II SA/Łd 591/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Łd 591/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania J. D. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. zmieniającą, w części dotyczącej okresu przysługiwania, ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W dniu 24 maja 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zawarła obszerną argumentację w zakresie merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji i działania organów, dodatkowo wniosła o wstrzymanie wszelkich działań administracyjnych do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na sformułowanie rozpatrywanego wniosku wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, iż przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania może być zaskarżony akt, nie zaś wszelkie czynności, działania podejmowane przez pracowników organu. Idąc dalej, z przywołanego uregulowania prawnego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Podkreślić wypada, iż wynikająca z przywołanej normy prawnej instytucja ochrony tymczasowej dotyczy takich aktów, które mają przymiot wykonalności. Wykonanie aktu oznacza natomiast spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego, polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowania innych podmiotów, czy świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2002, s. 155 – 156 czy M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski: Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 144 – 145, J. Borkowski: Glosa do postanowienia NSA z 16 października 1996r., IV SAB 59/96, OSP 1998, nr 1, poz. 22, s. 48). Inicjatywa do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, sygn.akt FZ 138/04, niepubl.). Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. nie oznacza bowiem, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Również wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Przenosząc powyższe unormowania prawne na grunt niniejszej sprawy przypomnieć należy, iż przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. zmieniającą, w części dotyczącej okresu przysługiwania, ostateczną decyzję z dnia [...]r. w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zaskarżona decyzja jest zatem aktem przyznającym podmiotowi uprawnionemu świadczenie z funduszu alimentacyjnego, przy czym w innym niż pierwotny okresie. Strona wniosła o wstrzymanie jej wykonania a jednocześnie nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 §3 p.p.s.a., nie uprawdopodobniła, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym bardziej, iż użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń, okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. W obszernej argumentacji skargi brak jednak uzasadnienia dla złożonego wniosku, skarżący skupił się na wykazaniu uchybień jakich dopuściły się organy administracji wydając zaskarżoną decyzję. Merytoryczne zarzuty skierowane do samej decyzji będą przedmiotem kontroli Sądu na kolejnym etapie postępowania sądowego, rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar