II SA/Łd 626/10

Dnia 4 sierpnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., w pozostałym zakresie wniosek oddalić. AG II SA/Łd 626/10 Uzasadnienie J.P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż strona prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Rodzina utrzymuje się z emerytur w łącznej wysokości 2.648 złotych netto. Skarżący posiada mieszkanie o powierzchni 57 m kw. Strona nie zadeklarowała posiadania żadnych wartościowych rzeczy, oszczędności ani papierów wartościowych. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżąca uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada ona majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należało, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w części. Przede wszystkim należy mieć na uwadze fakt, iż skarżący otrzymuje wraz z żoną emeryturę, której wysokość kształtuje się na poziomie 2.648 złotych. Skarżący oświadczył, że wydatki związane z utrzymaniem mieszkania i nabyciem leków to koszt rzędu 1400 złotych. Uprawnione jest zatem twierdzenie, że uwzględniając powyższe wartości, skarżący jest w stanie ponieść ciężar udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym poprzez pokrycie kosztów sądowych. Natomiast w ocenie Referendarza sądowego sytuacja materialna strony nie pozwala na opłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, zatem zasadne stało się uwzględnienie żądania skarżącego w tym zakresie. Z uwagi na fakt, iż skarżący nie wskazał jednoznacznie, czy żąda ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata czy też radcy prawnego, należało uznać, że skarżący pozostawił tę decyzję gestii Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG