II SA/Łd 612/18

Dnia 29 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. A.B. R. D. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 20 kwietnia 2018 r., natomiast skarga została wniesiona 25 maja 2018 r., zatem po upływie ustawowego terminu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 18 lipca 2018 r. skarżący został wezwany do udzielenia informacji, czy pracownik Stowarzyszenia Centrum Pomocy "A", ul. A 87a, 97-500 R. Pani D. D. była upoważniona do odebrania w jego imieniu zaskarżonej decyzji, a jeżeli nie, wezwać skarżącego do wskazania kiedy otrzymał zaskarżoną decyzję – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że Pani D. D. była upoważniona do odbioru zaskarżonej decyzji w imieniu skarżącego. Powyższe wezwanie zostało odebrane 23 lipca 2018 r. przez Panią J. S. ze Stowarzyszenia Centrum Pomocy "A" w R. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Bezsprzecznie skarżący od 1 stycznia 2015 r. przebywa w Schronisku dla Osób Bezdomnych w R., mieszczącego się przy ulicy A 87a, prowadzonego przez Stowarzyszenie Centrum Pomocy "A" (zaświadczenie z 9 lutego 2018 r.). Zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym skarżący, jako adres do doręczeń podał adres siedziby schroniska. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, w toku postępowania administracyjnego, decyzje organu I instancji wielokrotnie były odbierane przez J. S. (obecnie Zastępcę Kierownika Schroniska dla Osób Bezdomnych w R.). W związku z tym należy domniemywać, że osoby kierujące/zarządzające schroniskiem Stowarzyszenia Centrum Pomocy "A" w R. są uprawnione do odbierania korespondencji w imieniu skarżącego. Świadczy o tym również bezskuteczny upływ terminu określonego w wezwaniu z 18 lipca 2018 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 20 kwietnia 2018 r. Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał 21 maja 2018 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została nadana pocztą dopiero 25 maja 2018 r., tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Tym samym skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. A.B.