II SA/Łd 589/13

Dnia 10 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Skargą z dnia 20 maja 2013r. J. K. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia w formie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem, który urodził się z głębokim niedosłuchem zmysłowo-nerwowym, co spowodowało opóźniony rozwój mowy. Podniosła, iż mimo wszczepionego implantu słuchowego syn potrzebuje stałej opieki i rehabilitacji, zarówno poprzez codzienne systematyczne ćwiczenia mowy i słuchu, jak i dowóz dwa razy w tygodniu na zajęcia z logopedą i codziennie do przedszkola. Z tych względów skarżąca nie pracuje w gospodarstwie rolnym. W gospodarstwie tym pracuje mąż, a sezonowo zatrudniani są pracownicy lub pomaga ktoś z dalszej rodziny. Skarżąca podniosła również, że składki KRUS opłaca ponieważ taki jest obowiązek, a ponadto w przyszłości będzie mogła uzyskać świadczenia emerytalne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium wyjaśniło, iż oparło swoje rozstrzygnięcie na regulacjach prawnych zawartych w ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r., Nr 139, poz.992 ze zm.) oraz ustawie z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 1548). Z przedłożonych w rozpatrywanej sprawie dokumentów wynikało, że J. K. korzysta z prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, przyznanego jej wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B. decyzją Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej B. z dnia [...], nr [...] z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad synem J. K. w kwocie 520,00 zł miesięcznie na okres od dnia 1 marca 2012r. do 30 kwietnia 2014r. Uprawnienie skarżącej do dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego należało zatem rozpatrzeć w aspekcie art. 12 ust. 1 o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw w części odnoszącej się do "osób, o których mowa w art. 11 ust. 1, spełniających warunki określone w art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw. Dla ustalenia prawa do przedmiotowego dodatku konieczne było więc m.in. spełnienie warunków do świadczenia pielęgnacyjnego, jakie obowiązują w świetle art. 17 ustawy o świadczenia rodzinnych, stanowiącego materialnoprawną podstawę ustalania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013r. W ocenie Kolegium fakt posiadania statusu rolnika i podlegania przez skarżącą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego w KRUS jak też okoliczność, że skarżąca sprawując opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem nie traci źródła dochodu, jakim jest dochód z gospodarstwa rolnego świadczył o tym, że J. K. nie jest osobą "rezygnującą z zatrudnienia", co powodowało brak podstaw do prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie obowiązującego od dnia 1 stycznia 2013r. przepisu art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych i wyłączało tym samym możliwość przyznania dodatku przewidzianego w powołanym wcześniej przepisie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 29 maja 2013r., sygn. akt II SA/Po 458/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: czy art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 1548), w zakresie w jakim uzależnia przyznanie dodatku do świadczenia pielęgnacyjnego od spełnienia warunków określonych w art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r., nr 139, poz. 992 ), jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponieważ przepis art. 12 ust. 1 ustawy z 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw stanowi materialnoprawną podstawę kwestionowanej przez J. K. decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił zawiesić postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia prawnego przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. m.m.