II SA/Łd 629/19

Dnia 15 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 15 października 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane i zwrot świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B.A. G. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane i zwrot świadczenia wychowawczego. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a to: 1. art. 7 i art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady uwzględniania słusznego interesu obywateli oraz pogłębiania zaufania organów administracji publicznej, tj. wydanie przez organ niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy było możliwe rozstrzygnięcie sprawy zgodnie ze słusznym interesem strony: 2. art. 10 § 1 wspomnianej wyżej ustawy poprzez uniemożliwienie skarżącemu wzięcia należytego udziału w sprawie zarówno w pierwszej jaki i w drugiej instancji, w szczególności poprzez niepoinformowanie skarżącego o zakończeniu postępowania; 3. art. 61 § 4 ww. ustawy polegające na zaniechaniu zawiadomienia skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie; 4. art. 77 § 1 ww. ustawy poprzez bezzasadne niezastosowanie, a w następstwie niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego; 5. art. 77 i art. 107 ww. ustawy poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady praworządności, naruszeniem słusznego interesu skarżącego, nienależytym wyjaśnieniu okoliczności sprawy wskutek niedostatecznego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego; 6. art. 107 § 6 w zw. z art. 140 ww. ustawy polegające na niewystarczającym uzasadnieniu decyzji, w szczególności poprzez brak rozpoznania zgłoszonych wniosków oraz twierdzeń strony. Ponadto skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 22 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci poprzez jego błędną wykładnie i uznanie, iż doszło do zbiegu prawa rodziców do świadczenia wychowawczego, w sytuacji, gdy faktyczną opiekę nad dzieckiem J. C. sprawuje G. C.; 2. art. 22 ww. ustawy poprzez jego błędną wykładnię, a w następstwie zaniechanie zwrócenia się do kierownika ośrodka pomocy społecznej o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, celem ustalenia kto sprawuje faktyczną opiekę nad dzieckiem J. C.; 3. art. 25 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy poprzez jego bezzasadne zastosowanie w okolicznościach sprawy i uznanie za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze na rzecz J. C. w sytuacji, w której skarżący nie został pouczony o braku prawa do jego pobierania. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta Miasta Ł. i umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Ponadto skarżący wniósł ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 sierpnia 2019 roku skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie numeru PESEL. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2019 roku. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego poprzez wskazanie numeru PESEL. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 sierpnia 2019 roku, zatem termin do usunięcia wskazanego braku skargi upłynął w dniu 6 września 2019 roku, który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Z uwagi na bezskuteczny upływ wskazanego terminu na uzupełnienie skargi, nie jest możliwe nadanie jej dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła zatem otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżący pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach, nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi w terminie. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.