II SA/Łd 573/08

Dnia 24 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J.C. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania wydanego w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić zażalenie. B.C. Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. Dnia 26 października 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo J.C., w którym wyraził on swoje niezadowolenie z działania pełnomocnika z urzędu i wniósł o ponowne przeprowadzenie rozprawy bez udziału obrońcy z urzędu. Z uwagi na to, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych wskazanego wyżej pisma, ani nie wyjaśnił jego charakteru, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2009 r. pozostawił pismo bez rozpoznania. Odpis wspomnianego zarządzenia wraz z pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia skarżący otrzymał w dniu 31 grudnia 2009 r. W dniu 8 stycznia 2010 r. J.C. złożył pismo procesowe, do którego załączył zaświadczenie potwierdzające jego pobyt w Szpitalu Powiatowym w R. w okresie od 14 grudnia 2009 r. do 23 grudnia 2009 r. oraz kartę informacyjną z przebiegu leczenia szpitalnego z okresu od 30 października 2009 r. do 9 listopada 2009 r. Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2010 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy pismo J.C. z dnia 8 stycznia 2010 r. zawiera w swej treści zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, a jeśli tak, to zobowiązał pełnomocnika skarżącego do złożenia w terminie 7 dni odpisu zażalenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2010 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem procesowym z dnia 28 stycznia 2010 r. wyjaśnił, że pismo J.C. z dnia 8 stycznia 2010 r. należy potraktować, jako zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu pisma z dnia 26 października 2009 r. bez rozpoznania oraz wniósł o przywrócenie terminu do jego złożenia i załączył kserokopię zażalenia z dnia 8 stycznia 2010 r. oraz załączonych do niego dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozumieniu art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przepisy Działu IV zatytułowanego "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Według art. 194 § 2 i 3 w zw. z art. 198 ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia zarządzenia. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego zarządzenia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 ustawy). W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sądowoadministracyjnych J.C. w dniu 8 stycznia 2010 r. złożył zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2009 r. z uchybieniem ustawowego terminu, który biegł od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 7 stycznia 2010 r. Z kolei, pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie jego odpisu i pouczenia o skutkach uchylenia się od tego zobowiązania, zamiast odpisu zażalenia z dnia 8 stycznia 2010 r. złożył wyłącznie jego kserokopię, co - w ocenie Sądu - dowodzi, że braki zażalenia nie zostały uzupełnione. Jak zostało to już zaakcentowane na wstępie rozważań zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 45, art. 46 i art. 47 § 1 i 2 ustawy pismo strony obejmuje wnioski i oświadczenia stron. Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Z tych powodów, Sąd zobligowany był do odrzucenia zażalenia. O powyższym Sąd orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.