II SA/Łd 63/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-02-27

Skład orzekający: Leszek Foryś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, działający w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, korzystają z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i czy w związku z tym należy umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a także czy można przyznać im prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Skarżący, których sprawa dotyczy zasiłku celowego, korzystają z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA, co skutkuje umorzeniem postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów jako zbędnego. Ponadto, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 PPSA, przyznano im prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, uznając ich sytuację materialną za uzasadniającą takie rozwiązanie.
Stan faktyczny
K.D. i K.K. złożyli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego. Skarżący wskazali na trudną sytuację materialną, utrzymując się z świadczeń społecznych i wychowując dzieci oraz rodzeństwo jako rodzinę zastępczą. Nie posiadają majątku ani oszczędności, a koszty utrzymania rodziny uniemożliwiają im pokrycie kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 lutego 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. i K.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.D. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia 1/ umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2/ przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata lf II SA/Łd 63/18 Uzasadnienie K.D. i K.K. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzą gospodarstwo domowe dwójką dzieci oraz trójką rodzeństwa skarżącej (dla których stanowi rodzinę zastępczą). Rodzina utrzymuje się wyłącznie z pomocy społecznej – zasiłków rodzinnych, dodatków wychowawczych i świadczeń z tytułu rodziny zastępczej – łącznie 4728 zł. Skarżący nie wykazali żadnego majątku ani oszczędności. Wskazując na stałe miesięczne koszty utrzymania skarżący stwierdzili, że nie stać ich na pokrycie kosztów postępowania. Oświadczyli także, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest zasiłek celowy. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a skarżący z mocy ustawy korzystają już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne. Z kolei w myśl art. 262 p.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata. Mając na uwadze sytuację materialną, przedstawioną przez skarżących, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Strony w sposób dostateczny wykazały, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło