II SA/Łd 635/13

Dnia 23 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant St. Specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2013 roku sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie świadczenia z pomocy społecznej na kontynuowanie nauki - oddala skargę. LS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. S. od decyzji z dnia [...], nr [...], wydanej przez Starostę [...], którą przyznano J. S. świadczenie z pomocy społecznej na kontynuowanie nauki dla osób opuszczających placówki opiekuńczo-wychowawcze w kwocie 494,10 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał, iż odwołanie od wymienionej decyzji z dnia [...] J. S. wniosła pismem z dnia 4 kwietnia 2013r., w jego treści domagając się podwyższenia miesięcznego świadczenia z pomocy społecznej na kontynuowanie nauki dla osób opuszczających placówki opiekuńczo - wychowawcze z kwoty 494,10 złotych do 1 647 złotych. Organ dodał, że decyzja z dnia [...] nie została odebrana przez J. S., pierwszy raz była awizowana w dniu 30 października 2012r. (adresata nie zastano), a drugi raz awizowana była w dniu 8 listopada 2012r. Zwrot przesyłki zawierającej decyzję - z powodu niepodjęcia w terminie - nastąpił 16 listopada 2012r. Organ przypomniał treść art. 44 § 1 i § 4 k.p.a., po czym wskazał, że termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie upływał z dniem 13 listopada 2012r., zaś J. S. wniosła odwołanie pismem dostarczonym do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. w dniu 4 kwietnia 2013r., o czym świadczy data pisma i data stempla potwierdzającego wpływ tegoż pisma do organu pierwszej instancji, a zatem zostało ono złożone po upływie ustawowego terminu i tym samym należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ zauważył, że J. S. była świadoma otrzymywania pomocy z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P., o czym wspomina w swym odwołaniu. To, że nie interesowała się na jakich zasadach otrzymuje pomoc świadczy o jej zaniedbaniu. Ponadto gdyby nawet uznać, że doręczenie zastępcze było wadliwe to sama strona przyznaje, że w styczniu 2013r. zapoznała się z treścią decyzji, a odwołanie zostało złożone dopiero w kwietniu 2013r. Ponadto złożone odwołanie nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Powyższe postanowienie J. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc jednocześnie o podwyższenie świadczenia przyznanego decyzją z dnia [...]. W treści skargi wyjaśniła, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji dowiedziała się z chwilą doręczenia jej kwestionowanego postanowienia. Dodała, że jest wychowanką Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej w P., nie otrzymała mieszkania, które przysługuje wychowankom po opuszczeniu takiej placówki. Nadto nie dysponuje środkami finansowymi na wynajęcie mieszkania, jest osoba bezrobotną. Wszystkie koszty związane z utrzymaniem pokrywa z przedmiotowego świadczenia, którego kwota jest niewystarczająca na ich pokrycie. Dodała, że nigdy nie otrzymała decyzji z dnia [...] przyznającej jej świadczenie, podobnie jak żadnego awiza dotyczącego owej decyzji. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w treści zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala. W stanie faktycznym niniejszej sprawy organ drugiej instancji zaskarżonym postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez skarżącą odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Wskazać zatem należy, iż stosownie do art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - w toku postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia. Bezspornym w sprawie jest to, iż decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] została doręczona skarżącej, w trybie przewidzianym art. 44 k.p.a. Zasadą jest, że pisma w postępowaniu administracyjnym doręcza się adresatowi w mieszkaniu osobiście, względnie - w przypadku nieobecności - dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 42 i art. 43 k.p.a.). Natomiast w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wyżej wskazany, doręczenia dokonuje się w sposób zastępczy. W takim przypadku, zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W myśl § 3, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia, przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). Wydanie zatem decyzji przez organ i wysłanie na adres wskazany przez stronę winno doprowadzić do jej doręczenia, przy czym doręczenie w swych skutkach oznacza rozpoczęcie biegu terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. do złożenia odwołania. W ocenie Sądu rację ma organ co do tego, że doręczenie zostało dokonane w trybie art. 44 k.p.a., ponieważ przesyłka zawierająca rozstrzygnięcie mimo dwukrotnego awizowania w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 października 2012r. oraz w dniu 8 listopada 2012r. nie została odebrana przez adresata. Skuteczne więc doręczenie decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło w dniu 13 listopada 2012r., stosownie do art. 44 § 4 k.p.a. W następstwie uzasadnione było stwierdzenie organu, iż skarżąca nie dotrzymała czternastodniowego terminu do złożenia odwołania, który upłynął w dniu 27 listopada 2012r., skoro odwołanie zostało złożone w organie pierwszej instancji dopiero w dniu 4 kwietnia 2013r.. Należy podkreślić, że kwestionowana w odwołaniu decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia odwołania. Pouczenie to wskazywało, iż odwołanie należy skierować do organu odwoławczego, za pośrednictwem organu pierwszej instancji, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Nadto wniesione przez skarżącą odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wniosek taki został przez skarżącą złożony w dniu 10 czerwca 2013r., jednak nie podlega on rozpoznaniu w przedmiotowej sprawie. Podobnie jak skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, która wraz z okolicznościami warunkującymi jej rozstrzygnięcie, będzie rozpoznawana przez Sąd odrębnie. W tak ustalonym stanie faktycznym, w szczególności wobec tego, że uchybienie terminu było niewątpliwe - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. było zobligowane do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania, na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pogląd taki potwierdza orzecznictwo (zob. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998r., w sprawie o sygn. akt IV SA 2294/96, Lex nr 45698; wyrok NSA z dnia 21 marca 1997r., w sprawie o sygn. akt SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079; wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1482/96, Lex nr 29004). Skarga w swojej argumentacji kwestionuje skuteczność doręczenia zastępczego dokonanego w trybie art. 44 k.p.a., jednakże argumentacja ta ze względu na powyżej wskazane okoliczności nie może być zaakceptowana. Mając zatem na uwadze, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej, uznać należało zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, czego konsekwencją jest oddalenie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., przedmiotowej skargi. A.P.