II SA/Łd 627/16

WyrokWSA w Łodzi2016-11-29

Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska, Renata Kubot-Szustowska, Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej ma podstawy prawne do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przyłącza energetycznego, jeśli inwestor skorzystał z procedury przewidzianej w art. 29a Prawa budowlanego, a urządzenie zostało wykonane zgodnie z warunkami gestora sieci i nie narusza interesu prawnego strony?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie ma podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przyłącza energetycznego, jeśli inwestor skorzystał z procedury przewidzianej w art. 29a Prawa budowlanego, a urządzenie zostało wykonane zgodnie z warunkami gestora sieci i nie narusza interesu prawnego strony. W takiej sytuacji postępowanie staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przyłącza energetycznego kablowego. Skarżący kwestionował prawidłowość ustaleń organów i brak analizy zgromadzonych dowodów. Organy uznały postępowanie za bezprzedmiotowe, ponieważ przyłącze zostało wykonane zgodnie z art. 29a Prawa budowlanego, na podstawie warunków gestora sieci, a jego lokalizacja nie naruszała interesu prawnego skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2016 r. sprawy ze skargi W. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania przyłącza energetycznego kablowego oddala skargę. LS Decyzją nr [...] z dnia [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 23 – dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania W. D. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przyłącza energetycznego kablowego wraz ze złączem przy działce nr 165 położonej w miejscowości G., gm. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wszczął w dniu 17 lipca 2015 r. z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykonania wyżej opisanego przyłącza kablowego wraz ze złączem. W początkowym etapie postępowania organ nie uznał W. D. za stronę postępowania z uwagi na niewskazanie indywidualnego interesu prawnego. Stanowisko to zweryfikował [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który uchylając do ponownego rozpoznania decyzję PINB wyjaśnił, że interes prawny skarżącego wynika z faktu, iż jest on właścicielem działek 164/1 i 164/2 w G., bezpośrednio przylegających do działki 165. Ponownie prowadząc postępowanie organ I instancji na podstawie oględzin w dniu 1 marca 2016r. ustalił, że szafka pomiarowa do przyłącza energetycznego usytuowana jest w południowo-zachodnim narożniku działki nr 165, od strony drogi gminnej. Znajduje się ona w linii ogrodzenia działki nr 165 biegnącego wzdłuż drogi w odległości około 330 cm mierząc prostopadle od krawędzi drogi asfaltowej jezdni. Szafka pomiarowa o wymiarach 80 cm x 25 cm i wys.140 cm znajduje się w odległości 3,45 m od stacji transformatorowej zamontowanej na słupie. Przedmiotowa szafka energetyczna umieszczona jest w pasie drogowym, dostępna jest z zewnątrz, bez konieczności wchodzenia na teren posesji nr ewid.165 w m. G.. Właścicielką działki 165 jest B. S.. Organ architektoniczno- budowlany nie przyjmował zgłoszenia budowy przyłącza elektroenergetycznego przy działce 165. Natomiast B.S. otrzymała warunki wykonania przyłącza elektroenergetycznego , zgodnie z którym miejscem dostarczenia energii są zaciski na prądowe na odejściu przewodów od zabezpieczenia w rozdzielnicy niskiego napięcia. W dniu 22 grudnia 2009 dokonano technicznego odbioru prac w zakresie wykonania przyłącza i niezbędnej rozbudowy sieci. Powyższe ustalenia stały się podstawą umorzenia postępowania przez PINB w K. decyzją z dnia [...], Nr [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Od powyższej decyzji odwołanie, złożył W. D. podnosząc, że wydana decyzja jest całkowicie bezpodstawna, wydana bez wykonania prawidłowych oględzin oraz analizy zgromadzonych dowodów. W ocenie W. D. przyłącze zostało wykonane bez jakichkolwiek uzgodnień i stosownego zgłoszenia obowiązującego również gestora sieci. Wydane warunki przyłączenia Nr [...] z dnia [...] absolutnie nie zwalniały z przestrzegania procedur obowiązujących w takich przypadkach. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w uzasadnieniu przytoczonej na wstępie decyzji dokonał wykładni art. 105 § 1 k.p.a. i ocenił, że organ stopnia podstawowego zasadnie orzekł o umorzeniu postępowania wskazując na jego bezprzedmiotowość. Brak jest bowiem przepisu prawa, który dawałby legitymację do podjęcia działań w przedmiotowej sprawie, tj. objętej wnioskiem z dnia 11 luty 2015 r., w którym skarżący wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wybudowania przyłącza energetycznego kablowego wraz ze złączem (skrzynka z bezpiecznikiem) przy działce nr 165 położonej w miejscowości G.. Organ odwoławczy zaznaczył, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. zasadnie uznał, iż przyłącze energetyczne kablowe wraz ze złączem zostało zrealizowane na podstawie art. 29 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016, poz. 290), tj. wg warunków i zasad określonych przez gestora sieci. Organ II instancji objaśnił, iż w aktualnym stanie prawnym w przypadku budowy przyłączy, inwestor ma prawo wyboru procedury pozwalającej na realizację inwestycji i może skorzystać z jednej z dwóch możliwości: - na podstawie zgłoszenia - art. 30 ust. 1 pkt la w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, - bez zgłoszenia - art.29 a ustawy Prawo budowlane. W analizowanej sprawie inwestor skorzystał z możliwości realizacji przyłącza bez zgłoszenia. Art. 29 a ustawy Prawo budowlane obliguje inwestora do wykonania na odpowiedniej mapie planu sytuacyjnego przyłącza. Do planu tego będą miały zastosowanie odpowiednie przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego, a do wykonania przyłączy - w zależności od rodzaju przyłącza - Prawa energetycznego bądź ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Jak wynika z akt sprawy B. S. uzyskała warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej A S.A., z dnia [...], nr [...], z których wynika, że miejscem dostarczania energii elektrycznej są zaciski prądowe na odejściu od przewodów od zabezpieczenia w rozdzielnicy nn w stacji w kierunku instalacji odbiorcy- dla przyłącza kablowego. Wydane warunki przyłączenia obejmują, jak wynika z pkt 7.3 następujące projektowane urządzenia nn: wymianę rozdzielnicy nn w stacji, skrzynkę pomiarową przy stacji, poprowadzenie WLZ w kierunku projektowanego układu pomiarowego. Natomiast przyłączany obiekt to B. Natomiast w protokole nr [...] zakończenia realizacji umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej A S.A. stwierdzono, że wszystkie obowiązki, nałożone na Strony w umowie o przyłączanie, zostały wykonane w pełni i w sposób należyty. W dniu 22 grudnia 2009 r. dokonano odbioru technicznego prac w zakresie budowy przyłącza i niezbędnej rozbudowy sieci zgodnie z warunkami przyłączenia nr [...]. Organ odwoławczy podkreślił, brak było podstaw do dalszego prowadzenia postępowania zatem PINB właściwie skorzystał z unormowania zawartego w art. 105 § 1 k.p.a. Dodatkowo organ II instancji wskazał, iż stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu. Na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do sądu administracyjnego złożył W. D. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie przez organ II instancji zebranego materiału dowodowego, a zwłaszcza - wyjaśnień złożonych przez Dyrektora Rejonu Dystrybucji K. zawartych w piśmie z dnia 17 marca 2015 roku ; - wyjaśnień złożonych przez Dyrektora Rejonu Dystrybucji K. zawartych w piśmie z dnia 5 maja 2015 roku; - załączonych do odwołania z dnia 30 października 2015 informacji uzyskanych od Starosty [...] oraz Wójta Gminy K.. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przyłącza energetycznego kablowego wraz ze złączem przy działce nr 165 położonej w miejscowości G., gm. K.. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie z treścią powołanej wyżej regulacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż umorzenie postępowania, o którym mowa w art. 105 § 1 k.p.a., ma miejsce wtedy, gdy wystąpi trwała i nieusuwalna przeszkoda w kontynuacji postępowania, a więc wówczas, gdy brak jest przedmiotu postępowania administracyjnego. Przedmiotem tym jest sprawa administracyjna, Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce wówczas, gdy odpadła jedna z konstytutywnych cech sprawy administracyjnej. Sprawę administracyjną określają elementy podmiotowe i przedmiotowe. Brak któregokolwiek z nich uzasadnia pogląd o bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Inaczej mówiąc, brak podstaw prawnych lub faktycznych, materialnych lub procesowych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy powoduje brak przedmiotu postępowania. Decyzja o umorzeniu postępowania zapada zatem w sytuacji, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub organ administracji stwierdził oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. W stanie faktycznym sprawy organy administracji słusznie uznały, że inwestor skorzystał z trybu, wskazanego w art. 29a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, wybierając jedną z alternatywnych procedur przewidzianych przy budowie przyłączy. Inwestor może działać na podstawie zgłoszenia organowi administracji budowlanej, albo bez dokonywania jakichkolwiek czynności przed organami administracji budowlanej. Spełniając przesłanki z art. 29a ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, inwestor jest zwolniony z obowiązku dokonania zgłoszenia budowy przyłączy na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1a p.b. Należy podkreślić, że organy administracji dokonały, odpowiadającej wymogom prawa, oceny zebranego materiały dowodowego i trafnie ustaliły, że B. S. uzyskała warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej A S.A., z dnia [...]nr [...]. Natomiast w protokole nr [...] zakończenia realizacji umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej A S.A. stwierdzono, że wszystkie obowiązki, nałożone na Strony w umowie o przyłączanie, zostały zrealizowane według warunków i zasad określonych przez gestora sieci. W dniu 22 grudnia 2009 r. dokonano odbioru technicznego prac w zakresie budowy przyłącza i niezbędnej rozbudowy sieci zgodnie z warunkami przyłączenia nr [...]. Powyższe dokumenty dowodzą, iż inwestorka uzyskała promesę ma użytkowanie spornego urządzenia. Skarżący w skardze zwrócił uwagę na naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. Odnosząc się do tych argumentów podkreślić wypada, iż w toku postępowania organy stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 K.p.a.). Organy prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 K.p.a.), zatem są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 K.p.a.). Wbrew twierdzeniom skarżącego postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone w sposób odpowiadający wymaganiom określonym w zacytowanych przepisach, wszystkie okoliczności istotne w sprawie zostały wyjaśnione, co zyskało swoje potwierdzenie w treści dokumentów załączonych do akt administracyjnych i w treści uzasadnienia rozstrzygnięć organów administracji. Należy podkreślić, ze organ dokonał ustaleń na podstawie powołanych dokumentów, waloru takiego zaś nie mają pisma operatora sieci, kierowane do indywidualnych odbiorców. Przede wszystkim wskazać jednak należy, że z ustaleń organów nie wynika, aby sporne urządzenie naruszało interes prawny skarżącego. Interes ten związany jest bowiem z prawem własności W. D.. Skarżący jest właścicielem działek nr 164/1 i 164/2. Jak jednak ustalił organ, czego nie kwestionował skarżący, sporne urządzenie pozostaje poza granicami jego nieruchomości, znajduje się w pasie drogowym i przy granicy z działką 165, należącą do B.S.. nieruchomości sąsiadujących z działką nr 165, na której zrealizowano skrzynkę pomiarową, posadowioną w pasie drogowym, ale nie w granicy z działką 164/2 który wywodzi A zatem Sąd stwierdza brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że inwestycja godzi w uzasadniony interes prawny skarżącego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi należy zgodzić się, że w tak ustalonym stanie faktycznym niewątpliwie organy administracji nie miały materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji. Konkludując, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. JK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło