II SA/Łd 565/05

Dnia 15 lipca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi -Wydział II w składzie następującym: , Przewodniczący: Asesor WSA Arkadiusz Blewązka, , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Ł. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oceny dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 12 maja L. Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], odmawiającą przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 maja 1996 roku o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87,poz. 395 ze zm.). Zaskarżona decyzja została wydana jako decyzja organu I instancji. Skarżący został w niej pouczony o możliwości zaskarżenia doręczonej w dniu 21 października 2004 roku, w terminie 14 dni od dnia otrzymania, poprzez złożenie do tego samego organu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osob Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, uzasadniając swoje stanowisko faktem, iż skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego, przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 roku o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.), bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jakie przysługiwały mu w postępowaniu przed organem administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając sytuację, jaka istnieje w niniejszej sprawie, w następstwie wniesienia skargi na decyzję organu administracji możemy wskazać, iż przepis art.52§1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpni2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 stanowi, iż skargę na decyzję, postanowienie lub czynność organu administracji można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Skarżący wniósł w niniejszej sprawie do sądu administracyjnego skargę na decyzję mającą charakter pierwszoinstancyjny. Od tej decyzji przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. O czym skarżący został pouczony w dostarczonej w dniu 21 października 2004 roku decyzji z dnia [...]. Zaniechanie skorzystania z powyższego środka zaskarżenia prowadzi do wniosku, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych przez ustawę w ramach postępowania administracyjnego. Tym samym skarżący nie ma możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną stosownie do art.58, § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak powyżej.