II SA/Łd 6/16

Dnia 27 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi A. K. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem - oddala skargę. LS II SA/Łd 6/16 Uzasadnienie W dniu 12 września 2011 r. A. i J. K. zwrócili się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o przeprowadzenie kontroli otworów okiennych w budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] w P, gmina G. W dniu 3 października 2011 r. organ przeprowadził oględziny, w wyniku których ustalił, że na ww. działce znajduje się budynek mieszkalny dwukondygnacyjny, podpiwniczony, murowany; dach konstrukcji drewnianej kryty blachą; w ścianie od strony działki nr [...] występują trzy otwory okienne o wymiarach: 150 x 205 cm - doświetlenie pokoju; 60 x 110 cm - doświetlenie kotłowni, 60 x 110 cm - doświetlenie łazienki; wymiary budynku - 9,40 x 10,00 m. Decyzją z dnia [...] organ I instancji, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), dalej P.b., nakazał R.F., właścicielowi działki nr [...], zlikwidować we wskazanym terminie 3 otwory okienne w ścianie północnej ww. budynku mieszkalnego, usytuowanego w odległości około 50 cm od granicy z działką nr [...] z możliwością zamurowania luksferami. Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał R.F. doprowadzić dach oraz ścianę budynku mieszkalnego od strony północnej do stanu zgodnego z projektem stanowiącym załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...], tj. w taki sposób, aby dach był dwuspadowy ze ścianą przeciwpożarową przedłużoną ponad pokrycie dachu na 0,3 m oraz zlikwidować 3 otwory okienne znajdujące się w tej ścianie z możliwością zamurowania luksferami. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...], uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponownie prowadząc postępowanie organ I instancji przeprowadził w dniu 22 listopada 2012 r. oględziny, w trakcie których stwierdził m.in., że na budynku znajduje się dach kopertowy kryty blachą, a budynek mieszkalny znajduje się ok. 50 cm od granicy z działką nr [...]. W elewacji budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] znajdują się 3 otwory: 2 otwory wypełnione luksferami oraz otwór z oknem na piętrze. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i § 2 i art. 100 § 1 k.p.a., zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] oraz wezwał strony postępowania do wystąpienia o przeprowadzenie postępowania o rozgraniczenie pomiędzy działkami nr [...] i [...], w terminie do dnia 31 kwietnia 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił postanowienie organu I instancji i zawiesił postępowanie w sprawie dotyczącej budowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] do czasu przeprowadzenia rozgraniczenia nieruchomości pomiędzy działkami nr [...] i [...] i jednocześnie wezwał R.F. do wystąpienia, w terminie do dnia 31 kwietnia 2014 r., do Wójta Gminy G. z wnioskiem o przeprowadzenie rozgraniczenia nieruchomości. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., II SA/Łd 272/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.F. na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] Pismami z dnia 10 października 2014 r. oraz z dnia 18 listopada 2014 r. organ I instancji zwrócił się do R.F. o przedłożenie potwierdzenia wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie rozgraniczenia. Wezwania pozostały bezskuteczne. Po rozpatrzeniu zażalenia A. i J. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...], wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. podjął z urzędu zawieszone postępowanie. W dniu 13 lutego 2015 r. organ I instancji dokonał oględzin, w trakcie których ustalił, że w ścianie budynku mieszkalnego R.F. od strony działki nr [...] znajdują się 3 otwory okienne: na poziomie parteru znajdują się 2 otwory zamurowane luksferami, a na poziomie piętra znajduje się jeden otwór okienny z oknem. Z oświadczenia A.K. z dnia 13 lutego 2015 r. wynika, że budynek mieszkalny R.F. znajduje się 1,5 m w działce nr [...] wg operatu ewidencji gruntów z 1963 r. Natomiast z oświadczenia R.F. wynika, że granica między działkami nr [...] i [...] przebiega 50 cm od ściany budynku mieszkalnego. Strona oświadczyła, że rozgraniczenia nie będzie przeprowadzała. Pismem z dnia 17 marca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zwrócił się do Urzędu Gminy G. z prośbą o wszczęcie i przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Pismem z dnia 31 marca 2015 r. Zastępca Wójta Gminy G. odpowiedział, że nie ma możliwości wszczęcia z urzędu takiego postępowania. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał R.F. doprowadzenie w terminie do dnia 31 sierpnia 2015 r. budynku mieszkalnego zlokalizowanego w P. na działce nr [...] do stanu zgodnego z prawem, poprzez: 1/ zlikwidowanie znajdującego się w północnej elewacji ww. budynku mieszkalnego w poziomie piętra otworu okiennego o wymiarach 200 cm x 120 cm (z możliwością zamurowania luksferami), 2/ wykonanie robót budowlanych polegających na zamontowaniu rynien i rur spustowych w taki sposób, aby wody opadowe z dachu odprowadzane były na teren własny działki nr [...]. W odwołaniu od ww. decyzji A. i J. K. stwierdzili, że bez wyjaśnienia, gdzie jest prawny przebieg granicy między ich działką nr [...] a działką nr [...], nakazanie robót budowlanych jest niewystarczające. Jeżeli budynek znajduje się w działce nr [...], to nie ma mowy o zgodności z przepisami prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że inwestor uzyskał pozwolenie na budowę spornego budynku mieszkalnego, tj. decyzję z dnia [...] W ocenie organu II instancji obiekt budowlany został zrealizowany niezgodnie z ww. decyzją o pozwoleniu na budowę. W kwestii ustalenia daty wprowadzenia zmian w stosunku do projektu budowlanego (zmiana konstrukcji dachu, samowolne wykonanie otworów okiennych w ścianie od strony działki nr [...], zmiana usytuowania budynku względem granicy nieruchomości) organ przyjął, że miało to miejsce w trakcie realizacji inwestycji, co wynika z oświadczenia R.F. złożonego do protokołu z dnia 22 listopada 2012 r., a okoliczności tej nie kwestionowała w toku postępowania strona przeciwna. Jednakże z ewidencji ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej (poz. 100 ewidencji) wynika, że budowę budynku mieszkalnego o powierzchni zabudowy 92,5 m2, powierzchni całkowitej 215 m2 i kubaturze 740 m3 rozpoczęto w czerwcu 1984 r, a budynek przekazano do użytkowania w 1988 r. Organ podkreślił, że okoliczność ta ma fundamentalne znaczenie w sprawie. Skoro inwestor dokonał skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego, to brak jest podstaw do kwestionowania na tym etapie legalności i prawidłowości wybudowanego obiektu w kwestii zmiany usytuowania budynku oraz zmiany konstrukcji dachu z dwuspadowej na kopertową. W znaczeniu prawnym roboty budowlane zostały zakończone. Dlatego też organ I instancji zasadnie przedmiotem postępowania uczynił prawidłowość wykonania otworów okiennych w spornej ścianie, bowiem ich wykonanie narusza przepisy techniczno-budowlane, a to uzasadnia ingerencję organów nadzoru budowlanego. Z projektu budowlanego (rzutu piętra oraz rzutu przyziemia) wynika, że w spornej ścianie brak jest otworów okiennych, które inwestor wykonał samowolnie. Zgodnie z § 203 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. Nr 17, poz. 62) otwory w ścianach oddzieleń przeciwpożarowych powinny mieć zamknięcia zapewniające spełnienie wymagań określonych w § 202. Dopuszcza się również wypełnienie płaszczyzn ściany luksferami lub cegłą szklaną, jednak na powierzchni nie większej niż 10 % ściany, przy czym ogólna powierzchnia otworów zamykanych i wypełnianych luksferami nie może przekraczać 25 % powierzchni ściany. Również obecnie obowiązujące uregulowania prawne nie uprawniają do wykonania otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanego w granicy, które obniżają odporność pożarową budynku, co wynika z treści § 12 oraz § 226 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Regulacja taka uzasadniona jest koniecznością ustanowienia tzw. strefy oddzielenia pożarowego, ograniczającej rozprzestrzenianie się ognia poza teren działki. Stwierdzenie wykonania przedmiotowych robót budowlanych z naruszeniem przepisów techniczno-budowlanych uzasadnia interwencję organów nadzoru budowlanego w trybie przewidzianym w art. 50 i 51 P.b. Skoro zaś roboty budowlane związane z wykonaniem przedmiotowego budynku mieszkalnego zostały zakończone, w sprawie zastosowanie miał przepis art. 51 ust. 7 P.b., który stanowi, że przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 P.b. stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo art. 49b, zostały wykonane w sposób, o jakim mowa w art. 50 ust. 1 ustawy. Przepis ten przewiduje odpowiednie stosowanie do wykonanych robót budowlanych art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3. W ocenie organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zasadnie zastosował art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., który stanowi, że właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Skoro inwestor wykonał samowolnie roboty budowlane z naruszeniem przepisów określających warunki techniczne oraz istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem poprzez zastosowanie środka polegającego na nałożeniu obowiązku wykonania określonych czynności, to przyjęty tryb postępowania był właściwy. Decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 P.b., nakazujące zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, wydaje właściwy organ nadzoru budowlanego w sytuacjach, gdy nie ma możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem wykonywanych bądź już wykonanych robót budowlanych, o czym mowa w pkt 2 i 3 ust. 1 art. 51 ustawy. Decyzje takie kończą postępowanie naprawcze. Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnieśli A. i J. K., zarzucając organom błędną kolejność etapów rozpatrywania sprawy. Podkreślili, że zgodnie z postanowieniem organu odwoławczego z dnia [...] i wyrokiem WSA w Łodzi z dnia 26 czerwca 2014 r. najpierw należy przeprowadzić rozgraniczenie nieruchomości poprzez ustalenie przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...]. Podmiotem wskazanym w postanowieniu organu odwoławczego, który winien wystąpić do właściwego organu z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, jest R.F. Tymczasem nie wystąpił on z takim wnioskiem, a mimo to organ I instancji wydał merytoryczną decyzję. W ich ocenie nie został zatem wykonany prawomocny wyrok WSA w Łodzi. Skarżący podkreślili ponownie, że budynek mieszkalny na działce nr [...] został wykonany niezgodnie z projektem – między innymi dach miał być dwuspadowy, a został zrealizowany kopertowy. Także usytuowanie budynku w terenie nie jest zgodne z projektem budowlanym. W ocenie skarżących także kopia ewidencji ruchu budynków nie jest wystarczającym dowodem na legalne oddanie obiektu do użytkowania, bowiem dokonano na niej skreślenia nieprawidłowego adresu inwestycji i dopiero dopisano adres prawidłowy. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając zaskarżoną decyzję merytorycznie przyjąć należy, że ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny sprawy jest prawidłowy. W dniu [...] właściwy organ wydał decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości w P. gmina G. (obecnie działka nr [...] nalężąca do R.F.). W aktach sprawy znajduje się dokumentacja budowlana tej inwestycji. W projekcie budowlanym brak jedynie rzutu elewacji od strony działki nr [...], należącej do J. i A. K., tym niemniej z pozostałych rysunków technicznych wynika, że w ścianie tej nie przewidziano otworów okiennych. Kwestia ta nie jest zresztą w niniejszej sprawie sporna. W planie realizacyjnym dołączonym do projektu budowlanego przewidziano usytuowanie planowego budynku mieszkalnego w granicy z sąsiednią działką (obecnie działką nr [...]). Z projektu budowlanego wynika również, że budynek mieszkalny miał mieć dach dwuspadowy, z połaciami dachu odprowadzającymi wody opadowe na teren działki inwestora. Organy nadzoru budowlanego ustaliły, że oddanie budynku mieszkalnego do użytkowania nastąpiło w listopadzie 1988 r. Wynika to ze znajdującej się w aktach sprawy, potwierdzonej za zgodność przez Zastępcę Wójta Gminy G., ewidencji ruchu budowlanego w gospodarce nieuspołecznionej, w której w pozycji 100 zapisano, że budowę budynku w P., którego inwestorem był E.F., rozpoczęto w czerwcu 1984 r., a przekazano do użytku w listopadzie 1988 r. Skarżący wprawdzie podnoszą, że w pozycji 100 tej ewidencji dokonano skreślenia (jako adres inwestycji wpisano początkowo C., by adres ten skreślić i wpisać P.), ale skoro pozostałe elementy (inwestor, data pozwolenia na budowę, powierzchnia i kubatura budynku, liczba izb) zgadzają się z udzielonym w dniu [...] pozwoleniem na budowę, to nie ma wątpliwości, że wpis w ewidencji dotyczył nieruchomości w P., czego zresztą dotyczyła poprawka we wpisie adresu. Organ odwoławczy uznał, że skoro zgłoszenie o zakończeniu inwestycji zostało przyjęte, o czym świadczy wpis w ewidencji ruchu budowlanego, to budowa została przez właściwy organ oceniona z punktu widzenia zgodności z projektem budowlanym i obowiązującymi przepisami prawa. Zatem przeprowadzone roboty budowlane zostały zakończone w znaczeniu prawnym i nie ma obecnie podstaw do kwestionowania ich legalności. Dotyczy to zarówno kwestii umiejscowienia budynku na działce, jak i konstrukcji dachu, który rzeczywiście został w trakcie budowy wykonany niezgodnie z projektem budowlanym – winien być dwuspadowy, a zrealizowano czterospadowy. Podkreślić należy, że w obowiązującej w dacie realizacji inwestycji ustawie z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 ze zm.) nie przewidziano zasady, że każdy oddawany do użytkowania budynek wymagał uzyskania formalnej decyzji w tym przedmiocie. Przepis art. 41 ust. 2 stanowił, że inwestor lub osoba działająca z jego upoważnienia zawiadamia właściwy terenowy organ administracji państwowej o oddaniu obiektu do użytku. Do zawiadomienia powinny być załączone dokumenty wymagane przepisami oraz oświadczenie osoby kierującej budową, że obiekt budowlany lub roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z pozwoleniem na budowę oraz że doprowadzono do należytego stanu i porządku teren, a także ulicę, sąsiednią nieruchomość, budynek, mieszkanie lub lokal, w razie korzystania z nich. W ocenie Sądu trudno na podstawie jedynie wpisu do ewidencji ruchu budowlanego, niemającego przecież formalnego, a jedynie statystyczny charakter, uznać, że obecnie nie można przyjąć, choć wynika to z ustaleń faktycznych, że budynek mieszkalny został wybudowany niezgodnie z projektem budowlanym. Niewątpliwie bowiem w projekcie dach budynku mieszkalnego miał być dwuspadowy, a zrealizowano dach czterospadowy. Kluczowe znaczenia ma zatem ocena, czy zmiana taka mogła zostać potraktowana jako istotna, czy też nie. Zgodnie bowiem z art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę – organ nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zauważyć należy, że stosownie do art. 36a ust. 5 pkt 2 P.b. nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji. Z akt sprawy nie wynika, by którykolwiek z tych parametrów uległ zmianie w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego, zatem zmianę konstrukcji dachu uznać należało za nieistotną. Na marginesie warto podkreślić, że taka ocena podyktowana również jest faktem, że zgodnie z art. 1 pkt 12 lit. b) tiret drugie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 163, poz. 1364) uchylony został art. 36a ust. 5 pkt 3 P.b., w myśl którego zmiana geometrii dachu (kąta nachylenia, wysokości kalenicy i układu połaci dachowej) uznawana była za zmianę istotną. Obecnie zatem zmiany takie nie wymagają konieczności sporządzania projektu budowlanego zamiennego. Uprawnione zatem było prowadzenie przez organ postępowania naprawczego w trybie i art. 51 ust. 1 w związku z ust. 7 P.b. i nałożenie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b. określonych w decyzji obowiązków w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Odnosząc się z kolei to podnoszonej konsekwentnie przez skarżących okoliczności nieprawidłowego posadowienia budynku, zgodzić się należy z organem administracji, że w P.b. nie zostały mu przydzielone kompetencje do rozstrzygania sporu odnośnie do przebiegu granic między działkami. Oczywiście w postanowieniu z dnia [...] o zawieszeniu postępowania do czasu przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego między działkami nr [...] i [...] organ odwoławczy wezwał R.F. do wystąpienia do Wójta Gminy G. o wszczęcie postępowania w tym przedmiocie, jednakże materialną treścią tego postanowienia było jedynie zawieszenie postępowania. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje żadnych narzędzi prawnych, by organ mógł zmusić stronę do zainicjowania postępowania, którego wszczęcie możliwe jest jedynie na wniosek. W myśl art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2015 r. poz. 520) wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scaleniu gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia (ust. 2). Zatem jeżeli Wójt Gminy G. nie widział możliwości wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego z urzędu, a R.F. inicjatywy takiej nie podjął, jedynym prawnie dopuszczalnym sposobem ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] byłby wniosek w tym przedmiocie złożony przez właścicieli działki nr [...], czyli przez skarżących. Wniosku takiego jednak skarżący także nie złożyli. Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2014 r., II SA/Łd 272/14, oddalał skargę R.F. na postanowienie o zawieszeniu postępowania dotyczącego legalności budynku mieszkalnego na działce nr [...]. To było przedmiotem wydanego postanowienia i legalność tak określnego przedmiotu sprawy administracyjnej Sąd wówczas zbadał. Wezwanie R.F. do wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego nie było, bo nie mogło być, objęte zakresem przedmiotowym ww. postanowienia o zawieszeniu i brak jest prawnych możliwości wyegzekwowania takiego wezwania. Tym samym nie można obecnie czynić zarzutu organom administracji, że pomimo braku inicjatywy w tym zakresie ze strony R.F. prowadziły postępowanie. W ocenie Sądu organy zasadnie także przedmiotem postępowania uczyniły kwestię prawidłowości wykonania otworów okiennych w spornej ścianie. Wykonanie tych otworów, co nie jest kwestionowane przez żadną ze stron postępowania, narusza bowiem przepisy techniczno-budowlane. Z rzutu piętra oraz rzutu przyziemia wynika, że w projekcie budowlanym w ścianie od strony działki skarżących brak było otworów okiennych. Inwestor wykonał je samowolnie. Zgodnie z § 203 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, otwory w ścianach oddzieleń przeciwpożarowych powinny mieć zamknięcia zapewniające spełnienie wymagań określonych w § 202. Dopuszcza się również wypełnienie płaszczyzn ściany luksferami lub cegłą szklaną, jednak na powierzchni nie większej niż 10 % ściany, przy czym ogólna powierzchnia otworów zamykanych i wypełnianych luksferami nie może przekraczać 25 % powierzchni ściany. Również obecnie obowiązujące uregulowania prawne nie uprawniają do wykonania otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanego w granicy, które obniżają odporność pożarową budynku, co wynika z § 12 oraz § 226 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Regulacja taka uzasadniona jest koniecznością ustanowienia tzw. strefy oddzielenia pożarowego, ograniczającej rozprzestrzenianie się ognia poza teren działki. Nałożony w tej sytuacji na R.F. obowiązek zlikwidowania znajdującego się na ścianie budynku mieszkalnego od strony działki nr [...] w poziomie piętra otworu okiennego o wymiarach 200 cm x 120 cm (z możliwością zamurowania luksferami) pozwala na doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Również uzasadnienie znajduje nałożony obowiązek zamontowania rynien i rur spustowych w taki sposób, aby wody opadowe z dachu odprowadzane były na teren działki nr [...]. W myśl bowiem § 126 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dachy i tarasy, a także zagłębienia przy ścianach zewnętrznych budynku powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do wyodrębnionej kanalizacji deszczowej lub kanalizacji ogólnospławnej, a w przypadku braku takiej możliwości - zgodnie z § 28 ust. 2. Stosownie zaś do § 28 ust. 2 w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Nałożone obowiązki miały zatem oparcie w przepisach budowlanych. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. lf