II SA/Łd 590/17

Dnia 27 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokat A. U. od postanowienia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 25 czerwca 2018 roku w sprawie ze skargi G. B., M. B. oraz A Sp. z o. o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunty wydzielone pod drogę publiczną p o s t a n a w i a: zmienić postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 25 czerwca 2018 roku i przyznać adwokat A. U., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy al. A, kwotę 5400 złotych (pięć tysięcy czterysta zł 00/100), powiększoną o podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącym i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokat A. U. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. a.bł. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo adwokat A. U. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 stycznia 2018 r., II SA/Łd 590/17 o oddaleniu skargi G. B., M. B. oraz A Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunty wydzielone pod drogę publiczną. W ww. piśmie zawarte było oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2018 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał adwokat A. U., kwotę 221,40 złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącym i nakazał wypłacenie powyższej kwoty adwokat A. U. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Pismem dnia 9 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżących wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia starszego referendarza sądowego, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielone przez adwokata z urzędu poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy sprawa, w której pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, jest sprawą, w której przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna. Wobec powyższego wniosła o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyznanie adwokatowi A. U., na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 2 lit. b w zw. z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielone przez adwokata z urzędu, kwoty 5400 złotych powiększonej o należny podatek VAT. Uzasadniając sprzeciw pełnomocnik skarżących wskazała, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie zastosowanie znalazło Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Przy rozpoznawaniu wniosku pełnomocnika skarżących o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej im z urzędu referendarz sądowy nie uwzględnił jednak tego, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna. Z treści art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. wynika, że od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 231 § 1 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W myśl zaś art. 216 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Reasumując, pełnomocnik skarżących podniosła, iż w sprawie, w której przedmiotem skargi była wyłącznie decyzja odrębnie ustalająca odszkodowanie za przejęte nieruchomości, w której konieczne było - stosownie do treści art. 231 w zw. z art. 216 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu stosunkowego, kwota przyznana z tytułu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu winna była zostać ustalona na podstawie § 21 ust. 1 pkt.2 lit. b) w zw. z § 8 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W rozpoznawanej sprawie podstawę dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wynagrodzenia ustanowionego w ramach prawa pomocy pełnomocnika stanowi art. 250 p.p.s.a., zgodnie z którym wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) zwane dalej "rozporządzeniem". Stosownie do unormowania § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Pełnomocnik skarżących nie brał udział w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, w związku z czym jego wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto należy mieć na uwadze, że w sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wobec czego należną opłatę należy obliczyć na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w związku z § 8 rozporządzenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosi 220.516,00 zł, tak więc zastosowanie będzie miał § 8 pkt 7 rozporządzenia, zgodnie z którym przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200 000 zł do 2 000 000 zł opłata wynosi 7200 zł. Wobec powyższego wynagrodzenie adwokata netto stanowi kwotę 5400 zł (7200 zł x 75% = 5400 zł). Wynagrodzenie to należy powiększyć o stawkę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 260 p.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 8 pkt 7 i § 4 ust. 3 rozporządzenia, postanowił jak w sentencji. a.bł.