II SA/Łd 592/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.M. i J.M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę wiatrołapu postanawia odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy. AG II SA/Łd 592/13 U z a s a d n i e n i e H.M. i J.M. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę wiatrołapu. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący małżonkowie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący posiadają dom (typu segment) o powierzchni 265,70 mkw. oraz działkę rekreacyjną o powierzchni 1027 mkw. Na majątek skarżących składa się także samochód osobowy (rok produkcji 1995). Skarżący utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 4.107,32 zł. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, wymaga stałej opieki lekarskiej (rozrusznik serca), wymaga aparatu słuchowego. Strona wskazała, że łączne miesięczne koszty utrzymania siebie i nieruchomości, a także zakup leków kształtują się na poziomie 3.257 zł (w załączeniu do wniosku strona przedstawiła zestawienie wydatków). Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Jest to instytucja wyjątkowa, której celem jest umożliwienie dostępu do sądu osobom, które rzeczywiście nie mogą pokryć kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek dla utrzymania koniecznego należy rozumieć pozbawienie środków na pokrycie najbardziej podstawowych potrzeb, a więc kosztów wyżywienia, ubrania i zamieszkania. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Referendarza sądowego dochody osiągane przez skarżących pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym w łącznej kwocie 4107,32 zł, w zestawieniu z wysokością kosztów sądowych (wpis sądowy od skargi - 500 zł, opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w przypadku oddalenia skargi - 100 zł, a ewentualny wpis od skargi kasacyjnej – 250 zł) oraz z faktem, że obowiązek ponoszenia kosztów sądowych jest rozciągnięty w czasie, pozwalają na ich pokrycie. Zwolnienia od kosztów sądowych nie uzasadnia również wysokość ponoszonych wydatków. Wskazywana przez skarżących suma kosztów to kwota ok. 3.257 zł, która nie wyczerpuje kwoty netto dochodów. Ponadto, kwota osiąganych dochodów w połączeniu z faktem posiadania majątku w postaci dwóch nieruchomości nie pozwala na przyjęcie, że skarżących zaliczyć można do grona osób ubogich, którym przyznać należy prawo pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG .