II SA/Łd 566/03

Dnia 10 sierpnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, 2. wypłacić skarżącej B. A. kwotę 10,00 (dziesięć) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 29 kwietnia 2003 r. pod pozycją 625. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] Nr [...], którym to postanowieniem zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. B. A. w dniu 15 kwietnia 2003 r. złożyła skargę na powyższe postanowienie, zarzucając temu postanowieniu niezgodność z prawem i wnosząc o rozpatrzenie sprawy o przyznanie świadczenia pieniężnego. W dniu 8 marca 2004r. Kierownik Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uzupełnił odpowiedź na skargę i wniósł o umorzenie postępowania sadowoadministracyjnego. W uzasadnieniu podniósł, iż decyzją z dnia [...] Nr [...] przyznał stronie uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 marca 2004 r. skarżąca została wezwana do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy wobec podjęcia powołanej wyżej decyzji podtrzymuje swoją skargę z 15 kwietnia 2003 r. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie udzieliła żadnej odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ponieważ skarga na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 31 marca 2003 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o świadczenie pieniężne z tytułu deportacji została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone przed tą datą, niniejsza sprawa, zgodnie z treścią przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w trzech sytuacjach, a mianowicie: 1. jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę, 2.w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie ma zastosowanie przepis pkt 3 powołanego przepisu. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego postępowania. W analizowanej sprawie takie zdarzenie miało miejsce. Zdarzeniem tym jest wydanie przez Kierownika Urzędu do spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...] postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania i wydanie w dniu [...] decyzji Nr [...] przyznającej stronie skarżącej uprawnienie do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w maksymalnym wymiarze. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu.