II SA/Łd 582/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie: NSA Anna Stępień, WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant asystent sędziego Dominika Janicka, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. O. i M. O. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych oddala skargę. [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [..] po rozpatrzeniu odwołania A. i M. O. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [..] w sprawie nakazania A. S. wykonania robót budowlanych koniecznych dla doprowadzenia do zgodności z prawem budynku ślusarni, zlokalizowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [..], zgodnie z projektem budowlanym będącym załącznikiem do niniejszej decyzji. Z uzasadnienia decyzji wynika, że postanowieniem z dnia [..] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [..] wstrzymał użytkowanie budynku gospodarczego wykorzystywanego na działalność gospodarczą, a następnie decyzją z dnia [..] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 w nawiązaniu do art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami) nakazał A. S. złożenie szczegółowo wymienionych dokumentów celem doprowadzenia samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu do stanu zgodnego z prawem. Po przedłożeniu przez inwestora żądanych dokumentów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją nr [..] z dnia [..] na podstawie art. 51 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami) nakazał A. S. wykonanie robót określonych tą decyzją, a koniecznych dla doprowadzenia budynku ślusarni do stanu zgodnego z prawem. W ocenie organu II instancji działania organu nadzoru budowlanego stopnia podstawowego są prawidłowe i znajdują oparcie w powołanych przepisach ustawy Prawo budowlane. Istnieje bowiem możliwość zalegalizowania zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego na działalność gospodarczą, co wynika z przedłożonych przez inwestora dokumentów, w tym inwentaryzacji budowlanej budynku z orzeczeniem o stanie technicznym i możliwości dalszego użytkowania oraz projektu budowlanego zmian i przeróbek doprowadzających budynek do zgodności z obowiązującym prawem z uwzględnieniem szczegółowych ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnośnie zaś zarzutu odwołujących się dotyczącego naruszenia własności gruntu stanowiącego ich własność [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że organy nadzoru budowlanego nie są właściwe do rozstrzygania sporów związanych z naruszeniem granic nieruchomości. Roszczeń tych należy dochodzić na drodze cywilnoprawnej przed sądem powszechnym. Na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi wnieśli A. i M. O. domagając się jej uchylenia art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, gdyż inwestor nie przedstawił dokumentu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W odpowiedzi na skargę [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc, że inwestor wykonał wszystkie obowiązki nałożone przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej . Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ). Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej . Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji sąd zobligowany jest również uwzględnić stan prawny obowiązujący w dacie jej wydania. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Z ustaleń poczynionych w rozpoznawanej sprawie jednoznacznie wynika, że A. S. zmienił sposób użytkowania budynku gospodarczego bez pozwolenia, o którym stanowi art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity - Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zmianami). W takim zaś przypadku organ nadzoru budowlanego zgodnie z art. 71 ust 3 powołanej ustawy winien zastosować procedurę przewidzianą przepisami art. 50 i 51, które mają odpowiednie zastosowanie w sytuacji samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał stosowne decyzje zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami prawa zobowiązując inwestora do przedłożenia koniecznych dokumentów wymienionych w decyzji Nr [..] z dnia [...], a po ich złożeniu nakazał wykonanie robót budowlanych koniecznych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodności z prawem. Wbrew odmiennemu stanowisku skarżących inwestor złożył również dokumenty potwierdzające jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym odpis aktu notarialnego z dnia 14 maja 1974 r., mocą którego rodzice A. S. nabyli własność nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A ( M. S. w ¾ częściach, a M. S. w ¼ części). W aktach sprawy znajduje się ponadto postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [.] wydane w sprawie sygn. akt [..] stwierdzające, iż spadek po M. S., zmarłej dnia [..] w Ł. nabyli: jej mąż M. S. oraz jej synowie A. M. S. i G. W. S. po 1/3 części spadku każdy z nich. Inwestor w całości zatem wypełnił obowiązek nałożony decyzją z dnia [..], aczkolwiek złożenie takich dokumentów nie jest wymagane w przypadku samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Oczywistym jest, że inwestor po wykonaniu koniecznych robót budowlanych winien w oparciu o art. 55 us. 1 pkt 3 powołanej powyżej ustawy uzyskać pozwolenie na jego użytkowanie, a rzeczą organu nadzoru budowlanego będzie ustalenie, czy roboty te wykonano prawidłowo i czy doprowadzono obiekt do stanu zgodnego z prawem. W przeciwnym bowiem przypadku organ nadzoru budowlanego stosownie do art. 71 ust. 3 ustawy może nakazać inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Nie jest natomiast możliwa – jak sugerowali skarżący w odwołaniu od decyzji organu I instancji – jego rozbiórka. W całości należy również podzielić stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wszelkie spory pomiędzy skarżącymi a inwestorem wynikające z prawa własności sąsiadujących ze sobą nieruchomości i naruszenia granicy nieruchomości skarżących nie mogą być rozstrzygane przed organem nadzoru budowlanego, gdyż nie należą do jego właściwości. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami ), skargę jako bezzasadną oddalił.