji projektowej, w tym projektu zagospodarowania terenu (arkusz [...]) projektowany budynek znajduje się w odległości 4 m od granic działek sąsiednich, zaś dla fragmentów ścian bez otworów okiennych odległość ta wynosi 3 m. Powyższe prowadzi do wniosku, iż podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia § 12 rozporządzenia pozostaje w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym, zaś ustalenia organu w tym zakresie są prawidłowe. Co więcej skarżący w uzasadnieniu skargi przyznaje, że odległości ścian projektowanego budynku od granicy działki wynoszą odpowiednio 4 m i 3 m, natomiast podnosi, że na budynku skarżącego znajduje się nawis na 4 piętrze w kierunku północnym znacząco wychodzący ponad linie zabudowy. Wypada zatem wskazać, że okoliczność ta nie ma wpływu na ustalenia odnośnie odległości budynku od granic działki, o których to odległościach mowa w § 12 rozporządzenia. Jako bezpodstawne natomiast jawi się twierdzenie skarżącego, iż istniejący nawis nie został uwzględniony w dokumentach projektowych. Zapoznanie się z treścią projektu w zakresie zagospodarowania terenu (arkusz [...] oraz załączony do pisma inwestora z [...] lutego 2023 r. arkusz [...]) nie pozostawia wątpliwości co do tego, że uwzględniono nawisy na kondygnacjach 4 i 5 budynku skarżącego. Wypada także wskazać, że złożona przez inwestora analiza przesłaniania wskazuje, iż nie występuje możliwość przesłaniania budynku posadowionego na działce nr ewid. U., położonego od strony południowej w stosunku do planowanej inwestycji. Niezasadny okazał się także zarzut naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W myśl tego przepisu odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń - co uznaje się za spełnione, jeżeli: 1) między ramionami kąta 60°, wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, nie znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż: a) wysokość przesłaniania - dla obiektów przesłaniających o wysokości do 35 m, b) 35 m - dla obiektów przesłaniających o wysokości ponad 35 m, 2) zostały zachowane wymagania, o których mowa w § 57 i 60. W aktach sprawy znajdują się (wskazywane w zaskarżonej decyzji) analizy przesłaniania oraz nasłonecznienia w kontekście działek sąsiednich, wskazujące że warunek naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach mieszkalnych został zachowany, zaś budowa przedmiotowego budynku nie spowoduje przesłaniania sąsiednich budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Należy zauważyć, że również w uzasadnieniu tego zarzutu skarżący podnosi zarzut nieuwzględnienia w powyższych nawisu znajdującego się na budynku U. Zarzut ten pozostaje w sprzeczności z zawartością materiału dowodowego. Zarówno arkusz [...] wykorzystany na potrzeby analizy przesłaniania jak i arkusz [...] na potrzeby analizy nasłonecznienia z wykorzystaniem linijki słońca, uwzględniają nawisy budynku skarżącego. Analizy uwzględniają również wystające części budynku w postaci balkonów. Opracowania te zostały sporządzone przez autora projektu P.O. posiadającego uprawnienia nr [...] w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń. Prawidłowość powyższych analiz nie została przez stronę skarżącą skutecznie zakwestionowana. Skarżący nie przedłożył opinii przeciwnych sporządzonych przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. W konsekwencji zarzut naruszenia § 13 rozporządzenia Sąd uznał za niezasadny. Zarzuty strony skarżącej dotyczą również naruszenia § 26 rozporządzenia poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla budynku, który nie ma zapewnionej możliwości przyłączenia budynku do sieci ciepłowniczej. Wypada zatem przypomnieć, że stosownie do § 26 ust. 1 rozporządzenia, działka budowlana przewidziana pod zabudowę budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi powinna mieć zapewnioną możliwość przyłączenia uzbrojenia działki lub bezpośrednio budynku do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej i ciepłowniczej, a dla budynków wymienionych w § 56 - także telekomunikacyjnej. Skarżący podnosi, że inwestor nie wykazał samodzielności przedmiotowego budynku wobec nieprzedłożenia warunków przyłączenia budynku do sieci ciepłowniczej. Nie sposób jednak zgodzić się z twierdzeniem skarżącego. Inwestor uzyskał bowiem zamienne warunki przyłączenia do sieci ciepłowniczej NR [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. wydane przez V. S.A. Warunki zamienne pełnomocnik inwestora dołączył do pisma z dnia [...] lutego 2023 r., złożonego organowi II instancji. Jak wynika ze złożonych przez inwestora uzupełnień dokumentacji projektowej, w tym projektu zagospodarowania terenu, przebieg sieci ciepłowniczej ustalono w pasie ul. [...] a zatem żaden fragment sieci ani przyłącza nie będzie zlokalizowany na obszarze działki budowlanej stanowiącej własność skarżącego. W konsekwencji nie jest zatem wymagana zgoda skarżącego na wykonanie robót, których efektem będzie przyłączenie przedmiotowego budynku do sieci ciepłowniczej. W ocenie Sądu powyższe czyni niezasadnym podnoszony przez skarżącego zarzut niewykazania możliwości wykonania elementów infrastruktury zewnętrznej, bez której obiekt nie może samodzielnie funkcjonować. Zasadnie wskazał organ odwoławczy, że to na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji, w projekcie technicznym, zostaną przedstawione szczegółowe rozwiązania projektowe, w tym sposób przeprowadzenia sieci ciepłowniczej i warunki techniczne jej realizacji. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie Sąd uznał, że materiał dowodowy zebrany w sprawie w toku postępowania odwoławczego przez Wojewodę Łódzkiego, w szczególności zamienne warunki przyłączenia do sieci ciepłowniczej z [...] grudnia 2022 r. oraz dokumentacja projektowa, pozwalały organowi odwoławczemu na ustalenie, że projektowany budynek ma zapewnioną infrastrukturę ciepłowniczą niezbędną do jego samodzielnego funkcjonowania. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że Sąd oddalił wniosek uczestnika postępowania spółki P. sp. z o.o. o przeprowadzenie dowodu z dokumentów wystawionych po wydaniu zaskarżonej decyzji, jako niespełniający warunku określonego w art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie wnioskowanych dowodów miało bowiem zmierzać, jak wskazał sam uczestnik postępowania, jedynie do dodatkowego potwierdzenia prawidłowości oceny Wojewody w zakresie możliwości samodzielnego funkcjonowania budynku w kontekście zagwarantowania ciepła. Sąd wobec powyższego uznał, że dopuszczenie wnioskowanych dowodów nie jest niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości odnośnie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Odnośnie zarzutów naruszenia przez przedmiotową decyzję interesów osób trzecich, podkreślić należy, że jeśli nie można mówić o naruszeniu konkretnych przepisów prawa (w tym norm warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, prawa o ochronie środowiska), to organ architektoniczno-budowlany nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Poszanowanie interesów osób trzecich polega na umożliwieniu tym podmiotom skorzystania z prawa zabudowy w takim zakresie, w jakim przysługuje ono inwestorowi. Jednak wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich nie może być rozumiana w sposób absolutny. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych a nie interesów faktycznych innych osób. Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej. Interes osób trzecich, chroniony powołanym przepisem, nie może jednak naruszać prawa inwestora wynikającego z art. 4 ustawy. Poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi, czy ograniczenia (zob. wyrok NSA z 21 grudnia 2022 r., sygn. II OSK 2290/21, CBOSA). Tym samym nie sposób podzielić zarzutów związanych z nadmiernym hałasem i uciążliwościami dla strony skarżącej, wywołanymi procesem budowlanym przedmiotowej inwestycji. Podobnie należy ocenić zarzut nadmiernego natężenia ruchu na ul. [...], emisji drgań i hałasu, przejeżdżania ciężkich samochodów i maszyn chcących dostać się na budowę. Dodatkowo na uwagę zasługuje złożony przez inwestora "Raport z monitoringu drgań przekazywanych przez podłoże na budynek [...] U. w trakcie robót ziemnych pod inwestycję mieszkaniową na [...] w Ł.", sporządzony przez rzeczoznawcę budowlanego dr inż. P. D. Na podstawie pomiarów dokonanych na potrzeby Raportu ustalono, że maksymalna zmierzona amplituda prędkości drgań poziomych stropu na ostatnim piętrze budynku wynosiła dla tercji o częstotliwości środkowej 40Hz 0,8 mm/s, podczas gdy według normy DIN 4150 graniczna wartość wynosi 10 mm/s. Maksymalna wartość występująca podczas robót ziemnych na przedmiotowej inwestycji była więc ponad 10-krotnie mniejsza od najwyższej wartości dopuszczalnej. Przede wszystkim jednak należy podnieść, że w odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego inwestor złożył analizę akustyczną sporządzoną przez projektanta akustyki budowlanej M. K., która wykazała, że inwestycja sama w sobie nie będzie wprowadzała poziomów przekraczających dopuszczalne normy określone przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 15 października 2013 r. (t.j. Dz.U z 2014 r. poz 112), przy czym zaznaczono jedynie, że po wykonaniu wentylacji należy sprawdzić równoważny poziom hałasu pochodzący od instalacji technicznych przy fasadzie 4 piętra od strony niższego dachu i ewentualnie wówczas poczynić działania obniżające ów poziom. Odnosząc się do podnoszonych w skardze kwestii związanych z zarzutami naruszenia interesów osób trzecich należy także ustosunkować się do kwestii "zaprojektowania zbyt wysokich skarp". Jak zasadnie wskazuje organ w zaskarżonej decyzji, z dokumentacji projektowej wynika, że w części południowej od strony działki skarżącego, poziom terenu i jego ukształtowanie nie ulega zmianom; wysokość skarpy nie ulega zmianie i wynosi 95 cm zarówno w stanie istniejącym jak i projektowanym. W konsekwencji zarzuty skarżącego w powyższym zakresie okazały się niezasadne. W ocenie Sądu, projekt zagospodarowania terenu w kontrolowanej sprawie jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225). Analiza załączonej do sprawy dokumentacji projektowej świadczy również o spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 35 ust. 1 pkt 3, 3a, 4 i 4a Pr. bud. Podsumowując należało stwierdzić, że organ drugiej instancji skrupulatnie przeanalizował badany projekt budowlany pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami, spełnienia wymogów przewidzianych w Prawie budowlanym oraz w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wojewoda trafnie uznał, że przedłożony przez inwestora projekt spełnia wszystkie przesłanki, wskazane w tych normach, w tym dotyczące odległości budynków od granicy działki, oddziaływania na sąsiednie nieruchomości oraz oddziaływania sąsiednich nieruchomości na planowaną inwestycję, w postaci hałasu, zacieniania, przesłaniania i nie stwierdził niezgodności z żadną z norm. Powyższe parametry zostały ustalone na podstawie załączonych przez inwestora analiz i opracowań, sporządzonych przez uprawnione podmioty, których stronie skarżącej w żaden sposób nie udało się zakwestionować. Analiza akt sprawy uzasadnia, w ocenie Sądu konkluzję, że w kontrolowanej sprawie organ zgromadził kompletny a zarazem wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia materiał dowodowy. W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji poprawnie ustalono stan faktyczny sprawy, zapewniono stronom postępowania możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. W uzasadnieniu poddanej sądowej kontroli decyzji, sporządzonym z poszanowaniem reguł zdefiniowanych w art. 107 § 3 k.p.a. Wojewoda Łódzki jasno i rzeczowo wyjaśnił przesłanki natury faktycznej i prawnej, które przesądziły o udzieleniu inwestorowi pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Organ drugiej instancji prawidłowo ustosunkował się również do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez U.. Zważywszy, że zgodnie z art. 35 ust. 4 Pr. bud. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, to skoro inwestycja spełnia określone prawem wymagania, organ miał obowiązek wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Ponadto w stanie faktycznym kontrolowanej sprawy nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 35 ust. 5 Pr. bud., zobowiązująca organ do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze poczynione dotychczas rozważania Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego odpowiada prawu materialnemu i procesowemu, wobec czego brak jest podstaw do jej usunięcia z obrotu prawnego. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę