II SA/Łd 594/18

Dnia 24 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R..B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A.B. R. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej A wraz z wewnętrzną linią zasilającą numer [...] na działce nr ewid. 988 położonej w m. K., na terenie gminy R., wnosząc o uchylenie decyzji organu I i II instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 2 lipca 2018 r. R. B. złożył wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, iż jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak również spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż realizacja spornej inwestycji naruszy sytuację zdrowotną skarżącego, jego najbliższych i okolicznych mieszkańców. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 - § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) - dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: pkt 1 - wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; pkt 2 - uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W orzecznictwie sądów administracyjny ugruntowało się stanowisko, które zresztą tutejszy Sąd w pełni podziela, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14 – Lex nr 1624317). W niniejszej sprawie skarżący wskazał na szkodliwy wpływ inwestycji na zdrowie człowieka w sposób bardzo ogólnikowy. Twierdzenie to jest nieweryfikowalne. Wskazać należy, że realizacja, na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę, zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia tej inwestycji. W ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionej w sposób istotny i trwały rzeczywistości będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków. O ile, zatem można przyjąć uwagi skarżącego, że realizacja inwestycji w jego sąsiedztwie będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami, o tyle nie można uznać, że okoliczności te, jak powyżej przytoczone, mają taki charakter, jaki wymagany jest przez art. 61 § 3 p.p.s.a. dla udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r., II OSK 988/14, LEX nr 1459452). Biorąc pod uwagę powyższą argumentację, w ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący poza postawieniem zarzutów pod adresem wspomnianej decyzji nie przywołał żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie jej wykonania, w szczególności zaś nie dowiódł, że wykonanie decyzji może spowodować dla niego trudne do odwrócenia skutki, czy też niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Biorąc powyższe pod uwagę sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. A.B.