II SA/Łd 592/12

Dnia 27 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2012 roku sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta B. na podstawie art. 2 ust.1, art. 3 ust. 1, art. 4, art. 7 pkt 1,4,13, art. 8 ust. 1 pkt 1, ust. 3, art. 39, art. 106 ust. 1, ust. 3, ust. 4, art. 109 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009r. nr 175, poz. 1362 ze zm.) odmówił R. P. przyznania zasiłku celowego na zakup gazu do butli w listopadzie 2011 roku. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż w dniu 17 listopada 2011r. R. P. wystąpił o przyznanie zasiłku celowego na zakup gazu do butli do ogrzewania pomieszczenia gdzie zamieszkuje, wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zawodową. W toku wywiadu środowiskowego organ ustalił, iż wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pracuje zawodowo, jest zarejestrowany w PUP w B. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nadto strona brała udział w projekcie skierowanym do osób bezrobotnych "Uwierz w Siebie", współfinansowanym z Europejskiego Funduszu Społecznego. W ramach projektu otrzymała pomoc materialną w łącznej kwocie 800 zł, którą w dniu 28 października 2011r. zwróciła koordynatorowi projektu, oświadczając, iż nie akceptuje zasad przyznawanej pomocy finansowej w ramach projektu, gdyż uważa, że każdy uczestnik winien otrzymać pomoc w jednakowej wysokości. Organ wskazał, że strona nie przyjmuje wyjaśnień, że podstawę prawną pomocy przyznawanej w ramach projektu oraz poza nim regulują te same przepisy prawa, tj. ustawa o pomocy społecznej. Świadomie zwrócił otrzymaną pomoc w wysokości 800 zł i zrezygnował z dalszej pomocy, którą mógł otrzymać w ramach projektu "Uwierz w siebie", a jednocześnie podkreśla, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i nie posiada wystarczających środków na bieżące potrzeby, w dalszym ciągu ma możliwość odbioru świadczenia w wysokości 800 zł, o czym był wielokrotnie informowany, lecz konsekwentnie odmawia odbioru tych środków. R. P. odwołał się od powyższej decyzji argumentując, iż spełnia wszystkie kryteria warunkujące przyznanie wnioskowanego świadczenia. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy wskazaną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...]. Organ podkreślił, iż trudno przyjąć, że strona współdziałała z pracownikiem socjalnym w celu rozwiązania trudnej sytuacji życiowej, kiedy nie mając żadnych własnych dochodów, nie jest zainteresowana kwotą 800 zł, którą wcześniej otrzymała z pomocy społecznej w ramach programu "Uwierz w siebie" na mocy decyzji wydanych na jej wniosek i niekwestionowanych w trybie odwoławczym. W ocenie organu, skoro strona przyjęła pieniądze i następnie je zwróciła, to takie działanie wskazuje, że nie są one jej potrzebne, a w konsekwencji nie jest uzasadnione kierowanie do niej dalszej pomocy. Organ dodał, iż pomoc w ramach projektu "Uwierz w Siebie" przyznawana była zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o pomocy społecznej, a ustalając ich wysokość indywidualnie rozpatrywane były sytuacje wszystkich osób ubiegających się o pomoc, biorąc pod uwagę całokształt sytuacji materialno-bytowej osoby, przy uwzględnieniu osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz wielkości dochodu przypadającego na jednego członka rodziny. Kolegium podkreśliło, iż osoby biorące udział w projekcie, prowadzące jednoosobowe gospodarstwo domowe, otrzymały zasiłki celowe w kwocie od 50 zł do 250 zł w zależności od sytuacji materialno-bytowej, a zatem odwołujący nie otrzymał zasiłku w najniższej kwocie. Podniesiono ponadto, iż strona nie może oczekiwać, że organ pierwszej instancji będzie akceptował jego zachowanie, które nie znajduje uzasadnienia, jako że świadczy o braku współdziałania w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. Organ stwierdził, iż z jednej strony wnioskodawca oświadcza, iż pozostaje bez jakiejkolwiek pomocy ze strony państwa, zaś z drugiej strony rezygnuje z kwoty 800 zł, nie przyjmuje proponowanego koca, pościeli, posiłków w jadłodajni miejskiej, czy skorzystania ze schroniska w okresie zimowym, tym bardziej, że nie posiada własnych dochodów i zamieszkuje w przyczepie kempingowej, w której brak jest wody bieżącej i przyłączenia do energii elektrycznej, a przygotowanie ciepłych posiłków i ogrzewanie przyczepy odbywa się przy użyciu kuchenki gazowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R. P. podtrzymując stanowisko wyrażone w odwołaniu wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji kwestionując zakwalifikowanie jego zachowania jako braku współdziałania z pracownikiem socjalnym, skutkujące odmową przyznania mu wnioskowanej formy pomocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wskazując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W piśmie procesowym z dnia 17 lipca 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego, bowiem decyzją znak: [...] z dnia [...] organ odwoławczy w trybie autokontroli w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. t.j. z 2012 r., poz. 270 ) uwzględnił skargę w całości, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] znak: [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup gazu do butli w miesiącu listopadzie 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skoro kwestionowane skargą decyzje wyeliminowane zostały z obrotu prawnego, a sprawa przekazana organowi I Instancji do ponownego rozpatrzenia, postępowanie sądowo – administracyjne wywołane skargą R. P. z mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270 ) jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu. j.m.