II SA/Łd 648/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie naliczenia kary pieniężnej za wycięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia organu gminy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS II SA/Łd 648/08 UZASADNIENIE W dniu 19 sierpnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie naliczenia kary pieniężnej za wycięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia organu gminy. Zarzucając naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego, a w szczególności braki i błędy w ustaleniach stanu faktycznego, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, wstrzymanie jej wykonania, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, zasądzenie kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodu z dokumentu. Uzasadniając postawione wnioski strona podkreśliła, iż organy nie podjęły wszystkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i bezpodstawnie naliczyły karę, która może być nałożona wyłącznie, gdy przesłanki jej zastosowania zostaną ustalone w sposób niewątpliwy a nie w oparciu o obserwacje dokonane w trakcie wizji lokalnej i zeznania świadków. Strona dodała, iż przyczyną osunięcia drzewa do wykopu nie było niewłaściwe wykonywanie robót ziemnych a panujące w dniu 26 stycznia 2008r. warunki atmosferyczne - silny wiatr. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty a zatem sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Podkreślenia wymaga, iż obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426) Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.). Reasumując powyższe rozważania i przenosząc je na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, iż strona skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała przesłanek uzasadniających takie wstrzymanie. Nie podała żadnych konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, skupiła się jedynie na wykazaniu, iż organy administracji podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie oparły się na niepełnym i wadliwie zgromadzonym materiale dowodowym. Strona skarżąca wspomniała jedynie o trudnościach finansowych, jednakże w kontekście wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na marginesie wyjasnić trzeba, iż trudności finansowe Spółki nie mogą być uznane za równoznaczne z przesłankami wstrzymania wykonania decyzji wskazanymi w art. 61 §3 p.p.s.a. Analiza przedmiotowego wniosku uzasadnia twierdzenie, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Tym bardziej, iż użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony. Niemniej jednak zaznaczyć również trzeba, iż odmowa wstrzymania wykonania przedmiotowego orzeczenia nie pozbawia strony skarżącej prawa do ponownego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 §3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. ar