II SA/Łd 634/09
PostanowienieWSA w Łodzi2009-09-30
Skład orzekający: Agnieszka Grosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku niewykonania przez stronę wezwania do uzupełnienia informacji dotyczących jej stanu majątkowego i rodzinnego, można odmówić przyznania prawa pomocy?Ratio decidendi
W przypadku, gdy oświadczenie strony o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jest niewystarczające do oceny jej zdolności płatniczych, a strona mimo wezwania nie przedstawiła wymaganych uzupełniających informacji i dokumentów, należy odmówić przyznania prawa pomocy. Brak aktywności strony w wykazaniu przesłanek przyznania prawa pomocy uniemożliwia jego udzielenie.Stan faktyczny
Skarżąca E.M. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. dotyczącą sprzedaży lokalu mieszkalnego i jednocześnie wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożyła oświadczenie o stanie majątkowym, które okazało się niewystarczające do oceny jej zdolności płatniczych. Mimo wezwania do złożenia dodatkowych informacji, skarżąca ich nie przedstawiła.Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 30 września 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II w osobie: Agnieszki Grosińskiej po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.M. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży na rzecz najemcy w drodze bezprzetargowej samodzielnego lokalu mieszkalnego stanowiącego własność gminy p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. AG
E.M., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży na rzecz najemcy w drodze bezprzetargowej samodzielnego lokalu mieszkalnego stanowiącego własność gminy.
Jednocześnie skarżąca wystąpiła z żądaniem zwolnienia od kosztów sądowych, składając oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu.
Jak wynika z oświadczenia skarżąca jest wdową, mieszka sama, "brak najbliższych członków rodziny". Źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 1.746 złotych, strona posiada mieszkanie o powierzchni 77 m kw., nie deklaruje posiadania innych wartościowych składników majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że na poczet wykupu mieszkania, które zajmuje zaciągnęła kredyt w wysokości 38.500 złotych u swoich dzieci i wnuków. Strona oszacowała ponoszone miesięcznie wydatki związane z utrzymaniem na kwotę 1.285 złotych.
Z uwagi na fakt, iż oświadczenie skarżącej, zawarte na formularzu urzędowym, okazało się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, a także z uwagi na zawarte w nim nieścisłości, w wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 sierpnia 2009 r. skarżąca została wezwana do złożenia dodatkowych informacji. Jednakże do dnia dzisiejszego dodatkowe żądane informacje nie zostały nadesłane.
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Zatem strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
W rozpoznawanej sprawie, analiza złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie dała jednoznacznych podstaw do ustalenia zdolności płatniczych skarżącej. Wątpliwości budziła bowiem sytuacja rodzinna skarżącej, która stwierdzając, iż nie ma najbliższych członków rodziny, wyjaśniła jednocześnie, iż środki niezbędne do nabycia mieszkania pożyczyła od dzieci i wnuków. Tym samym zaistniała konieczność wezwania strony do przedstawienia uzupełniających informacji i dokumentów, które wskazywałyby na rzeczywistą możliwość strony uiszczenia kosztów sądowych. Należy bowiem podkreślić, iż podejmując rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania prawa pomocy Referendarz sądowy orzeka nie tylko w oparciu o informacje zawarte przez stronę w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym i rodzinnym, gdyż w sytuacji gdy dane zawarte w oświadczeniu są niekompletne bądź niewystarczające do oceny zdolności płatniczych strony, ma prawo w oparciu o art. 255 p.p.s.a. wezwać stronę do ich uzupełnienia, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Mimo wezwania, skarżąca nie przedstawiła wymaganych dokumentów, co spowodowało, iż jej sytuacja rodzinna i materialna nie mogła zostać dostatecznie oceniona.
Brak aktywności strony w wykazaniu przesłanek przyznania prawa pomocy i niewykonanie wezwania z dnia 26 sierpnia 2009 r. przesądzić musi o nieuwzględnieniu jej żądania. Konsekwencją powyższego zaniechania jest bowiem brak pełnej wiedzy co do faktycznej sytuacji materialnej wnioskodawczyni, co wyłącza możliwość przyznania prawa pomocy, zwłaszcza gdy dane wynikające z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu nie wskazują na istniejące ubóstwo. Ponadto należało mieć na względzie fakt, iż strona mimo wysokości wykazywanych dochodów oraz niemal równoważących te dochody niezbędnych wydatków, ustanowiła pełnomocnika z wyboru, co przesądza o posiadaniu bądź możliwości zgromadzenia (zdobycia) koniecznych na ten cel środków finansowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło