II SA/Łd 560/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2004 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nasadzeń zastępczych drzew i krzewów postanawia: - odrzucić skargę. L. S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie, gdyż zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skarżący nie posiada przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, ponieważ nie brał udziału w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji. Materialno – prawną podstawą wydania decyzji I instancji były przepisy ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079 ze zm.), które to przepisy dają uprawnienia strony osobie władającej nieruchomością, a tym samym stanowią podstawę ustalenia uprawnień lub obowiązku. Takich uprawnień nie można przyznać skarżącemu, nawet jeżeli brał udział w postępowaniu przed organem I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarga na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kryterium "interesu prawnego", na którym opiera się legitymacja skargowa, ma charakter materialno – prawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością organu administracji. Pojęcie interesu prawnego należy ujmować w kategoriach obiektywnych, istnieje on wtedy, gdy można wykazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W przedmiotowej sprawie nie ma przepisu prawa, z którego można by wywieść istnienie interesu prawnego, w szczególności brak jest takiego przepisu w ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody. W sprawie L. S. P. legitymuje się wyłącznie interesem faktycznym, jednakże nie daje mu to uprawnienia do występowania w sprawie na prawach strony. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.