II SA/Łd 599/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska Asesor WSA Tomasz Porczyński Protokolant asystent sędziego Agnieszka Chrzanowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2022 r. sprawy ze skargi Odlewni A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do cieku i za pobór wód podziemnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję w pkt. 1; 2. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz Odlewni A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. kwotę 1.019 (jeden tysiąc dziewiętnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. zwraca z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz Odlewni A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. kwotę 205 (dwieście pięć) złotych tytułem nadpłaconego wpisu sądowego. a.bł. Decyzją z dnia [...]r. Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w S. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, na podstawie art. 273 ust. 6, art. 272 ust. 1 i ust. 5 i art. 552 ust. 2a pkt 2) ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 624, dalej jako: "pr.w.") oraz § 5 ust. 1 pkt 15 lit. a) i § 8 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 736, dalej jako: "rozporządzenie"), oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021r., poz.735, dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 14 ust. 2 oraz ust. 6 pkt 2) pr.w., art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 1325 ze zm.) w zw. z art. 300 ust. 1 pr.w., określił Odlewni "A" Sp. z o.o. z siedzibą w M. za okres 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., tj. I kwartału 2021r. opłatę zmienną w wysokości: 1) 2553,00 zł za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do cieku [...] istniejącym wylotem, 2) 194,00 zł za pobór wód podziemnych z dwóch studni, z utworów triasu środkowego, z ujęcia zlokalizowanego na terenie zakładu, złożonego ze studni S-1 (podstawowej) i S-2 (awaryjnej). W uzasadnieniu tej decyzji Dyrektor wskazał, że w dniu 20 kwietnia 2021r. na podstawie art. 272 ust. 17 pr.w. ustalił, w formie informacji kwartalnej, Odlewni "A" Sp. z o.o. z siedzibą w M. za okres 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., tj. I kwartału 2021r. opłatę zmienną ww. wysokości. Dyrektor wyjaśnił również, że strona skarżąca dokonała zapłaty opłaty zmiennej ustalonej w informacji kwartalnej Nr [...], OZ/1 kwartał/2021 w wysokości 2747,00 zł. t Następnie Dyrektor wskazał, że w dniu 6 maja 2021r. wpłynęło pismo z dnia 30 kwietnia 2021r. pełnomocnika strony skarżącej radcy prawnego, w którym to przedłożył oficjalne stanowisko Zarządu Spółki w zakresie ustalonej opłaty stałej za okres 1 stycznia 2021r. - 31 grudnia 2021r. oraz zmiennej za okres 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., tj. I kwartału 2021r., za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód Potoku [...]. Pismem z dnia 28 kwietnia 2021r., Spółka wskazała, że opłata zmienna z dnia 20 kwietnia 2021r. ustalona w pkt 1) informacji kwartalnej Nr [...], OZ/1 kwartał/2021, w wysokości 2553,00 zł za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do Potoku [...] - M. jest niezasadna. Podmiot poinformował w powyższym piśmie, że od 10 maja 2020r. zaprzestał odprowadzania wód opadowych i roztopowych do Potoku [...]. Dyrektor powołując się na art. 552 ust. 2a pkt 2 pr.w. wskazał, że w przypadku decyzji Marszałka Województwa [...] w K. z dnia [...] 2011r., Nr [...], znak: [...], zmienionej decyzjami Marszałka Województwa [...] w K. z dnia [...] 2014r., Nr [...], znak: [...], oraz z dnia [...] 2014 r., Nr [...], znak: [...], stanowiącej pozwolenie na szczególne korzystanie z wód w zakresie m.in. odprowadzania wód opadowych i roztopowych z terenu zakładu do cieku [...] istniejącym wylotem, strona skarżąca pismem z dnia 12 kwietnia 2021r., przesłała wypełnione oświadczenie, w którym wskazała, że na podstawie powyższego pozwolenia w I kwartale 2021r., odprowadzono do Potoku [...] 4303,614 m3, wskazując przy tym, że odprowadzanie wód nastąpiło bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych (§ 8 pkt 1) rozporządzenia. Ilości odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych do wód, zawarte w oświadczeniu podmiot obliczył na podstawie danych dostarczonych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej Państwowy Instytut Badawczy Centrum Hydrologiczno-Meteorologicznej Sieci Pomiarowo-Obserwacyjnej w K. (dalej jako: "IMGW w K.") w dniu 1 kwietnia 2021r. IMGW w K. przedłożyło stronie skarżącej kwartalną sumę opadów atmosferycznych w okresie od 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., w rejonie M., tj. 89,9 mm czyli 89,9 litra na 1 m2 powierzchni. IMGW w K. wskazało przy tym, że dane pochodzą z automatycznej stacji opadowej IMGW-PIB K.. Dyrektor wyjaśnił zatem, że na podstawie ww. oświadczenia oraz przedłożonych w nim danych została ustalona opłata zmienna za okres 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., tj. I kwartału 2021r. z dnia 20 kwietnia 2021r. w wysokości 2553,00 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych do Potoku [...] - M. Nr [...], OZ/1 kwartał/2021 (pkt 1) informacji. Ponadto Dyrektor wskazał, że do dnia sporządzenia zaskarżonej decyzji strona skarżąca nie wniosła reklamacji do informacji ustalających wysokość opłat zmiennych za okres II kwartału 2020r., III kwartału 2020r., IV kwartału 2020r. Spółka wywiązała się z obowiązku wynikającego z art. 552 ust. 2b pkt 1 pr.w. przedkładając oświadczenia w terminie 30 dni od dnia, w którym upływa dzień przypadający na koniec każdego kwartału. Opłaty zmienne, o których mowa powyżej, zostały ustalone na podstawie przesłanych przez Spółkę oświadczeń za kwartał II, III i IV 2020r., pomimo, iż w piśmie z dnia 28 kwietnia 2021r., jako załącznik do pisma z dnia 30 kwietnia 2021r. przesłanego przez pełnomocnika Spółki wskazuje, że od 10 maja 2020r. zaprzestała odprowadzania wód do Potoku [...]. Dyrektor zwrócił uwagę, że zgodnie z informacją przekazaną przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. w dniu 1 kwietnia 2021r., została przeprowadzona przez jednostki terenowe Wód Polskich, wizja w terenie, która ujawniała, iż wylot Ø 1200 zlokalizowany na działce ewid. nr 318, obr. [...], który był przedmiotem umowy użytkowania gruntów pokrytych wodami stanowiącymi własność skarbu Państwa nr [...] z 29 listopada 2018r. zawartej pomiędzy Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie a stroną skarżącą, nadal funkcjonuje i są nimi odprowadzane wody do cieku. Powyższe podmiot potwierdził przedkładając oświadczenia zgodnie z art. 552 ust. 2b pkt 2 pr.w., za I, II, III, IV kwartał 2020r. oraz I kwartał 2021r. Dyrektor nie uznając reklamacji strony skarżącej, stwierdził, że informacja kwartalna ustalająca wysokość opłaty zmiennej za okres 1 stycznia 2021r. - 31 marca 2021r., tj. I kwartału 2021r. z dnia 20 kwietnia 2021r. została ustalona na podstawie danych przekazanych pismem z dnia 12 kwietnia 2021r., zawartych w oświadczeniu oraz obowiązującego pozwolenia wodnoprawnego. Określenia wysokości opłaty zmiennej Dyrektor dokonał w oparciu o normę prawną wynikającą z art. 272 ust. 5 i ust. 1 pr.w. oraz § 8 pkt 1, § 5 ust 1 pkt 15 lit a) rozporządzenia. Opłata zmienna została obliczona: - w punkcie 1 zgodnie z art. 272 ust. 5 pr.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych (0,75 zł za 1 m3), ilości odprowadzanych wód (3403,614 m3) i czasu (jeden kwartał). Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto jednostkową stawkę opłaty za odprowadzanie do wód-wód opadowych lub roztopowych bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych; - w punkcie 2 zgodnie z art. 272 ust. 1 pr.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych do celów produkcji metali (0,115 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący odpowiadający procesowi uzdatniania (2) i ilości pobranych wód podziemnych (845 m3). Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto współczynnik różnicujący dla wód, które nie podlegają żadnym procesom uzdatniania lub podlegają wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji albo innym procesom niewymienionym w pkt 2-5. Skargę na tę decyzję złożyła Odlewnia "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zaskarżając decyzję w części dotyczącej opłaty zmiennej w wysokości 2553,00 zł. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik spółki zarzucił: 1. obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a to: a) art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 i 80 k.p.a. poprzez brak działania mającego na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz poprzez brak zebrania i rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego w sprawie, a polegające w szczególności na: - uznaniu, że strona skarżąca wciąż korzysta z wylotu odprowadzającego wody opadowe i roztopowe z terenu zakładu oraz dróg wewnętrznych do Potoku [...], podczas gdy wielokrotnie zaprzeczała temu twierdzeniu i przedstawiła na ten fakt dowody potwierdzające swoje stanowisko, - uznaniu, że strona skarżąca wciąż odprowadza wody opadowe i roztopowe z terenu zakładu i dróg wewnętrznych do Potoku [...], podczas gdy wielokrotnie temu zaprzeczała z uwagi na fakt, iż wykorzystuje w tym celu własny system odprowadzający te wody za pomocą kanalizacji do szczelnego zbiornika bezodpływowego i jednocześnie oczyszcza je w urządzeniach ograniczających ich negatywne oddziaływanie na środowisko, - braku przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, który jednoznacznie określiłby, czy wody opadowe i roztopowe wypływające z w/w wylotu są odprowadzane wyłącznie przez stronę skarżącą, - oparciu swojego rozstrzygnięcia o dalszym wykorzystywaniu w/w wylotu na wizji lokalnej, podczas której pracownik stwierdził jedynie fakt, iż są nim odprowadzane wody do cieku, całkowicie pomijając kwestię, że mogą z niego korzystać także inne podmioty, w szczególności sąsiadujące ze stronę skarżącą, - ustaleniu stanu faktycznego i oparciu swojego rozstrzygnięcia na składanych przez stronę skarżącą cyklicznych deklaracjach o odprowadzanych wodach pomijając fakt, że taki stan rzeczy wyniknął z niedostosowanego do obecnego stanu faktycznego pozwolenia zintegrowanego Marszałka Województwa [...] na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do Potoku [...], które zostało ustalone i wydane na rzecz strony skarżącej po nabyciu części Przedsiębiorstwa B Sp. z o.o. (w oparciu o obowiązujące dla Przedsiębiorstwa B Sp. z o.o. pozwolenie wodnoprawne), co było wielokrotnie podkreślane, podobnie jak fakt, że gdyby deklaracje te nie były składane, strona skarżąca zostałaby zmuszona do uiszczania w tym zakresie opłaty zmiennej w wysokości odpowiadającej powierzchni 37 ha, podczas gdy Spółka zajmuje niespełna 7 ha z tego terenu, oraz pominięcie faktu, że strona skarżąca złożyła wniosek o zmianę pozwolenia zintegrowanego w tym zakresie, a kopie całej korespondencji w tym zakresie jak również wniosku Urząd Marszałkowski przekazała Państwowemu Przedsiębiorstwu Wodnemu Wody Polskie, b) art. 8 k.p.a. poprzez działanie powodujące utratę zaufania do organów państwa, a polegające na braku odbioru w/w wylotu pomimo rozwiązania umowy z dnia 29 listopada 2018r., pism pełnomocnika strony skarżącej z dnia 21 grudnia 2020r., 25 marca 2021 i 23 kwietnia 2021r. oraz całkowitego zaprzestania korzystania z tego wylotu; 2. obrazę przepisów prawa materialnego, a to: a) art. 272 ust. 5 pr.w. poprzez jego błędne zastosowanie, jako że jedna z przesłanek opłaty - tj. ilość odprowadzanych wód równa jest 0 m3, wobec czego opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do Cieku [...] nie powinna zostać naliczona, b) art. 552 ust.2a pkt. 2 pr.w. poprzez jego błędne i bezprawne zastosowanie, gdyż opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do Cieku [...] nie powinna zostać naliczona, c) art. 273 ust. 6 pr.w. poprzez jego błędne i bezprawne zastosowanie, gdyż organ winien był uwzględnić reklamację strony skarżącej, d) art. 300 pr.w. poprzez jego błędne zastosowanie, gdyż opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do Cieku [...] nie powinna zostać naliczona, e) § 8 pkt 1a rozporządzenia poprzez jego błędne i bezprawne zastosowanie, gdyż opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do Cieku [...] nie powinna zostać naliczona. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej opłaty zmiennej w wysokości 2553,00 zł oraz przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi, wymienionych w jej treści na fakty wskazane w uzasadnieniu w trybie postępowania dowodowego uzupełniającego, jako że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, jeśli dokumenty ten nie zostaną Sądowi przekazane przez organ z aktami postępowania administracyjnego, jak również przeprowadzenie rozprawy także pod nieobecność strony skarżącej, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że strona skarżąca stworzyła swój własny system odprowadzający wody opadowe i roztopowe za pomocą kanalizacji do szczelnego zbiornika bezodpływowego znajdującego się wewnątrz zakładu. Przed wprowadzeniem do zbiornika wody są oczyszczane w urządzeniach ograniczających ich negatywne oddziaływanie na środowiska, tj. osadniku oraz separatorze lamelowym o wydajności 150 l/s. System ten jest innowacyjny, nowoczesny, szczelny i skuteczny, a zatem od tamtej pory strona skarżąca zaprzestała odprowadzania wód do Potoku [...] i wykorzystywania wylotu powstałego w tym celu. Wobec powyższego poinformowała organ, że wraz z dniem 10 maja 2020r. zaprzestała odprowadzania wód do cieku i korzystania z w/w wylotu. Jednocześnie wypowiedziała łączące ją z G. Y. G. (prywatny właściciel osadnika, przez który przepływały wody opadowe i roztopowe) porozumienie o korzystaniu z osadnika. Natomiast dnia 28 lutego 2021r. rozwiązała się z mocy jej zapisów umowa użytkowania wylotu z dnia 29 listopada 2018r. Strona skarżąca podniosła, że natychmiast po rozwiązaniu umowy użytkowania wylotu zwróciła się z prośbą o umożliwienie zwrotu nieruchomości na podstawie § 11 pkt 3 umowy w drodze podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego. Tak się jednak nie stało, do dnia dzisiejszego organ nie wywiązał się ze swojego umownego obowiązku i nie odebrał przedmiotowych nieruchomości, jako powód wskazując, że przeprowadzona wizja lokalna wykazała, że w dalszym ciągu wylotem leci woda i wpada do cieku. Zdaniem strony skarżącej, organ nie wziął jednak pod uwagę faktu, że mogą z niego korzystać także inne podmioty, w szczególności sąsiadujące ze stroną skarżącą, jako że systemem rur odpływowych wylot połączony był z całą infrastrukturą znajdującą się pod powierzchnią zajmowaną przez [...] Zakłady Metalurgiczne [...], a zatem nie tylko z częścią wykorzystywaną przez stronę skarżącą. Co więcej organ nie wziął pod uwagę również i faktu rozwiązania porozumienia o korzystanie z osadnika. W ocenie strony skarżącej, skoro zaprzestała odprowadzania wód opadowych do osadnika, to tym bardziej nie może korzystać z wylotu do Potoku [...], albowiem są one ze sobą połączone. Podkreślono w uzasadnieniu skargi, że cykliczne deklaracje o ilości odprowadzanych wód są przez stronę skarżącą składane wyłącznie z uwagi na fakt, że gdyby tego zaniechała zostałaby obciążona opłatą zmienną wyliczoną zgodnie z zintegrowanym pozwoleniem na korzystanie z wód, a zatem jego podstawą byłaby powierzchnia 37 ha. Dodano również, ż Spółka wielokrotnie podkreślała, że nie zgadza się z takim stanem rzeczy i niniejszymi deklaracjami i wciąż obstaje przy tym stanowisku, jednakże pomimo tak długiego czasu nie udało się dostosować stanu prawnego do stanu faktycznego, pomimo podjętych przez stronę skarżącą działań. W odpowiedzi na tę skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pozwolenie zintegrowane udzielone stronie skarżącej decyzją Marszałka Województwa [...] w K. z dnia [...] 2011r., Nr [...] dotyczyło terenu stanowiącego własność Spółki na nieruchomości o powierzchni 7,7846 ha, położonej w granicach działek o nr 368/29, 368/31, 368/43, 368/45, 368/68, 368/70, 368/73, 368/74, 368/75. Natomiast Marszałek Województwa [...] w K. decyzją z dnia [...] 2014r., Nr [...], zmieniającą wskazane powyżej pozwolenie wodnoprawne zmniejszył powierzchnię nieruchomości Spółki do 6,9891 ha, co oznacza, iż strona skarżąca odpowiada za ilość odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ze wskazanego terenu, a nie jak wskazuje z powierzchni 37 ha. Zdaniem Dyrektora, wskazane przez stronę skarżącą okoliczności historyczne dotyczące urządzenia i poprzednich użytkowników nie mają znaczenia wobec przyjętego przez Spółkę zobowiązania. Dyrektor podkreślił również, że do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi na skargę nie wpłynęła korekta oświadczenia za I kwartał 2021r., w której strona skarżąca wskazałaby zerowe ilością odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych. Dyrektor podniósł także, że strona skarżąca pismem z dnia 27 maja 2021r. wystąpiła o zmianę pozwolenia zintegrowanego i wniosła między innymi o zmianę odnoszącą się do sposobu odprowadzania wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu w w/w pozwoleniu zintegrowanym. Zdaniem Dyrektora, w okresie od 1 stycznia 2021r. do 31 marca 2021r., tj. I kwartale 2021r. strona skarżąca miała możliwość korzystanie z usług wodnych na podstawie obowiązującego pozwolenia zintegrowanego i uznać należy, że z usług tych faktycznie korzystała skoro nie przekazała korekty oświadczeń, w których wskazywałaby zerowe ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2021r., poz. 137) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2022r., poz. 329), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, nie będąc przy tym związany granicami skargi, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Przy czym stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną w tej sprawie decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, organ naruszył bowiem prawo materialne poprzez błędną wykładnię art. 272 ust. 5 pr.w. w związku z § 8 pkt 1 rozporządzenia i ich wadliwe zastosowanie w kwestionowanych skargą okolicznościach faktycznych, jak również prawo procesowego, tj. art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., w stopniu mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestią sporną w sprawie jest ilość odprowadzonych przez stronę skarżącą wód opadowych lub roztopowych z terenu zakładu do cieku [...] istniejącym wylotem, i tym samym sprawą sporną jest wysokość naliczonej w zaskarżonej decyzji w jej punkcie 1 opłaty zmiennej za okres od 1 stycznia 2021r. do 31 marca 2021r., tj. I kwartał 2021r. za odprowadzanie tych wód. Niekwestionowana jest opłata naliczona w punkcie 2 zaskarżonej decyzji, a dotycząca opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych z dwóch studni, z utworów triasu środkowego, z ujęcia zlokalizowane na terenie zakładu, złożonego ze studni S-1 (podstawowej) i S-2 (awaryjnej). Przedstawione w tej kwestii stanowisko organu nie budzi wątpliwości. Kwestionowana opłata zmienna została naliczona na podstawie art. 272 ust. 5 pr.w., zgodnie z którym wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Natomiast w myśl § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne, jednostkowe stawki opłat za usługi wodne w formie opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast wynoszą bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych - 0,75 zł za 1 m3 na 1 rok. Stosownie do art. 272 ust. 10 pr.w. ustalając wysokość tej opłaty uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w celu obliczenia należnej opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych, należy ustalić rzeczywistą ilość odprowadzonych tychże wód. W orzecznictwie akcentuje się, że już samo użycie przez ustawodawcę w cytowanym przepisie zwrotu "ilości odprowadzanych wód" przy zastosowaniu wykładni językowej pozwala przyjąć, że wpływ na wysokość spornej opłaty ma rzeczywista, faktyczna ilość odprowadzonych wód opadowych i roztopowych w danym okresie rozliczeniowym. Za taką interpretacją przemawia także sama istota opłaty zmiennej przedstawiona wyżej, zgodnie z którą jej wysokość jest powiązana z rzeczywistym zakresem korzystania z wód (wyrok NSA z dnia 19 października 2021r., III OSK 4061/21, LEX nr 3244712). W przedmiotowej sprawie ilość odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych nie została przez organ wyjaśniona, czym naruszono art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zgodnie z wskazanymi przepisami organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.,), a w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.) i zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), a nadto oceniają na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Organ podniósł, że pomimo, iż strona skarżąca wskazała, że od 10 maja 2020r. zaprzestała odprowadzania wód do Potoku [...] to złożyła oświadczenie z dnia 12 kwietnia 2021r., z którego wynika konkretna ilości odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych. (Niewątpliwie świadczy to o pewnej niekonsekwencji w działaniach strony skarżącej.) A jak słusznie wskazał organ, kwestionowana opłata zmienna została obliczone na podstawie ilości tych wód wskazanych przez stronę skarżącą w oświadczeniu z dnia 12 kwietnia 2021r., a ilość ta wynosi 3403,614 m³. Ponadto – jak wskazał organ – strona skarżąca nie złożyła korekty tego oświadczania, z którego wynikałaby, iż ilość odprowadzonych wód wynosi 0, jak również przedmiotowy wylot zlokalizowany na działce ewid. nr 318 obr. [...]. nadal funkcjonuje i są nim odprowadzane wody do cieku. Strona skarżąca podniosła, że nie odprowadza wód ww. wylotem, ponieważ zrealizowała własny system odprowadzający wody opadowe i roztopowe za pomocą kanalizacji do szczelnego zbiornika bezodpływowego znajdującego się wewnątrz zakładu. A oświadczenia, o których stanowi art. 552 ust. 2 pkt 2 pr.w., były składane – jak wskazała strona skarżąca – z obawy, że zostanie naliczona wyższa opłata. Ponadto strona skarżąca podniosła, że już w reklamacji wskazała, iż od 10 maja 2020r. zaprzestała odprowadzania wód opadowych i roztopowych do Potoku [...]. Powyższe wskazuje zatem na zaistniałe w sprawie wątpliwości, które wymagają jednoznacznego wyjaśnienia. Niewątpliwie oparcie się przez organ naliczający przedmiotową opłatę tylko na złożonym oświadczeniu strony skarżącej z dnia 12 kwietnia 2021r., nie biorąc przy tym pod uwagę podnoszonych innych okoliczności sprawy, tj. wskazywanego zaprzestania odprowadzania wód przez stronę skarżącą, zrealizowanego przez stronę skarżącą własnego systemu odprowadzania wód opadowych i roztopowych, możliwości korzystania – jak podnosi strona skarżącą – przez inne podmioty z ww. wylotu, należy uznać jako wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i tym samym nie wyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, które mają wpływ na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Nie ulega wątpliwości, iż złożenie przez stronę skarżącą oświadczenia, w którym wskazała konkretną ilość wód odprowadzonych, tj. 3403,614 m³, a następnie stwierdzenie, iż nie odprowadza wód do Potoku [...] i nie złożenie przy tym korekty oświadczenia, że ilość ta wynosi 0, może sugerować, iż strona skarżąca do końca nie wie, czy tę wodę oprowadza istniejącym ww. wylotem. Ponownie rozpoznając sprawę organ obowiązany jest zatem uwzględnić wyżej zawarte wskazania Sądu, co do zakresu postępowania dowodowego w sprawie, w tym wyjaśnienie treści oświadczenia strony skarżącej z dnia 12 kwietnia 2021r., które warunkują prawidłowe zastosowanie art. 272 ust. 5 pr.w. w związku z § 8 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., uchylił punkt 1 zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących: wpis sądowy w wysokości 102 zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 900 zł wraz z opłatą od pełnomocnictwa (17 zł), Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 265). Natomiast o zwrocie nadpłaconego wpisu od skargi w wysokości 205 zł Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a. A. P.