II SA/Łd 633/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 633/11 UZASADNIENIE W dniu 6 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga T. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie, przedmiotowa skarga została nadana w dniu 21 kwietnia 2011r. Jednocześnie wraz ze skargą organ nadesłał pismo skarżącego opatrzone datą 4 maja 2011r., w którym wyjaśnia, iż w związku z pomyłką w zaadresowaniu koperty ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosi o przyjęcie korespondencji i przesłanie według adresu i wymogu do wskazanego adresata tj. Sądu. Do przytoczonego pisma została załączona koperta adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 104, 90-926 Łódź, opatrzona datą 21 kwietnia 2011r. Wraz ze skargą organ złożył akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę, w której sformułował wniosek o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei stosownie do art. 54 §1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Jednocześnie jednak w myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi jest zachowany wówczas, gdy przed upływem 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia skarga wniesiona zostanie do sądu za pośrednictwem organu lub gdy strona odda skargę w polskim urzędzie pocztowym najpóźniej w ostatnim dniu terminu do godz. 24.00 (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2006r., III SA/Wa 1515/06, niepubl.). Jak już wyżej wskazano, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, zatem w niniejszej sprawie takim organem jest Wojewoda Łódzki. Wobec tego za datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie należy uznać datę nadania tejże skargi do Wojewody Łódzkiego, co za tym dniem wniesienia skargi jest dzień 4 maja 2011r. Nie sposób bowiem przyjąć, iż datą złożenia skargi jest data nadanie pierwszej przesyłki, która była adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (niewłaściwy adres), gdyż przesyłka ta, jak wyjaśnił skarżący a co wynika z koperty, została zwrócona nadawcy, nie może zatem wywoływać żadnych skutków prawnych. Zauważyć trzeba, iż zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi. Jednakże, jak wynika ze stempla pocztowego, którym opatrzona została przesyłka zawierająca skargę, została ona nadana w dniu 4 maja 2011r. i ten dzień jest dniem złożenia skargi, stosownie bowiem do art. 83 § 3 p.p.s.a. data oddania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczna z datą wniesienia skargi do sądu. Reasumując, w świetle ustalonego w sprawie stanu faktycznego w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, iż skarżący wniósł skargę z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 §2 p.p.s.a., który to termin upływał z dniem 30 września 2010r. Lektura skargi nie wskazuje jednocześnie aby strona wnioskowała o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązany był orzec jak w sentencji postanowienia. ar