II SA/Łd 593/17

Dnia 28 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.B. Pismem z dnia 27 czerwca 2017 roku B. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej sieci A nr ZGI3318A wraz z infrastrukturą na nieruchomości dz. nr ewid. 626 w Z. przy ul. A 14. W treści skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla właścicieli sąsiednich nieruchomości i dla środowiska. Inwestor już rozpoczął prace budowlane, mimo że toczą się postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Z. nr [...] w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie przedmiotowej stacji bazowej oraz postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Ponadto istnieje wysokie prawdopodobieństwo stwierdzenia w postępowaniach nadzwyczajnych, że decyzja lokalizacyjna Prezydenta Miasta Z. zostanie uznana za wydaną z naruszeniem prawa, bowiem wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2015 roku sygn. akt II SA/Łd 362/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję lokalizacyjną dla identycznej inwestycji tego samego inwestora, która miała powstać w niedalekiej odległości od terenu inwestycji, której dotyczy zaskarżona decyzja. W piśmie z dnia 26 września 2017 roku skarżący wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 593/17, której okoliczności faktyczne są bardzo podobne do sprawy niniejszej. Wniósł zatem o uwzględnienie tego faktu przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz przy rozpoznaniu samej skargi. Zdaniem skarżącego zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że zaskarżona decyzja może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla środowiska i zdrowia okolicznych mieszkańców z uwagi na fakt, że została wydana z pominięciem procedury zmierzającej do rzetelnej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tego względu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005, s. 168). Podkreślić przy tym należy, że niebezpieczeństwo, o którym mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 208). Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd doszedł do przekonania, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może skutkować trudnymi do odwrócenia konsekwencjami. Wskazał bowiem, że jej realizacja mogłaby wywołać niekorzystne skutki dla zdrowia i życia skarżącego. Nie ulega wątpliwości, że będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji stacja bazowa telefonii komórkowej, jest inwestycją oddziałującą na sąsiednie nieruchomości. Emisja promieniowania elektromagnetycznego może natomiast wpływać na jakość życia i zdrowia mieszkańców tych terenów. Okoliczność, że skarżący został uznany przez organy administracji za stronę w przedmiotowym postępowaniu oznacza, że jego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej. Powołane przez skarżącego, zarówno w skardze jak i wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zarzuty w zakresie nierzetelnego przeprowadzenia procedury oddziaływania na środowisko, nieprawidłowego dokonania kwalifikacji inwestycji pod względem uwarunkowań środowiskowych, a co za tym idzie błędne przyjęcie, że inwestycja nie powoduje negatywnego oddziaływania na zdrowie ludzi, mogą zatem świadczyć o tym, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Istnieje bowiem potencjalne niebezpieczeństwo, że w przypadku uwzględnienia skargi i wzruszenia zaskarżonego aktu, skutki – dotyczące zdrowia i życia skarżącego – nie będą możliwe do odwrócenia. W tej sytuacji należało uznać, że skarżący uprawdopodobnił, że w niniejszej sprawie występowały okoliczności przemawiające za uwzględnieniem jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. A.B.