II SA/Łd 591/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-09-11
Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o odmowie uzupełnienia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym jest zaskarżalne do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu administracji o odmowie uzupełnienia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, wydane na podstawie art. 111 K.p.a., nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem postanowienie, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Skarga wniesiona na taki akt podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
E. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi odmawiające uzupełnienia własnego postanowienia w sprawie wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 11 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym spraw ze skargi E. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste postanawia: odrzucić skargę. a.bł.
Skargą z dnia 15 maja 2013r. E. K. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia własnego postanowienia z dnia [...], nr [...], w sprawie wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r, poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2).
Stosownie natomiast do art. Art. 111 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r, poz. 267, w skrócie K.p.a.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). Podobne zasady stosuje się w przypadku uzupełnienia postanowienia, co wynika z art. 126 K.p.a.
Z powyższego jednoznacznie wynika, iż orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia lub jego odmowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji lub postanowienia, wydane na podstawie art. 111 K.p.a., jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, a zatem nie jest aktem, na który stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Orzeczenie o uzupełnieniu lub jego odmowa nie ma bowiem samodzielnego bytu prawnego, gdyż nie rozstrzyga odrębnej sprawy administracyjnej lecz pozostaje integralną częścią tego aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona (por. postanowienia: NSA z dnia 10 kwietnia 2008r, sygn. akt OSK 857/07; NSA z dnia 16 września 201 Or, sygn. akt l OSK 1486/10; WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006r., sygn. akt II SA/Wa 290/06 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Skarga wniesiona na akt, na który stosownie do art. 3 P.p.s.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia w sprawie wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Z zawartego w tym postanowieniu pouczenia jednoznacznie wynikało, iż skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie od postanowienia, którego uzupełnienia żądała strona, tj. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Natomiast z konstrukcji instytucji uzupełnienia aktu administracyjnego, o której mowa w art. 111 K.p.a. wynika, iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] biegnie stronie od daty doręczenia jej postanowienia z dnia [...], a skoro postanowienie o odmowie uzupełnienia nie ma charakteru samoistnego, lecz dzieli los aktu, którego uzupełnienia żądała strona, to w związku z tym kontrola legalności obu tych aktów administracyjnych zostanie dokonana przez sąd administracyjny w sprawie ze skargi na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dokumentu dotyczącego oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło