II SA/Łd 564/07

Dnia 12 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant Referendarz sądowy Robert Adamczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2007 roku sprawy ze skargi I. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...], znak [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. nakazać zwrot na rzecz I. S. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwoty [...] tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. - działając na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) oraz art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - nałożył na inwestorów I. i J. S. opłatę legalizacyjną w wysokości [...] z tytułu legalizacji samowolnie rozbudowanego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego przy ul. A. w miejscowości J., gm. A. Organ I instancji wydał swoje rozstrzygnięcie w oparciu o następujący stan faktyczny. Dnia 6.06.2006 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] wpłynął wniosek Z. M. w sprawie rozbudowy budynku na działce przy ul. A. w J. Dnia 26.10.2006 r. organ przeprowadził oględziny na przedmiotowej nieruchomości. W czasie oględzin, które odbyły się przy udziale I. S. stwierdzono, że na w/w działce prowadzone są roboty budowlane związane z rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego. Ustalono, iż roboty budowlane rozpoczęto w lipcu 2005 r. bez pozwolenia na budowę. Roboty prowadzone są systemem gospodarczym. Budynek istniejący wraz z częścią dobudowaną jest usytuowany w granicy z działką sąsiednią. Po dokonaniu tych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. – na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane - wstrzymał postanowieniem z dnia [...], Nr [...] prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie budynku mieszkalnego wykonywanych bez pozwolenia na budowę. W powyższym postanowieniu nałożono na inwestorów obowiązek przedłożenia dokumentacji projektowej wraz z zaświadczeniem o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz oświadczeniem o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 27.02.2007 r. przedłożone zostały w organie żądane dokumenty. Organ po sprawdzeniu ich kompletności oraz zgodności z wymogami ustawowymi ustalił opłatę legalizacyjną, którą obciążył I. i J. S. Odwołanie od decyzji nakładającej opłatę złożyła I. S., wnosząc o jej umorzenie z uwagi na trudną sytuację materialną. Wskazała, iż jej dochód miesięczny brutto wynosi [...] i nie jest w stanie uiścić nałożonej na nią opłaty. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz na podstawie art. 49b ust. 4 i 5 w zw. z art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane - podzielił ustalenia zawarte w w/w postanowieniu organu I instancji i utrzymał je w mocy. Dodatkowo wskazał, iż wszelkie wnioski dotyczące rozłożenia na raty opłaty legalizacyjnej winny być kierowane do Wojewody [...]. Na powyższe postanowienie I. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżąca powieliła argumenty zawarte w odwołaniu od postanowienia organu I instancji, wskazując iż nie jest w stanie uiścić nałożonej na nią opłaty. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi skarżąca oświadczyła, że cofa skargę, informując iż chciałaby aby Wojewoda [...] rozstrzygnął sprawę w zakresie jej wniosku o umorzenie i rozłożenie na raty opłaty legalizacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, żadna z przytoczonych wyżej negatywnych okoliczności nie zachodzi. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając cofnięcie skargi za skuteczne, umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd zwrócił skarżącej I. S. połowę uiszczonego wpisu sądowego od skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 cyt. ustawy.