II SA/Łd 573/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia Prawomocnym wyrokiem z dnia 19 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego. W dniu 26 października 2009r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo J. C., w którym wyraził on swoje niezadowolenie z działania pełnomocnika z urzędu i wniósł o ponowne przeprowadzenie rozprawy bez udziału obrońcy z urzędu. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2009r. skarżący został wezwany do nadesłania odpisu pisma oraz wypowiedzenia się, czy pismo z dnia 26 października 2009r. jest skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, czy też może skargą na nieprawidłowe działanie pełnomocnika z urzędu – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2009r. pismo J. C. z dnia 26 października 2009r. pozostawiono bez rozpoznania. Odpis zarządzenia z dnia 18 grudnia 2009r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości, terminie i sposobie wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 31 grudnia 2009r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 89). W dniu 8 stycznia 2010r. J. C. złożył pismo procesowe, do którego załączył kartę informacyjną z przebiegu leczenia szpitalnego w dniach od 30 października do 9 listopada 2009r. z powodu przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli oraz zaświadczenie potwierdzające jego pobyt w Szpitalu [...] w R. w dniach od 14 do 23 grudnia 2009r. na Oddziale Reumatologicznym. W treści tego pisma zawarł wniosek o przywrócenie terminu, który uzasadnił swoją chorobą oraz tym, iż dwa razy był w szpitalu (pismo skarżącego – k.91-94). Zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2010r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 8 stycznia 2010r. zawiera w swej treści zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2010r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 28 stycznia 2010r. wyjaśnił, że pismo J. C. z dnia 8 stycznia 2010r. należy potraktować, jako zażalenie na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2009r. o pozostawieniu pisma z dnia 26 października 2009r. bez rozpoznania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Do pisma tego załączył kserokopię zażalenia z dnia 8 stycznia 2010r. oraz kserokopie załączonych do niego dokumentów, o jakich była wyżej mowa – karty informacyjnej z przebiegu leczenia szpitalnego w okresie od 30 października do 9 listopada 2009r. oraz zaświadczenia potwierdzającego pobyt skarżącego w Szpitalu [...] w R. w okresie od 14 do 23 grudnia 2009r. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na skutek rozpoznania tego zażalenia postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010r., sygn. akt II OZ 375/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie z dnia 24 lutego 2010r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu tego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na konieczność rozpatrzenia w pierwszej kolejności wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na wskazane zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Instytucję przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym normują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i jest uzasadnione wówczas, gdy strona mimo dołożenia wszelkich starań, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie mogła usunąć przeszkody, która była przyczyną uchybienia terminu. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się na przykład: przerwę na komunikacji, nagłą chorobą, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie. Kwestię oceny braku winy ustawodawca pozostawił natomiast do uznania sądu. Mając na uwadze powyższe przesłanki oraz stan faktyczny mający miejsce w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. Przede wszystkim należy zauważyć, że we wniosku tym skarżący powołuje się ogólnie na swój zły stan zdrowia oraz okoliczność dwukrotnego pobytu w szpitalu, co udokumentował kartą leczenia szpitalnego w Szpitalu [...] w R. w okresie od 30 października do 9 listopada 2009r. z powodu przewlekłego spastycznego zapalenia oskrzeli oraz zaświadczeniem ze Szpitala Powiatowego w R. potwierdzającym jego pobyt na Oddziale Reumatologicznym w okresie od dnia 14 do 23 grudnia 2009r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2009r. wynika natomiast, iż przesyłkę zawierającą to zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 31 grudnia 2009r. W związku z tym siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał dla skarżącego w dniu 7 stycznia 2010r. Z zestawienia dat powyższych okoliczności wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż udokumentowane przez skarżącego pobyty w Szpitalu [...] w R. miały miejsce nie tylko przed datą upływu terminu do wniesienia zażalenia, ale nawet kilka dni przed datą doręczenia mu odpisu zarządzenia z dnia 18 grudnia 2009r. W dacie doręczenia mu tego zarządzenia oraz w dacie upływu terminu do wniesienia zażalenia na to zarządzenie nie przebywał on więc już w szpitalu od dwóch tygodni. Wskazać przy tym należy, iż dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu bez znaczenia jest fakt, że opóźnienie to wynosi jeden dzień, istotne jest jedynie to, że czynności dokonano z uchybieniem terminu. W tej sytuacji nie można uznać, że sam stan zdrowia skarżącego oraz związane z tym pobyty w Szpitalu [...] w R. świadczą o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. skoro w dacie jego upływu nie przebywał on już w szpitalu od dwóch tygodni. Tym bardziej, iż nie podał żadnej innej przyczyny poza wyżej wskazanymi okolicznościami, która mogłaby świadczyć o braku jego winy, w szczególności świadczącej o nagłym ograniczeniu możliwości działania z uwagi na chorobę. Dodać przy tym należy, iż sam ogólnie zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Okoliczność ta nie wyklucza bowiem możność dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma osobiście lub przez domownika albo nawet inną osobę. W orzecznictwie natomiast przyjmuje się, iż choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu jednakże tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. W ocenie Sądu skarżący nie wywiązał się zatem z obowiązku uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu było od niego niezależne i nie wynikało z zaniedbania. Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2009r. A.D.