II SA/Łd 638/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-08-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej, która jest małą wspólnotą, może zostać uznana za dopuszczalną, jeśli nie wszystkie podmioty posiadające udziały w nieruchomości wspólnej wyraziły zgodę na jej wniesienie?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej, która jest małą wspólnotą (do 7 lokali), wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, jaką jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Brak zgody jednego ze współwłaścicieli, posiadającego ponad połowę udziałów, skutkuje niedopuszczalnością skargi i jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa ul. A 12 w Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazującą doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Pełnomocnik Wspólnoty został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia dokumentów potwierdzających umocowanie oraz zgodę członków wspólnoty na wniesienie skargi. Wspólnota jest obecnie małą wspólnotą, składającą się z dwóch właścicieli: E. K. i Gminy Miasto Ł. Pełnomocnik przedstawił zgodę tylko jednego współwłaściciela (E. K.), podczas gdy Gmina Miasto Ł. nie wyraziła zgody na wniesienie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. i zwrócono uiszczoną kwotę wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 29 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej Wspólnocie Mieszkaniowej ul. A 12 w Łodzi kwotę 500 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 25 maja 2018 roku, pod pozycją [...]. Adwokat A. K. zaskarżyła do sądu administracyjnego w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...], nr [...], w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Wraz ze skargą adw. A. K. wniosła o przywrócenie terminu do jej złożenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 29 czerwca 2018r. adw. A. K. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1. złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 2. złożenie dokumentów określających umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej; 3. wypowiedzenie się, czy Wspólnota Mieszkaniowa, którą reprezentuje jest małą wspólnotą (do 7 lokali włącznie), czy też dużą wspólnotą (obejmującą powyżej 7 lokali); 4. złożenie dokumentów potwierdzających wyrażenie zgody członków wspólnoty mieszkaniowej na wniesienie w ich imieniu skargi do sądu administracyjnego - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie adw. A. K. przesłała do sądu odpis pełnomocnictwa z 26 stycznia 2017 r., udzielonego w imieniu Wspólnoty przez E. K. oraz oryginał pełnomocnictwa z 20 lipca 2018 r. wraz z uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. nr [...] i jednocześnie wyjaśniła, że w chwili wyboru Zarządu Wspólnoty w osobie E. K. w 2009r. Wspólnota Mieszkaniowa ul. A 12 w Ł. była dużą wspólnotą mieszkaniową. Obecnie, w wyniku wyburzenia jednego z budynków, jest to mała wspólnota mieszkaniowa, tworzona przez dwóch właścicieli – Gminę Miasto Ł. oraz E. K.. Wybrany w 2009r. Zarząd Wspólnoty nie został do chwili obecnej odwołany, ani zmieniony. Adwokat A. K. wyjaśniła również, że składa do sądu pismo, w którym E. K. wyraża zgodę na wniesienie w jej imieniu skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną decyzję. Jednocześnie adwokat A. K. wyjaśniła, że E. K. złożyła do Sądu Rejonowego dla Ł. w Ł. wniosek o zniesienie współwłasności nieruchomości poprzez przyznanie jej całości nieruchomości na wyłączną własność. Ponadto adwokat A. K. podniosła, że drugi członek Wspólnoty – Miasto Ł., który jest jednocześnie właścicielem nieruchomości przy ulicy A 14 w Ł., nie udzielił zgody na wniesienie skargi do sądu administracyjnego z uwagi na swój interes związany z nieruchomością przy ulicy A 14 w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 57 § 1 w zw. art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – w skrócie: "p.p.s.a." – do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2018r., poz. 716) – zwanej dalej: "u.w.l." - jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i lokali niewyodrębnionych, należących nadal do dotychczasowego właściciela, nie jest większa niż siedem, do zarządu nieruchomością wspólną mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. W myśl art. 199 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018r., poz. 1025) – w skrócie: "k.c." - do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Z art. 201 k.c. wynika z kolei, że do czynności zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. W braku takiej zgody każdy ze współwłaścicieli może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności. Jeżeli natomiast lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona (art. 20 ust. 1 u.w.l.). Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali (art. 21 ust. 1 u.w.l.). Czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie (art. 22 ust. 1 u.w.l.). Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej (art. 22 ust. 2 u.w.l.). Wystąpienie ze skargą do sądu administracyjnego jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd nieruchomością wspólną. Reasumując, bez względu na to, czy jest to mała wspólnota, czy duża wspólnota wniesienie skargi do sądu wymaga zgody albo wszystkich członków wspólnoty (wspólnota mała) albo uchwały właścicieli lokali wyrażającej zgodę na dokonanie tej czynności (duża wspólnota). Wspólnota Mieszkaniową ul. A 12 w Ł. jest obecnie małą wspólnotą mieszkaniową, co oznacza, że udzielenie pełnomocnictwa adw. A. K. winno być dokonane przez całą Wspólnotę, to jest zarówno przez E. K., jak i Gminę Miasto Ł., stosownie do wyżej powołanych przepisów Kodeksu cywilnego. Niestety adw. A. K., jak sama przyznała, dysponuje jedynie pełnomocnictwem podpisanym przez E. K.. Drugi współwłaściciel – Gmina Miasto Ł. – który notabene ma większość udziałów we współwłasności, nie wyraził zgody na wniesienie skargi do sądu. Z tego wniosek, że adw. A. K. nie była uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł.. W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie ma znaczenia fakt, że zgodnie z oświadczeniami adwokat A. K. wybrany w 2009 r. Zarząd Wspólnoty nie został do chwili obecnej odwołany, ani zmieniony. Co prawda wbrew twierdzeniom pełnomocnika, do jej pisma z 21 lipca 2018 r. nie została załączona uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. nr [...], w sprawie powołania nowego członka zarządu i powierzenia mu nieodpłatnie obowiązków zarządcy nieruchomości (a zamiast niej załączono uchwałę nr [...], w sprawie ustalenia planu eksploatacyjnego i remontowego na rok 2016 i określenia zaliczki na pokrycie kosztów zarządu), ale wspomniana uchwała znajduje się w aktach administracyjnych organu I instancji (k. 63). Wynika z niej, że "...Wspólnota Mieszkaniowa postanawia powołać z dniem 2 marca 2009 r. nowego członka Zarządu Nieruchomości w składzie: 1. E. K.". Jednakże bez względu na to, czy w związku ze zmianą statusu wspólnoty mieszkaniowej z dużej na małą, powyższa uchwała nadal wywołuje swoje skutki, to i tak na jej podstawie E. K. nie miała legitymacji do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł., skoro czynność ta wykraczała poza zakres zwykłego zarządu. Nie do przyjęcia jest natomiast pogląd, że adwokat A. K. może występować w imieniu wspólnoty mieszkaniowej pomimo sprzeciwu współwłaściciela posiadającego ponad połowę udziałów w nieruchomości. Innymi słowy nie można przyjąć, ze Wspólnota A 12 w Ł. wyraziła wolę wystąpienia do sądu ze skarga. Z tego względu stwierdzić należy, że adwokat A. K. nie wykazała legitymacji do wniesienia w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12 w Ł. skargi do sądu administracyjnego na opisaną na wstępie decyzję, co oznacza, że taka skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do oświadczenia adwokat A. K., że E. K. wyraziła zgodę na wniesienie skargi do sądu administracyjnego na zaskarżoną decyzję także w jej imieniu, wyjaśnić należy, że do sądu została złożona tylko skarga Wspólnoty Mieszkaniowej ul. A 12. Z jej treści wynika jednoznacznie, że stroną skarżącą jest wyłącznie ww. wspólnota mieszkaniowa. Treść skargi nie wskazuje w żadnym miejscu, że stroną skarżącą jest również E. K.. W ocenie sądu nie budzi żadnych wątpliwości, że stroną skarżącą była jedynie Wspólnota Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik nie można uznać, że samo oświadczenie E. K. o wyrażeniu zgody na wniesienie skargi do sądu administracyjnego także w jej imieniu jest równoznaczne z tym, że przedmiotowa skarga została złożona także przez E. K.. Na marginesie wskazać również wypada, że wobec braku legitymacji procesowej do wniesienia skargi przez jednego członka w imieniu Wspólnoty, adwokat A. K. nie była również uprawniona do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Rozpoznanie tego wniosku jest zatem bezprzedmiotowe, skoro sama skarga, z uwagi na brak legitymacji do jej wniesienia, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. a.tp.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło