II SA/Łd 563/08

Dnia 10 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oddala skargę. ls W dniu 10 kwietnia 2008 r. J.G. złożyła w organie I instancji wniosek o przyznania zasiłku rodzinnego na córkę K. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. na podstawie art. 3 pkt 10, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 19, art. 20, art. 24, art. 26 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. Nr 105, poz. 881), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. (Dz.U. Nr 130, poz. 903), art. 104, art. 108 K.p.a. przyznał J.G. zasiłek rodzinny na dziecko K.G., urodzoną w dniu 20 grudnia 1994 r. na okres od 1 kwietnia 2008 r. do 31 sierpnia 2008 r. w wysokości 64,00 zł miesięcznie. W odwołaniu od tej decyzji uzupełnionym następnie pismem z dnia 22 kwietnia 2008 r., wnioskodawczyni wskazała, iż domaga się przyznania zasiłku rodzinnego od września 2006 r. Podkreśliła, iż została wprowadzona w błąd przez pracownika organu. Wyjaśniła, iż mąż – Z.G. pobierając rentę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, otrzymywał także zasiłek rodzinny na córkę. W momencie, gdy zasiłki zaczął wypłacać Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Z., w 2006 r. dowiedziała się, że chcąc otrzymać zasiłek na córkę winna złożyć zeznania podatkowe synów M. i P.G. Nadmieniła wówczas, że synowie są pełnoletni. M.G. przebywał bowiem poza granicami kraju i był na swoim utrzymaniu, zaś syn P. otrzymywał rentę socjalną z ZUS oraz zasiłek pielęgnacyjny wypłacany przez pomoc społeczną. Z uwagi na to, że syn M. nigdzie nie pracował nie mogła otrzymać z urzędu skarbowego zaświadczenia o jego dochodach i dlatego też w tym czasie nie złożyła wniosku o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Dopiero w kwietniu 2008 r., pracownik socjalny poinformował ją, że zeznania podatkowe synów są zbędne, by mogła ubiegać się o zasiłek rodzinny. Pokreśliła, iż córka K. choruje i ze względu na stan zdrowia uczy się indywidualnie w domu. Przyznanie wnioskowanego świadczenia od września 2006 r. mogłoby pomóc jej w leczeniu córki. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, art. 23 ust. 1-4 oraz art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, Kolegium przytoczyło treść przepisów stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia, wywodząc, iż ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują odpowiednio na wniosek małżonków, jednego z małżonków, rodziców, jednego z rodziców, opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego dziecka, osoby uczącej się, pełnoletniej osoby niepełnosprawnej lub innej osoby upoważnionej do reprezentowania dziecka lub pełnoletniej osoby niepełnosprawnej. Art. 61 § 3 K.p.a. reguluje datą wszczęcia postępowania na wniosek strony, stanowiąc, że w takim przypadku decyduje dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Przez dzień doręczenia żądania organowi należy rozumieć dzień wpływu podania zawierającego żądanie do kancelarii właściwego organu. Mając zatem na uwadze treść art. 24 ust. 2 ustawy, w sytuacji, gdy J.G. w dniu 10 kwietnia 2008 r. wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na córkę K., organ I instancji nie mógł postąpić inaczej, jak tylko przyznać sporne świadczenie od dnia 1 kwietnia 2008 r., co też w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, J.G. wniosła o uwzględnienie skargi, powtarzając zarzuty z odwołania od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach wspomnianej kontroli Sąd administracyjny ocenia zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia) z obowiązującymi przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Skład orzekający dokonując w rozpoznawanej sprawie kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w sprawie przyznania J.G. zasiłku rodzinnego na urodzoną w dniu 20 grudnia 1994 r. córkę K. na okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. w wysokości 64,00 zł miesięcznie, nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej, uzasadniających wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest odpowiedź na pytanie, czy organy administracji publicznej zasadnie orzekły o przyznaniu skarżącej wnioskowanego świadczenia na okres zasiłkowy od dnia 1 kwietnia 2008 do dnia 31 sierpnia 2008 r., w sytuacji, gdy J.G. domagała się przyznania zasiłku rodzinnego od września 2006 r. W świetle art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.) prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Z literalnego brzmienia cytowanego przepisu jasno wynika, że decydujące znaczenie w ustaleniu prawa do świadczeń rodzinnych ma data złożenia w siedzibie organu kompletnego wniosku o przyznanie świadczenia. Złożenie wniosku w tym przedmiocie obliguje organ do wydania decyzji administracyjnej o przyznaniu świadczenia rodzinnego na okres od pierwszego dnia miesiąca, w którym strona złożyła kompletny wniosek do końca okresu zasiłkowego, którym w świetle art. 3 pkt 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych jest dzień 31 sierpnia. W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, że J.G. wniosek o przyznanie świadczenia rodzinnego na córkę K. złożyła w siedzibie organu I instancji dopiero w dniu 10 kwietnia 2008 r. Świadczy o tym chociażby odcisk pieczęci na wniosku, opatrzony datą –10 kwietnia 2008 r., stanowiskiem służbowym z podaniem imienia i nazwiska osoby przyjmującej wniosek oraz jej czytelnym podpisem. Nie budzi również wątpliwości fakt, że przed tą datą wnioskodawczyni nie ubiegała się o sporne świadczenia, a więc, że złożony w dniu 10 kwietnia 2008 r. wniosek o przyznanie świadczenia rodzinnego był pierwszym wnioskiem w tym przedmiocie. W tej sytuacji, nie można organowi I instancji postawić skutecznego zarzutu naruszenia prawa, jak czyni to skarżąca, albowiem w świetle przedstawionej wyżej wykładni art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych organ I instancji zobowiązany był orzec o przyznaniu świadczenia rodzinnego na okres od dnia 1 kwietnia 2008 r., czyli od pierwszego dnia miesiąca, w którym strona złożyła kompletny wniosek do dnia 31 sierpnia 2008 r., a więc do końca okresu zasiłkowego, co też w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Organy I i II instancji w świetle przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych nie były uprawnione, ani tym bardziej zobowiązane do przyznania świadczenia za okres poprzedzający złożenie wniosku, tak jak domagała się tego strona skarżąca. Jak słusznie zauważyło Kolegium, postępowanie w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych wszczynane jest na wniosek zainteresowanego podmiotu. W procedurze administracyjnej zasadą jest natomiast, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. (art. 61 par. 3 k.p.a.). Reguła ta znajduje zastosowanie także w postępowaniu dotyczącym przyznawania świadczeń rodzinnych. Skoro zatem zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa materialnego i formalnego, Sąd zobligowany był oddalić skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.