II SA/Łd 641/19

Dnia 19 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Mariola Kaźmierczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2019 roku sprawy ze skargi Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty A wsi S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej Statut Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty A wsi S. postanawia odrzucić skargę. M.K. Spółka dla zagospodarowania Wspólnoty A wsi S. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z [...] r., [...], stwierdzającej nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., znak: [...], zatwierdzającej Statut Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty A wsi S., uchwalony przez ogólne zebranie członków Wspólnoty A w S. w dniu [...] r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja została wydana m.in. w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) – zwanej dalej: "k.p.a." – zgodnie z którym właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Z kolei w myśl art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Natomiast stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie. Z powyższego wynika, że Wojewoda [...] orzekał w niniejszej sprawie jako organ I instancji, a od wydanej decyzji przysługiwało skarżącej odwołanie do właściwego ministra. Oznacza to, że, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia. Co prawda w pouczeniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...] błędnie wskazano, że decyzja ta jest ostateczna i w związku z tym stronom służy prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, jednak okoliczność ta nie może mieć żadnego wpływu na fakt, że skarga na tę decyzję jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. A.B.