II SA/Łd 635/12

Dnia 2 sierpnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Prezes Sądu Okręgowego w Ł. decyzją z dnia [...], nr [...] odmówił G. S. udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w postaci postanowień wraz z uzasadnieniami wydanych w okresie od dnia 1 lipca 2009r. do dnia 16 maja 2010r. przez Sąd Okręgowy w Ł. na skutek rozpoznania środka odwoławczego w sprawach dotyczących zasiedzenia służebności oraz wyroków wraz z uzasadnieniami wydanych we wskazanym okresie przez Sąd Okręgowy w Ł. w pierwszej lub drugiej instancji w sprawach o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Powyższą decyzję G. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, że zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną, a kontrolą sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Tytułem wyjaśnienia wypada zaznaczyć, iż stosownie do treści art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Stosownie do art. 16 ust. 2 tej ustawy, do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sprawach, dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej zastosowanie znajdzie zatem art. 17 pkt 1-3 k.p.a., zgodnie z którym organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej, w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie, zaś w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. Z kolei po myśli art. 9 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów sprawuje Minister Sprawiedliwości osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru. Natomiast zgodnie z art. 21 § 1 tej ustawy organami sądów są: 1) w sądzie rejonowym – prezes sądu, 2) w sądzie okręgowym – prezes sądu oraz kolegium sądu okręgowego, 3) w sądzie apelacyjnym – prezes sądu oraz kolegium sądu apelacyjnego, 4) dyrektor sądu apelacyjnego oraz dyrektor sądu okręgowego, a w sądzie rejonowym w razie jego powołania kierownik finansowy sądu w obszarach określonych w § 2. Według art. 22 § 1 pkt 2 powyższej ustawy, prezes sądu pełni czynności z zakresu administracji sądowej, a zgodnie z § 4 cytowanego art. prezes sądu apelacyjnego sprawuje nadzór nad działalnością administracyjną sądów okręgowych na obszarze właściwości sądu apelacyjnego. W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania wniesionego od decyzji prezesa sądu okręgowego jest prezes sądu apelacyjnego, a zatem organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do prezesa sądu okręgowego jest prezes sądu apelacyjnego. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż w rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona do tutejszego Sądu na decyzję organu pierwszej instancji, a tym samym jest ona niedopuszczalna, ponieważ nie został wyczerpany tok instancji. Należy podkreślić, że pouczenie prawne zamieszczone w zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy zawiera wskazanie, że od tej decyzji przysługuje odwołanie do Prezesa Sądu Apelacyjnego w Ł., zaś skarżący z prawidłowego pouczenia nie skorzystał, lecz wniósł skargę do sądu administracyjnego. Powyższa okoliczność wyczerpuje przesłankę przewidzianą treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. bowiem skarga jest niedopuszczalna, co musiało skutkować jej odrzuceniem. m.o.