II SA/Łd 647/12

Dnia 4 czerwca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2012 r., II SA/Łd 647/12 oddalającego skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek. lf Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie zasiłku celowego. Następnie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku, z uwagi na złożenie po terminie wniosku w tym zakresie. Z kolei postanowieniem z dnia 15 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, a postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z dnia 15 marca 2013 r. W dniu 23 maja 2013 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, adwokat A.B., poinformowała o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Referendarz sądowy zważył, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 i art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., na wniosek strony, złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, może być przyznane prawo pomocy, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Celem prawa pomocy jest zapewnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które ze względu na sytuację majątkową, a w szczególności brak odpowiednich środków finansowych, nie są w stanie ponieść m.in. kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a. należy się wynagrodzenie w zakresie określonym w art. 250 p.p.s.a. Jednakże wynagrodzenie może być wypłacone wyłącznie za pomoc prawną, która została rzeczywiście udzielona. Zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata ustanowionego z urzędu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia wynagrodzenie za pomoc udzieloną w drugiej instancji przysługuje za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak wynika z powyższego, po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma obowiązek rozważyć, czy zasadne jest wniesienie skargi kasacyjnej od zapadłego orzeczenia, czy też rozstrzygnięcie zostało podjęte przez sąd meriti w sposób zasługujący na akceptację. Następnie, w zależności od efektu rozważań, adwokat bądź radca prawny winien wnieść skargę kasacyjną albo sporządzić opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest jednak doręczenie stronie pisemnego uzasadnienia orzeczenia. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei odpis wyroku z uzasadnieniem, w przypadku wyroku oddalającego skargę, doręcza się stronie na jej wniosek wniesiony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie wyroku oddalającego skargę nie zostało w ogóle sporządzone, a co za tym idzie – nie zostało doręczone stronie, bowiem wniosek o jego sporządzenie złożony został po terminie, a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku został prawomocnie oddalony. Zatem brak uzasadnienia wyroku wywołuje taki skutek, że wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji jest niedopuszczalne. Brak uzasadnienia wyroku czyni w konsekwencji bezprzedmiotowymi rozważania co do zasadności wniesienia skargi kasacyjnej i wyłącza możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Również sporządzenie w takiej sytuacji opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie czyni zadość wymogom udzielonej pomocy prawnej, a tym samym nie stanowi czynności, za którą przysługuje wynagrodzenie. Nie zasługuje na aprobatę sytuacja, w której ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego występuje z żądaniem wypłaty wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do dokonania czynności, która - z uwagi na brak uzasadnienia wyroku - nie jest dopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. lf