II SA/Łd 61/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. dc Fundacja [...] z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zaskarżona decyzja jest bezzasadna, a jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Na mocy zarządzenia Sędziego sprawozdawcy skarżąca została wezwana do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji poprzez wskazanie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". W odpowiedzi na powyższe wezwanie Fundacja [...] z siedzibą w K. podniosła, że jest instytucją, która przede wszystkim zajmuje się promowaniem kultury i sztuki w Polsce poprzez udostępnianie archiwum historii sztuki oraz organizowanie wystaw. Fundacja nie jest więc instytucją, której działalność nastawiona jest bezpośrednio na zysk, a zatem nie jest w stanie uiścić odpowiedniej sumy pieniężnej, co stanowić będzie dla niej niepowetowaną szkodę, która może naruszyć jej płynność finansową. Fundacja [...] z siedzibą w K. podniosła, że jej działanie przynosi korzyści całemu społeczeństwu, które edukuje i umożliwia mu kontakt z kulturą wyższą. Wobec tego - zdaniem wnioskodawczyni - brak wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji finalnie może spowodować szkodę również dla całego społeczeństwa. W tym miejscu Fundacja podkreśliła, iż w doktrynie przyjmuje się, że "przesłanka "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" jest pojęciem wymagającym każdorazowo oceny odniesionej do statusu materialnego strony, przy czym pojęcia powyższego nie można wiązać z jakąś z góry ustaloną wartością. Fundacja wskazała, że poniesienie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowi dla niej ogromną szkodę, bowiem jest instytucją, której głównym celem jest edukacja kulturalna społeczeństwa, nie jest zaś w pierwszej kolejności nastawiona na zysk. Tym samym wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować zachwianie gospodarką finansową Fundacji, co może niekorzystnie wpłynąć na jej byt prawny. Ponadto wnioskodawczyni wskazała również, że wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jest niezbędne ze względu na niemożliwe do odwrócenia skutki. Zgodnie bowiem z zaskarżoną decyzją prawo własności lokalu w nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A przeszło na nią, a wobec tego przysługują jej wszelkie uprawnienia właściciela co do przedmiotowej nieruchomości, na które składają się: uprawnienie do posiadania rzeczy, korzystania z niej oraz rozporządzania nią. Powyższe uprawnienia są daleko idące i korzystanie z nich finalnie może spowodować skutki trudne, bądź też niemożliwe do odwrócenia. Zdaniem Fundacji w sytuacji, gdy słuszność i zgodność z prawem decyzji jest sporna, wykonanie jej, z racji przyznania daleko idących uprawnień wnioskodawczyni może powodować nieodwracalne skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wyjaśnić należy, że znaczną szkodę, o której mowa w ww. przepisie, należy interpretować jako taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011r. w sprawie o sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić jednocześnie trzeba, że niezbędnym warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wyżej wymienionych przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania w danej sprawie. Wnioskodawca jest zatem zobligowany do rzeczowego uzasadnienia własnego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd nie jest bowiem zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, jak i ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę bez wskazania konkretnych dowodów na poparcie swego stanowiska nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Oceniając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, iż wykonanie tejże decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie przedstawiła bowiem w istocie argumentacji oraz dowodów uprawdopodobniających te okoliczności. W odniesieniu do kwestii podniesionych przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie do uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zaznaczyć trzeba, że wykonywanie zadań w zakresie promowania kultury i sztuki i prowadzenie działalności nie nastawionej bezpośrednio na zysk nie oznacza, że uiszczenie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności narazi wnioskodawczynię na znaczną szkodę. Niewątpliwe Fundacja dysponuje zasobami finansowymi na prowadzenie bieżącej działalności. Jednocześnie jednak uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie przedłożyła żadnych dokumentów potwierdzających jej stan majątkowy i uzyskiwane dochody, które umożliwiłyby ocenę, czy uiszczenie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności spowoduje dla niej szkodę, której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Podobnie twierdzenie strony, że zgodnie z zaskarżoną decyzją na Fundację przeszło prawo własności lokalu w nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A, a wobec tego przysługują jej wszelkie uprawnienia właściciela co do przedmiotowej nieruchomości, co może powodować skutki trudne do odwrócenia, również nie stanowi argumentacji przemawiającej za uznaniem zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Skutki prawne łączące się z każdą decyzją administracyjną orzekającą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie stanowią bowiem uzasadnienia wystąpienia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w odniesieniu do skarżącej. Niezależnie od powyższego dodać należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku wzruszenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność będzie podlegać zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Dodatkowo zauważyć należy, że prawidłowość decyzji orzekającej o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i ustaleniu z tego tytułu opłaty będzie przedmiotem oceny Sądu na kolejnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego i aktualnie przedwczesnym byłoby rozstrzyganie w tym zakresie. W toku merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd bowiem oceni, czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podsumowując stwierdzić należy, że w złożonym wniosku Fundacja [...] nie wskazała ani nie udokumentowała w dostateczny sposób okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym w niniejszej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego i z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. dc