II SA/Łd 618/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty A z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej A, składającej się z wieży telekomunikacyjnej z fundamentami, konstrukcji wsporczych anten, dróg kablowych, kontenera technologicznego wraz z fundamentem, wewnętrznej elektrycznej linii zasilającej w R. przy ul. A 5 na działkach nr ewid. [...], obręb [...]. Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę złożył J. D. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż w skardze zawarł zarzuty, które powinny doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Gdyby doszło do rozpoczęcia prac związanych z budową stacji bazowej, biorąc pod uwagę czas niezbędny do rozpatrywania skargi, powstałyby trudne do odwrócenia skutki – przesłanka wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką zastosowania instytucji ochrony tymczasowej jest więc istniejące realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, a która jest wynikiem wykonania kwestionowanej decyzji administracyjnej. Omawiana instytucja ma zatem na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Z konstrukcji wskazanej normy prawnej wynika także, iż to na stronie domagającej się udzielenia ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący odwołał się wyłącznie do zawartej w skardze argumentacji mającej uzasadniać – jego zdaniem – wyeliminowanie jej z obrotu prawnego oraz powołał się na nieskonkretyzowane trudne do odwrócenia skutki rozpoczęcia prac związanych z budową stacji bazowej. To zbyt mało, by sąd mógł uwzględnić wniosek. Ogólnikowe powoływanie się na trudne do odwrócenia skutki realizacji inwestycji nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto zauważyć trzeba, że postępowanie toczące się na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter wpadkowy. W postępowaniu tym sąd jedynie ocenia, spełnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, o jakich stanowi przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., a więc czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na tym etapie postępowania sąd nie dokonuje oceny zasadności merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu. A.D.