II SA/Łd 639/09

Dnia 29 września 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II w osobie: Agnieszki Grosińskiej po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na rozbiórkę p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. AG H.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na rozbiórkę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 sierpnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem J. Małżonkowie posiadają dom o powierzchni 99,20 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,52 ha. Źródłem utrzymania dla rodziny jest wynagrodzenie za pracę J.B. w wysokości 2.050 złotych brutto (1389,74 złotych netto). Na majątek rodziny składa się również samochód osobowy marki Skoda (11 – letni). Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zatem strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącą okoliczności związane z sytuacją rodzinną i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Na uwagę zasługuje bowiem przede wszystkim fakt, iż jedyne źródło utrzymania stanowi wynagrodzenie za pracę męża wnioskodawczyni, a średni dochód na członka rodziny kształtuje się na poziomie ok. 694 złotych. Powyższe powoduje, iż uprawnione jest twierdzenie, iż uiszczenie choćby już tylko wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych może narazić skarżącą i jej rodzinę na uszczerbek koniecznego utrzymania Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG