II SA/Łd 64/08

Dnia 20 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C.B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi C.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – C.B. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. (MSi) C.B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku. We wniosku tym podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zamieszkuje na stałe w Austrii i posiada obywatelstwo austriackie. Od kilku lat nie pracuje i utrzymuje się z zasiłku socjalnego dla osób w krytycznym położeniu finansowym ("minimum socjalnego"), w kwocie 630 euro. Kwota ta jest wolna od zajęć komorniczych i podatków. Skarżący wskazał przy tym, że od paru lat jest rozwiedziony. Płaci alimenty na dziecko (11 lat) w kwocie 80 euro oraz spłaca kredyt zaciągnięty na budowę obiektu w kwocie 86 euro. Jednocześnie skarżący podkreślił, że "minimum socjalne", które otrzymuje, powinien w całości przeznaczyć na odzież, żywność i inne podstawowe rzeczy niezbędne do życia. Jednakże z otrzymywanej kwoty opłaca alimenty i spłaca kredyt. Dodał przy tym, że nie jest w stanie sprzedać "budowy w Polsce", ponieważ sprawy trwają już 7 lat i z tego powodu nie może znaleźć kupca. Z uwagi na wielość spraw związanych z tym obiektem, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania i ustanowienia radcy prawnego. Skarżący wskazał także, iż jest właścicielem domu z 1935 r., który wymaga generalnego remontu. Stary budynek jest na stałe połączony z nowobudowanym budynkiem, co powoduje, że nie można go oddzielnie sprzedać. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Od paru lat jest rozwiedziony. Zamieszkuje na stałe w Austrii i posiada obywatelstwo austriackie. Jednocześnie skarżący nie pracuje i utrzymuje się z zasiłku socjalnego dla osób w krytycznym położeniu finansowym, w kwocie 630 euro. Z zasiłku opłaca alimenty na dziecko (11 lat) w kwocie 80 euro oraz spłaca kredyt zaciągnięty na budowę obiektu w kwocie 86 euro. Jest przy tym właścicielem domu z 1935 r., który wymaga generalnego remontu. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. W tej sytuacji, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wziąwszy bowiem pod uwagę wysokość dochodu skarżącego, stanowiącą minimum socjalne w kraju, w którym na stale przebywa i kwotę wykazanych przez niego wydatków, Sąd doszedł do przekonania, iż wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)