II SA/Łd 61/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi B. Z. i T. Z. na decyzję Wojewody [..] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odmówić podjęcia zawieszonego postępowania. Z.K. Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w Ł. odmówił zwrotu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A., oznaczonej jako działka nr 180 na rzecz spadkobierców byłych właścicieli – B. Z. i T. Z.. Odwołanie od wymienionej decyzji złożyli B. Z. i T. Z.. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy w/w decyzję. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli B. Z. i T. Z.. Postanowieniem z dnia 5 lutego 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.) uznając, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. W uzasadnieniu wskazał, że nieruchomość położona w Ł. przy ul. A., oznaczona jako działka nr 180 została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa orzeczeniem Prezydium Rady Narodowej miasta Ł. nr [...] z dnia [...]. W dniu 17 lipca 2002 r. pełnomocnik skarżących złożył do Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w Warszawie wniosek o stwierdzenie nieważności wymienionego orzeczenia. W tej sytuacji uznano, że rozstrzygnięcie sprawy niniejszej zależy od sposobu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...]. W dniu 24 września 2007 r. skarżący złożyli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. W uzasadnieniu podnieśli, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej toczy się już pięć lat. Jego zakończenie okazuje się niemożliwym z uwagi na brak informacji o aktualnych adresach zamieszkania następców prawnych C. N.. Podkreślili, iż ustalenie adresów J. O. i E. O. nie powinno mieć znaczenia dla prowadzenia postępowania prowadzonego obecnie przez Ministerstwo Transportu i Budownictwa, a w konsekwencji także na postępowanie sądowoadministracyjne. Wskazali ponadto, że dochodzoną przez nich nieruchomość C. N. O. sprzedał w dniu 4 listopada 1939 r. ich spadkodawcy – L. Z.. W chwili obecnej tylko B. Z. i T. Z. objęci są działaniem decyzji wywłaszczeniowej z dnia [...] i jako jedyni mają interes prawny w uczestniczeniu w tym postępowaniu. Na potwierdzenie w/w okoliczności przedstawili odpis księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Ł. Ś. w Ł. z dnia [...], z którego wynika, że współwłaścicielami działki nr 180 położonej przy ul. A w Ł. są B. Z. i T. Z. w ½ części każdy z nich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (w skrócie: p.p.s.a.) Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie w takiej sprawie. Podjęcie postępowania zawieszonego ze względu na konieczność przeprowadzenia innego postępowania może nastąpić - stosownie do okoliczności - jeśli z przebiegu drugiego postępowania wynika, że orzeczenie w nim zapadłe nie może mieć wpływu na wynik zawieszonego postępowania, albo, że powstała możliwość wyjaśnienia sprawy w postępowaniu, które zostało zawieszone (por.: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 s. 410). W rozpatrywanej sprawie wniosek pełnomocnika strony skarżącej o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem, Sąd wydaje postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Zdaniem Sądu, przesłanka skutkująca zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie nie ustała. Nie zakończono bowiem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta Ł. nr [...] z dnia [...]. W przypadku sfinalizowania tego postępowania postępowanie sądowe zawieszone w niniejszej sprawie, zostanie podjęte z urzędu w formie postanowienia, które z kolei doręczone będzie wszystkim stronom. W ocenie Sądu z przebiegu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] nie wynikało, że orzeczenie w nim zapadłe nie może mieć wpływu na wynik postępowania zawieszonego przed sądem. Nie powstała również możliwość wyjaśnienia sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest rozstrzygnięcie wydane w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej. W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przesłanek z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Z.K.