II SA/Łd 586/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na zawiadomienie Wójta Gminy D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia - odrzucić skargę. G. G. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zawiadomienie Wójta Gminy D. o wszczęciu postępowania administracyjnego. Z uwagi na to, że ani pismo zawierające skargę ani jej odpisy nie zostały przez skarżącą podpisane, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 czerwca 2010r. wezwano skarżącą do usunięcia tego braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożonych wraz z nią odpisów lub nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Stosowne wezwanie wraz z pouczeniem o tym, iż nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi, doręczono skarżącej w dniu 13 lipca 2010r. Wobec tego, zakreślony w zarządzeniu z dnia 22 czerwca 2010r. siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanego braku skargi upłynął w dniu 20 lipca 2010r. (wtorek). Jednakże pomimo upływu tego terminu, braku tego skarżąca nie usunęła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do skargi należy zatem stosować przepisy Działu III Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Rozdział 1 – pisma w postępowaniu sądowym, w tym art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym wskazać w tym miejscu należy, iż zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Wyjątek od tej zasady określa art. 46 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Z akt sprawy nie wynika jednakże, aby sytuacja o jakiej mowa w tym przepisie, miała miejsce w niniejszej sprawie. Co więcej ani skarga G. G., ani jej odpisy nie zostały w ogóle podpisane. W tym stanie rzeczy, przed usunięciem tego braku formalnego skargi nie było w ogóle możliwe nadanie jej dalszego biegu. Należy przy tym dodać, iż wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi doręczono skarżącej w trybie określonym w art. 73 w związku z art. 72 p.p.s.a. w dniu 13 lipca 2010r. W myśl art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Przepis art. 73 p.p.s.a. w § 1 stanowi natomiast, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z adnotacji doręczyciela na przesyłce zawierającej wezwanie wynika, iż w dniu 28 czerwca 2010r. doręczyciel nie zastał skarżącej pod wskazanym w skardze adresem. Wobec tego doręczyciel postawił przesyłkę w placówce pocztowej "Łódź 12", o czym umieścił zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni, w dniu 6 lipca 2010r. doręczyciel pozostawił powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W związku z tym, termin odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi upływał w dniu 13 lipca 2010r. Określonego w zarządzeniu z dnia 22 czerwca 2010r. braku formalnego skargi skarżąca jednakże nie usunęła ani w wyznaczonym terminie, ani później. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, wobec bezskutecznego upływu terminu do usunięcia braku formalnego skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przy zastosowaniu art. 57 § 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązany był orzec, jak w postanowieniu.