II SA/Łd 634/08

Dnia 25 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków A. P. i A. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr S.K.O. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji p o s t a n a w i a: przyznać skarżącym – A. P. i A. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. A.P. i A.P. złożyli na urzędowym formularzu wnioski o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. We wnioskach tych podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Na ich utrzymaniu pozostaje 17-letnia córka M.P., uczęszczająca do szkoły średniej. Skarżący wskazali przy tym, że uzyskują dochód roczny z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego w wysokości 4.013,13 zł. Ich majątek stanowią zaś nieruchomości w postaci domu siedliskowego, zabudowań inwentarskich oraz nieruchomości rolnej o pow. ok. 700 ha. Jednocześnie skarżący oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonych wniosków o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Na ich utrzymaniu pozostaje 17-letnia córka M.P., uczęszczająca do szkoły średniej. Łączny roczny dochód małżonków z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego zamyka się w kwocie 4.013,13 zł. Majątek rodziny stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu siedliskowego, zabudowań inwentarskich oraz nieruchomości rolnej o pow. ok. 700 ha. Ponadto skarżący nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wobec powyższego Sąd uznał, że wnioski skarżących zasługują na uwzględnienie i przyznał im prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż przy uzyskiwanym dochodzie skarżący nie mogliby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tym niemniej, zważywszy na tożsamy charakter pomocy prawnej świadczonej przez radców prawnych i adwokatów w ramach wykonywanego zawodu (w zakresie obejmującym występowanie przed sądami i urzędami), Sąd uznał za zasadne w niniejszej sprawie przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)